Λουτσέσκου: “Θεωρούσα τον εαυτό μου μέρος του ΠΑΟΚ!”

Ο Ρασβάν Λουτσέσκου άνοιξε την ψυχή του στη συνέντευξη που παραχώρησε και δημοσιεύτηκε σήμερα (24/6) στον πρώην συνεργάτη του στην ΠΑΕ ΠΑΟΚ, Κυριάκο Κυριάκο, σε διαδικτυακό κανάλι, μιλώντας για πρώτη φορά μετά το “διαζύγιό” του με τους “ασπρόμαυρους”.

Σχετικά με το τέλος της συνεργασίας του με τον ΠΑΟΚ δήλωσε:

“Δεν ξέρω εάν ήταν η σωστή στιγμή. Μιλάω για λύπη, γιατί λατρεύω τον ΠΑΟΚ. Σε κάποια στιγμή άρχισα να αγαπάω τρομερά τον ΠΑΟΚ. Θεωρούσα τον εαυτό μου μέρος αυτού. Παρ’ όλο που δεν μου έχει συμβεί ξανά στη ζωή μου.

Το φαντάζομαι πως είναι σαν έναν ωραίο γάμο και κάποια στιγμή κάτι… σπάει και έρχεται ο χωρισμός. Υποθέτω ότι πέρα από άλλα συναισθήματα είναι και αυτό της λύπης, για την κατάσταση που δημιουργήθηκε”.

Και συνέχισε, βάζοντας στη συζήτηση και τη σχέση του με τον Ιβάν Σαββίδη:

“Αυτό που λένε οι ψυχολόγοι είναι να καταφέρεις να αποφύγεις τον θόρυβο. Γιατί ο θόρυβος αυτός είναι πολύ τοξικός. Και σ’ αυτές τις στιγμές, γιατί υπάρχουν στιγμές έντασης, όταν τα πράγματα δεν είναι πολύ ξεκάθαρα από την αρχή. Μετά είναι θέμα χρόνου. Μετά γίνονται όλο και μεγαλύτερα και μεγαλύτερα και φτάνουμε σε ένα σημείο που δεν μας αρέσει. Για παράδειγμα είναι καλύτερα να μη μιλάμε. Τελείωσε.

Ο σύλλογος έχει το δικαίωμα να αλλάξει και αυτό είναι πολύ σωστό. Είναι ώρα να αλλάξεις. Χρειάζεσαι έναν άλλον άνθρωπο για να δουλέψεις, να μάθεις από άλλου είδους εμπειρία. Άρα είναι πολύ σωστό. Το μόνο που θα ήθελα είναι να είχα έναν διαφορετικό τρόπο αποχαιρετισμού με τον κόσμο του ΠΑΟΚ. Πρέπει να ευχαριστήσω τον κύριο Σαββίδη γι’ αυτή τη μεγάλη περίοδο των επτά χρόνων, που περάσαμε μέσα από απίστευτα συναισθήματα. Του είμαι ευγνώμων!”

Ερωτώμενος για την περασμένη σεζόν και την απώλεια των τίτλων απάντησε:

“Τι πιστεύεις; Ότι δεν είχα το κίνητρο να παλέψω για το Κύπελλο; Το πως τελείωσε το Κύπελλο είναι απίστευτο για μένα. Αλλά είναι κατά κάποιο τρόπο συνέπεια αυτού που συνέβαινε πιο πριν. Μετά από αυτόν τον τελικό του Κυπέλλου, αν πας και είσαι ένας φυσιολογικός άνθρωπος και ένας επαγγελματίας του ποδοσφαίρου, αναλύεις τα τέσσερα τελευταία παιχνίδια. Τι ήταν αυτά τα παιχνίδια; Δύο παιχνίδια κόντρα στον Ολυμπιακό, ένα παιχνίδι κόντρα στην ΑΕΚ κι ένα κόντρα στον Παναθηναϊκό.

Μετά απ’ ότι μας συνέβη την προηγούμενη περίοδο, μια άλλη ομάδα θα είχε εξαφανιστεί, θα τα είχε παρατήσει. Κι έχουμε και ένα παράδειγμα εδώ. Κι έτσι καταφέραμε, ενώ δεν ήμασταν στην καλύτερή μας φόρμα, να κερδίσουμε μια φορά, να κερδίσουμε τον Ολυμπιακό, να φέρουμε μια ισοπαλία με τον Παναθηναϊκό και μια ισοπαλία στην Τούμπα με την ΑΕΚ. Θα μπορούσαμε να είχαμε νικήσει. Δεν ήταν εύκολο.

