Καθελκύεται η τρίτη Belharra στη Γαλλία – Σχέδια για την ενίσχυση του Πολεμικού Ναυτικού με πλοία ελληνικής κατασκευής

Με την τελετή καθέλκυσης της φρεγάτας «Φορμίων» — της τρίτης κατά σειρά FDI (Belh@rra) — ανοίγει ουσιαστικά το φετινό ελληνικό καλοκαίρι στον τομέα της άμυνας, με την εκδήλωση να έχει προγραμματιστεί για τις 4 Ιουνίου στη Γαλλία. Η στιγμή είναι ιδιαίτερης σημασίας, καθώς συμπίπτει με εντατικές διαβουλεύσεις για τη διαμόρφωση του νέου, αναβαθμισμένου προφίλ του ελληνικού Πολεμικού Ναυτικού.

Η καθέλκυση του «Φορμίωνα» σηματοδοτεί την επιτάχυνση της μετάβασης του Στόλου στη νέα γενιά ναυτικής ισχύος, με τη σταδιακή ενίσχυση των κύριων μονάδων επιφανείας να είναι πλέον ορατή. Ταυτόχρονα, το γεγονός αποτυπώνει τη σταδιακή ενεργοποίηση και ενδυνάμωση της ελληνικής αμυντικής βιομηχανίας, η οποία συμμετέχει ολοένα πιο ενεργά στα εξοπλιστικά προγράμματα, φτάνοντας πλέον μέχρι και τα ναυπηγεία.

Η φρεγάτα «Φορμίων», μαζί με τις υπόλοιπες FDI που θα ενταχθούν στον ελληνικό στόλο, ενισχύει σημαντικά τις αποτρεπτικές δυνατότητες της χώρας, τόσο στο Αιγαίο όσο και στην Ανατολική Μεσόγειο, σηματοδοτώντας ένα νέο κεφάλαιο για τις Ένοπλες Δυνάμεις.

Δεν είναι τυχαίο, άλλωστε, το γεγονός ότι ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης έχει αναφερθεί εμφατικά στην ανάγκη αυτοδύναμης ανάπτυξης της ελληνικής αμυντικής βιομηχανίας, όπως έπραξε πρόσφατα στη διάρκεια της επίσκεψης στην Ανώτατη Στρατιωτική Διοίκηση Εσωτερικού και Νήσων (ΑΣΔΕΝ), με αφορμή την τελετή ένταξης δύο συστημάτων μη επανδρωμένων (αναβαθμισμένων drones) V-Bat, δωρεά του κυρίου Αθανάσιου Λασκαρίδη.

«Είναι αδιανόητο μια χώρα η οποία δαπανά δεκάδες δισεκατομμύρια ευρώ σε εξοπλισμούς να μην μπορεί να αναπτύξει τη δική της εγχώρια αμυντική βιομηχανία», επανέλαβε ο κ. Μητσοτάκης, μνημονεύοντας το ΕΛΚΑΚ «ως ένα οικοσύστημα νέων, νεοφυών επιχειρήσεων στον τομέα της άμυνας», που θα παρακολουθεί σε πραγματικό χρόνο το τεχνολογικό άλμα της αμυντικής βιομηχανίας.

Σύμφωνα με πληροφορίες του protothema.gr, ζητούμενο για το νέο αμυντικό δόγμα της χώρας είναι η έμφαση σε συστήματα που θα λειτουργούν ως «dual use», ενώ θα ακολουθούν τις ραγδαίες αλλαγές στη φύση του πολέμου, όπου τα μη επανδρωμένα αεροχήματα (drones) και τα αντι-drone συστήματα έχουν καταστεί game changers.

Ενιαίο μοντέλο

Σε αυτήν την προοπτική, η δρομολόγηση της παραγωγής ενός «ελληνικού πλοίου» παραμένει ενεργή, στη λογική κατασκευής ενός ενιαίου μοντέλου. Το «ελληνικό πλοίο» θα μπορούσε να αφορά μια ευέλικτη ναυτική πλατφόρμα περίπου 80 μέτρων με αρθρωτή σχεδίαση, που θα επιτρέπει ανάλογα με την αποστολή της την προσαρμογή του εξοπλισμού και των οπλικών συστημάτων, μειώνοντας έτσι το κόστος -και ανακαλώντας, παράλληλα, την «κατασκευαστική μνήμη» των ελληνικών ναυπηγείων, τα οποία είχαν αδρανήσει σε μεγάλο βαθμό τα τελευταία χρόνια.

Αντίστοιχες ναυτικές πλατφόρμες διαθέτουν ήδη χώρες, όπως η Ολλανδία, η Ισπανία και η Γερμανία, ενώ κρίσιμη μεταβλητή για τη μετάβαση του ελληνικού πολεμικού στόλου σε καθεστώς αυτονομίας είναι η σταδιακή απόκτηση εμπειρίας στον κλάδο, αλλά και η εκ νέου προσέλκυση στελεχών που είχαν κατευθυνθεί είτε στον ιδιωτικό τομέα είτε εκτός του πεδίου, λόγω έλλειψης σχετικού ενδιαφέροντος.

Παράλληλα, τυχόν αναθέρμανση της δυνατότητας κατασκευής ελληνικών «ευέλικτων πλοίων» μπορεί να εξυπηρετήσει σε βάθος χρόνου και τη ζήτηση άλλων ελληνικών σωμάτων ασφαλείας, δημιουργώντας μια νέα κουλτούρα ναυπήγησης, με απώτερο στόχο την κατασκευή και μεγάλων μονάδων κρούσης.

Εξάλλου, η κουλτούρα «dual use» διατρέχει κάθετα τη νέα φιλοσοφία των Ενόπλων Δυνάμεων, καθώς τα χρονικά περιθώρια ανάπτυξης νέων υποδομών, αλλά και η ιλιγγιώδης εξέλιξη της αμυντικής τεχνολογίας, οδηγούν στην ανάγκη για «έξυπνες λύσεις» σε συνδυασμό με τις δεδομένες δημοσιονομικές δυνατότητες της χώρας.