Νίκος Δένδιας για την γενοκτονία των Ποντίων: “Δεν μιλάμε για νεκρή μνήμη αλλά για μια ζώσα, κραυγάζουσα αλήθεια”

«Τιμάμε την 19η Μαΐου, εκτός από τους νεκρούς της Γενοκτονίας των Ποντίων και ένα εκλεκτό ζωντανό κομμάτι του ελληνισμού με βαθιά ιστορική, πνευματική, πολιτιστική διαδρομή. Όλους τους Πόντιους του σήμερα. Δεν μιλάμε για μια νεκρή μνήμη αλλά για μια ζώσα και κραυγάζουσα αλήθεια» είπε ο Νίκος Δένδιας.

Ο υπουργός Εθνικής Άμυνας, Νίκος Δένδιας, μίλησε σε εκδήλωση της Παμποντιακής Ομοσπονδίας Ελλάδος στη μνήμη της Γενοκτονίας των Ποντίων, την Δευτέρα (18/5/25) στην αίθουσα Γερουσίας της Βουλής των Ελλήνων και αναφέρθηκε εκτενώς στη «μαζική οργανωμένη δολοφονία και το βίαιο ξεριζωμό του ποντιακού λαού από τις πατρογονικές εστίες».

Χαρακτηριστικά, είπε ότι η ημέρα απόβασης του Μουσταφά Κεμάλ στη Σαμψούντα, σηματοδοτεί «την έναρξη της δεύτερης και πλέον αιματηρής φάσης αυτής της γενοκτονίας». Υπενθύμισε ότι ουσιαστικά η γενοκτονία είχε ξεκινήσει πριν από τον Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο και συνεχίστηκε «χωρίς πραγματική διακοπή επί εννιά συναπτά έτη».

Επρόκειτο, είπε, για «ένα σχέδιο με στόχο την εξαφάνιση των Αρμενίων, των Ελλήνων, των Ασσυρίων, δηλαδή συνολικά του χριστιανικού στοιχείου από την ευρύτερη περιοχή». Χαρακτήρισε, δε, το έγκλημα «οργανωμένο, μελετημένο και κεντρικά καθοδηγούμενο σχέδιο».

Αναφερόμενος στους Νεότουρκους, είπε ότι ένα πατριωτικό κίνημα που ακολούθησε τις αρχές του ρομαντισμού του 19ου αιώνα για τη δημιουργία εθνικού κράτους, μετατράπηκε «όχι σε ένα θετικό εθνικό αφήγημα, αλλά σε ένα βίαιο, σκοτεινό, απεχθές αφήγημα εθνοκαθάρσεων».

Εξήγησε ότι «Πόντος σημαίνει θάλασσα» και ότι η περιοχή υπήρξε «κοιτίδα του οικουμενικού Ελληνισμού». Όπως είπε η αναγνώριση της Γενοκτονίας από την Βουλή των Ελλήνων, συνιστά «πράξη αλήθειας και σεβασμού στους νεκρούς» και συμπλήρωσε: «Αλήθεια είναι η άρνηση της λήθης, της λησμονιάς».

Ο κ. Δένδιας είπε επίσης ότι αρκετοί θεωρούν πως ο αριθμός των 353.000 θυμάτων είναι μικρότερος από τον πραγματικό, καθώς δεν περιλαμβάνει πολλά θύματα της πρώτης φάσης της γενοκτονίας. Πλέον, πρόσθεσε, υπάρχουν στοιχεία, «ονόματα και αδιαμφισβήτητες μαρτυρίες Ελλήνων, ξένων αλλά και Τούρκων για το οργανωμένο έγκλημα που συντελέστηκε στην καθ’ ημάς Ανατολή».

Άσκησε κριτική στις χώρες που θεωρούν ότι τέτοια ζητήματα αφορούν αποκλειστικά τους ιστορικούς «σαν η ιστορία να είναι ένα εργαστηριακό φαινόμενο» όπως είπε χαρακτηριστικά, που δεν αφορά «αίμα και οστά ανθρώπων, γυναίκες, παιδιά και συνανθρώπους μας».

Για τους Πόντιους, ο κ. Δένδιας είπε ότι «δεν απώλεσαν μέσα στον ξεριζωμό την ταυτότητά τους» αλλά την έφεραν μαζί τους και την προσέφεραν «ως ένα επιπλέον θεμέλιο λίθο στη νέα Ελλάδα». Εξήγησε ότι οι Πόντιοι διακρίθηκαν στην οικονομία, στο εμπόριο, στις τέχνες, στα γράμματα αλλά και στις Ένοπλες Δυνάμεις, αποκαλύπτοντας ότι «δύο από τους τρεις αρχηγούς των Γενικών Επιτελείων είναι Πόντιοι».

«Η οργανωμένη εξόντωση εθνικών, θρησκευτικών και πολιτισμικών ομάδων, δεν είναι εσωτερική υπόθεση οιοσδήποτε κράτους. Είναι ζήτημα διεθνούς ευθύνης. Είναι λογοδοσία απέναντι στο γένος του ανθρώπου. Η Ελλάδα γνωρίζει αυτή την πραγματικότητα. Γνωρίζει ότι η υπεράσπιση της ιστορικής αλήθειας, του Διεθνούς Δικαίου και της ανθρώπινης αξιοπρέπειας, δεν είναι απλώς ηθική υποχρέωση. Αποτελεί όρο ειρηνικής συνύπαρξης. Συνιστά όρο διεθνούς τάξης και προϋπόθεση συλλογικής επιβίωσης. Σε μία εποχή κατά την οποία ο αναθεωρητισμός επιστρέφει, η βία κατά αμάχων εξανθρωπίζεται και η άρνηση ιστορικών εγκλημάτων αποκτά και πάλι επίσημη φωνή, η ιστορική μνήμη δεν είναι τελετουργία. Αποτελεί προειδοποίηση».