Η ΑΕΚ ήταν πρωταθλήτρια, αλλά είχε το κίνητρο να μην χάσει στα Play Off. Και στο παιχνίδι με τον Παναθηναϊκό, αν κάτι πήγαινε στραβά, πήγαινε από την αρχή. Αλλά να προηγούμαστε με 0-2 και να μην κάνουμε το 0-3 τρεις, τέσσερις φορές και μετά το 1-2 να βάλουμε ένα γκολ και ο διαιτητής να το ακυρώσει, που ίσως ήταν λάθος. Μετά είχαμε τη δυνατότητα να κάνουμε το 2-3 τέσσερις φορές στο τελευταίο διάστημα. Άρα η ομάδα ήταν εκεί, αντέδρασε. Ποτέ δεν τα παράτησε.

Αυτά τα αποτελέσματα σε ντέρμπι, δεν ήταν αποτελέσματα για πέταμα. Το πρόβλημα ήταν ότι ο κόσμος τα ερμήνευσε αυτά τα αποτελέσματα αναλύοντάς τα ή φτάνοντας στο αποτέλεσμα του Τελικού Κυπέλλου ή πηγαίνοντας σε αυτές τις ελπίδες που δημιουργήθηκαν από μια ομάδα που έπαιζε φανταστικό ποδόσφαιρο μέχρι μια στιγμή. Κι αυτό δημιούργησε αυτήν κατάσταση απογοήτευσης.

Αλλά, αν το δεις επαγγελματικά, είναι επίσης σ’ αυτή τη στιγμή ένα σημάδι, μια απόδειξη μιας ομάδας με ικανότητα να αντιδρά και να είναι καλά προετοιμασμένη. Επιστρέφοντας πίσω, ποτέ δεν είχα αυτή την πτυχή μέσα μου να κουραστώ από κάποιον ή να κουραστώ από κάτι. Γιατί είναι μια μεγάλη περίοδος.

Έχω ένα στιλ παιχνιδιού, είναι ένα απαιτητικό στιλ. Είναι ένα απαιτητικό στιλ δουλειάς. Και είμαι και εγώ και οι συνεργάτες μου, το τεχνικό επιτελείο πιέσαμε πολύ σε όλα αυτά τα χρόνια τους παίκτες. Ναι, σε κάποια στιγμή μπορεί λίγο να καούν με την ίδια ιστορία, με το ίδιο είδος προετοιμασίας, το ίδιο είδος προπόνησης. Ναι, θα μπορούσε να συμβαίνει. Αλλά είναι και η άλλη πλευρά. Γιατί, αν δεις και αναλύσεις πολύ βαθιά την ομάδα που κέρδισε τον τίτλο, ουσιαστικά κράτησε ως βασικούς παίκτες τουλάχιστον οκτώ, δύο χρόνια μετά. Παίκτες, με τους οποίους πετύχαμε ωραία αποτελέσματα!

Είχαμε, επίσης, μια πολύ τρελή σεζόν. Πολύ, πολύ τρελή σεζόν. Αλλά δεν θέλω να μπω εκεί. Δεν θέλω να σχολιάσω τον κύριο Σαββίδη. Σχολιάζω το πως βλέπω εγώ την κατάσταση. Αν δημιουργείς τεράστιες προσδοκίες, το ρίσκο είναι πολύ υψηλό. Θα πω πράγματα που για πολύ κόσμο δεν είναι πολύ ευχάριστα, αλλά αυτή είναι η πραγματικότητα. Δεν μπορούμε να προσπεράσουμε αυτή την κατάσταση. Ο ΠΑΟΚ είναι μια ομάδα που τα τελευταία 100 χρόνια έχει σε αυτά τα χρόνια οκτώ κύπελλα, άρα δεν είναι μια ομάδα που έχει την κουλτούρα του νικητή. Ενώ το πως δεν κέρδιζε είναι πολλές καταστάσεις ή πολλές ιστορίες.

Μια τεράστια, σημαντική, σύνθετη πραγματικότητα υπέφερε κάτω από αδικία. Ξέρουμε πολύ καλά τον «πόλεμο» σε αθλητική διάσταση ανάμεσα στη Θεσσαλονίκη και την Αθήνα που καταλήγει σε ταλαιπωρία στις περισσότερες περιπτώσεις. Ο κλεμμένος τίτλος. Κι αυτή είναι μια από τις σημαντικές αποδείξεις γι’ αυτά που υπέφερε ο ΠΑΟΚ στο παρελθόν, αντιμετωπίζοντας ομάδες από την Αθήνα”.