Γέφυρα «Προσπέλασης» με την ιστορία της Ροτόντας

Μια μεγάλη γέφυρα, ως προέκταση της πομπικής οδού, η οποία συνέδεε την Αψίδα του Γαλερίου με το ανακτορικό συγκρότημα και σήμερα είναι καταχωμένη, θα ενώσει το πεζοδρόμιο με τη βασιλική είσοδο της Ροτόντας… 

Ετσι το μνημείο θα γίνει εύκολα προσπελάσιμο από άτομα με ειδικές ανάγκες, ηλικιωμένους, εγκύους κ.ά., που υπολογίζεται ότι αποτελούν πάνω από το 50% του πληθυσμού και έχουν δυσκολίες στην προσέγγιση αρχαιολογικών χώρων και μνημείων.

Αυτή είναι μόνο μία παρέμβαση που θα γίνει στη Θεσσαλονίκη, στο πλαίσιο του κοινοτικού προγράμματος «Προσπέλασις». Οι επιστήμονες που συμμετέχουν στο πρόγραμμα αξιολόγησαν την προσβασιμότητα σε 20 βυζαντινά μνημεία της Θεσσαλονίκης και επέλεξαν έξι από αυτά (Αγία Σοφία, Αχειροποίητος, Ροτόντα, Αγιος Δημήτριος, Επταπύργιο, Αγιος Νικόλαος Ορφανός), στα οποία θα γίνουν παρεμβάσεις αντιμετώπισης προβλημάτων φυσικής και αντιληπτικής πρόσβασης.
«Το μεγαλύτερο πρόβλημα με τα μνημεία της Θεσσαλονίκης είναι πως η στάθμη τους είναι 4-5 μέτρα πιο χαμηλά από τη στάθμη του εδάφους. Αυτό συμβαίνει γιατί στο πέρασμα των χρόνων έγιναν προσχώσεις, μεγάλες πυρκαγιές, φυσικές καταστροφές κ.ά. Το αποτέλεσμα είναι πως τα μνημεία αυτά είναι σχεδόν απροσπέλαστα για τα εμποδιζόμενα άτομα», είπε στο «Εθνος» ο καθηγητής του τμήματος Πολιτικών Μηχανικών και επικεφαλής της ερευνητικής ομάδας Συστημάτων Μεταφοράς, Αριστοτέλης Νανιόπουλος.
Η μέχρι στιγμής πρόοδος του «Προσπέλασις» θα συζητηθεί σε διεθνές συμπόσιο, που θα γίνει την Παρασκευή 29 Απριλίου στο ΑΠΘ, με θέμα «Μνημεία και εμποδιζόμενα στη μετακίνηση και την αντίληψη άτομα».
Στόχος του προγράμματος δεν είναι μόνο η εύκολη πρόσβαση στα μνημεία, αλλά και η εύκολη ξενάγηση σε αυτά με την τοποθέτηση συστημάτων αφής.
Στη Ροτόντα, για παράδειγμα, εκτός από την κατασκευή της γέφυρας, που θα βοηθά τα άτομα με ειδικές ανάγκες και κυρίως αυτά που χρειάζονται καροτσάκι για τις μετακινήσεις τους, θα έχει και σύστημα ξενάγησης με οθόνες αφής για πιο εύκολη κατανόηση της Ιστορίας του μνημείου.
Η Ροτόντα χτίστηκε στα χρόνια του καίσαρα Γαλερίου γύρω στα 306 μ.Χ. ως ναός του Δία ή του Κάβειρου και κατ’ άλλους ως μαυσωλείο του Γαλερίου, ενώ στο τέλος του 4ου αιώνα οι χριστιανοί μετέτρεψαν το κτίριο σε χριστιανικό ναό, αφού επέφεραν τις αναγκαίες αλλαγές και διαρρυθμίσεις και τον αφιέρωσαν στους Αγίους Ασωμάτους.
Το 1590/1 μετατράπηκε σε τζαμί από τον σεΐχη Σουλεϊμάν Χορτατζή Εφέντη, ο οποίος και έδωσε το όνομα του στο νέο τζαμί και ο τάφος του βρίσκεται πίσω από το ιερό.

Πηγή: ethnos.gr