Χριστίνα Κοραή: Η απώλεια των γονιών της και η κοινή απόφαση με την αδελφή της – “Ήταν πολύ μεγάλος ο πόνος”

Η Χριστίνα Κοραή παραχώρησε συνέντευξη στο περιοδικό HELLO! και μίλησε για την πορεία της στη δημοσιογραφία, τις μεγάλες απώλειες από τη ζωή της, αλλά και την κοινή απόφαση που πήραν με την αδελφή της, να πουλήσουν το πατρικό τους σπίτι, μετά την απώλεια των γονιών τους.

Η δημοσιογράφος του MEGA, η οποία συνεργάζεται με τον Νίκο Ευαγγελάτο στο Live News, παραδέχτηκε, μεταξύ άλλων, πως μέσω της ψυχανάλυσης ήρθε αντιμέτωπη με τον εαυτό της.

Οι γονείς σας έφυγαν από τη ζωή στα τέλη της εφηβείας σας

Ναι. Η μητέρα μου από καρδιακό επεισόδιο και ο πατέρας μου έπειτα από οκτώ μήνες, από εγκεφαλικό. Δεν μπορούσε να ζήσει χωρίς εκείνη. Ήταν πολύ δεμένο ζευγάρι. Ενδιάμεσα αυτών των απωλειών, χάσαμε και δύο αγαπημένους παππούδες. Δεν θέλω να θυμάμαι εκείνη την περίοδο της ζωής μου. Ήταν πολύ μεγάλος ο πόνος. Μέσω της ψυχανάλυσης, ήρθα ουσιαστικά αντιμέτωπη με το παρελθόν μου. Όταν έφυγαν οι γονείς μας, συμφωνήσαμε με την αδελφή μου να πουλήσουμε το πατρικό.

Δεν άντεχα να μείνω σε εκείνο το σπίτι. Σκεφτείτε ότι, παρόλο που το πουλήσαμε, για δεκαέξι χρόνια δεν περνούσα ούτε απ’ έξω όταν επισκεπτόμουν τη θεία μου στο Διδυμότειχο. Ο ψυχολόγος μου με απελευθέρωσε και πήγα. Ίσως τότε ήταν η κατάλληλη στιγμή να συναντηθώ με το παρελθόν μου.

Πώς βιώσατε την απώλεια της μητέρας σας;

Διαλύθηκα. Δεν περιγράφονται τα συναισθήματα.

Είναι σοκαριστικό το ότι έφυγαν τέσσερις αγαπημένοι σας άνθρωποι μέσα σε ένα χρόνο.

Έχασα τα τέσσερα στηρίγματα της ζωής μου.

Σε εκείνη την τρυφερή ηλικία, ποιος έγινε το στήριγμά σας;

Η θεία μου Ελένη μάς αγκάλιασε κυριολεκτικά. Μας έβαλε κάτω από τις φτερούγες της. Ήταν η αγαπημένη αδελφή της μητέρας μου.

Σε ποια ηλικία φύγατε από το Διδυμότειχο;

Στα 19 μου, έπειτα από την απώλεια του πατέρα μου. Πήγα στη Θεσσαλονίκη και ξεκίνησα μαθήματα ιταλικής γλώσσας γιατί ήθελα να σπουδάσω δημοσιογραφία στην Ιταλία. Όντως, έγινα δεκτή στο Πανεπιστήμιο της Περούτζια.

Συνάντησα όμως ένα γνωστό δημοσιογράφο της Θεσσαλονίκης, τον Γιώργο Φωτιάδη, ο οποίος μου είπε: «Δεν μετρούν οι σπουδές. Πρέπει να κάνεις πράξη τη δημοσιογραφία για να ανακαλύψεις αν έχεις αυτό το ταλέντο». Έτσι, δεν έφυγα για την Ιταλία και, μέσα σε ελάχιστο χρόνο, έκανα κατά λάθος μια μεγάλη δημοσιογραφική επιτυχία στη Θεσσαλονίκη.

Τι σημαίνει το «έκανα κατά λάθος επιτυχία»;

Στο πρώτο μου διάστημα στο επάγγελμα, δεν ήξερα πού πάν’ τα τέσσερα. Είχα αρχίσει να δουλεύω σε μια εφημερίδα όταν ήρθε στην πόλη ο Τσοχατζόπουλος, ο οποίος μέχρι τότε δεν είχε δώσει καμία απολύτως συνέντευξη. Ο Φωτιάδης μου είπε: «Μένει στο ξενοδοχείο Νεφέλη. Θα πας και θα του ζητήσεις συνέντευξη!». Του επισήμανα: «Μα, δεν έχει μιλήσει σε κανέναν από τους δημοσιογράφους που γνωρίζω». Τότε υπήρχαν τεράστια δημοσιογραφικά ονόματα στις εφημερίδες της Μακεδονίας. Καθώς ο Φωτιάδης επέμενε, πήγα στη ρεσεψιόν του ξενοδοχείου και ζήτησα τον Τσοχατζόπουλο. Με συνέδεσαν και του δήλωσα: «Είμαι η τάδε δημοσιογράφος και θέλω μια συνέντευξη;»

Εκείνος πάγωσε για κάποια δευτερόλεπτα και μου είπε: «Ελάτε αύριο». Την επόμενη ημέρα, στήθηκα από το πρωί έξω από το ξενοδοχείο. Ο Τσοχατζόπουλος το είχε ξεχάσει. Με το που τον είδα, κατευθύνθηκα προς εκείνον και του υπενθύμισα: «Είμαι η δημοσιογράφος που μιλήσαμε χτες». Μου τόνισε: «Ξέρετε, δεν δίνω συνεντεύξεις». Τότε του απάντησα: «Το γνωρίζω, αλλά με μένα υπάρχει μια ιδιαιτερότητα. Από τη συνέντευξή σας θα κριθεί αν θα συνεχίσω στη δημοσιογραφία». Πράγματι, προχωρήσαμε στη συνέντευξη και έκανα μια τεράστια επιτυχία. Με αυτή την αφορμή, αποφάσισα να έρθω στην Αθήνα. Σπούδασα στο Εργαστήρι Δημοσιογραφίας και άνοιξε ο δρόμος για την «Ελευθεροτυπία».