Το Ολοκαύτωμα μέσα από τα μάτια των μαθητών του 28ου Λυκείου Θεσσαλονίκης (ΦΩΤΟ)

Με την παρουσίαση ενός θεατρικού δρώμενου θα τιμήσουν οι μαθητές του 28ου ΓΕΛ Θεσσαλονίκης τη μαύρη επέτειο στη μνήμη των Θεσσαλονικέων Εβραίων που μεταφέρθηκαν στα στρατόπεδα συγκέντρωσης. Στις εκδηλώσεις για τα 72 χρόνια από την αναχώρηση του πρώτου συρμού για το στρατόπεδο Άουσβιτς, οι οποίες θα πραγματοποιηθούν την ερχόμενη Κυριακή 15 Μαρτίου, οι μαθητές του 28ου ΓΕΛ θα παρουσιάσουν μία δραματοποιημένη απαγγελία της «Φούγκας του Θανάτου» του εβραίου ποιητή Paul Celan.

«Πρόκειται για ένα μικρό δρώμενο, μία δραματοποίηση της “Φούγκας του θανάτου”, ώστε να ντύσουμε την εκδήλωση λίγο πιο ενεργητικά», τονίζει στο Thestival ο φιλόλογος Ζαχαρίας Σπανός, ο οποίος σκηνοθετεί το θεατρικό. Όπως εξηγεί, η πρωτοβουλία του σχολείου να συμμετάσχει με αυτόν τον τρόπο στις εκδηλώσεις μνήμης οφείλεται τόσο στη διεύρυνση του κύκλου των ανθρώπων που μαθαίνουν για την ιστορία μέσα από τις εκδηλώσεις τις εβραϊκής κοινότητας για εκπαιδευτικούς, όσο και στο γεγονός ότι η συνάδελφος με την οποία έχουν αναλάβει από κοινού τον συντονισμό της εκδήλωσης, ασχολείται με πρόγραμμα διδασκαλίας του Ολοκαυτώματος.

Στο θεατρικό, συμμετέχουν 14 μαθητές από το 28ο ΓΕΛ Θεσσαλονίκης, ενώ η διάρκειά του δεν θα ξεπερνά τα πέντε λεπτά. «Κάνουμε πρόβες εδώ και 10 ημέρες, προκειμένου να είναι άρτιο το αποτέλεσμα, όχι τόσο όσον αφορά την ίδια την performance, αλλά την απόδοση του σεβασμού για το ελάχιστο μνημόσυνο των θυμάτων», αναφέρει ο κ. Σπανός.

Όπως αποκαλύπτει, η μικρή αυτή παράσταση ολοκληρώνεται με την εικόνα του Λευκού Πύργου που έχουν ζωγραφίσει τα παιδιά, ενώ στον ουρανό του υπάρχουν τα αστέρια που φορούσαν οι Εβραίοι στα στρατόπεδα συγκέντρωσης. «Η Φούγκα είναι ένα παράξενο κείμενο, γιατί περιέχει όλη τη θλίψη αυτών των ανθρώπων και με τη μορφή του παράλογου, τη διαφυγή τους προς το ονειρικό», λέει ο κ. Σαπνός και συμπληρώνει: «Πρόκειται για ένα κομμάτι της ζωής και της μνήμης της Θεσσαλονίκης. Να μην αυτομαστιγωνόμαστε μόνο, αλλά να προσπαθήσουμε να φτάσουμε πιο κοντά στο «Ποτέ ξανά» και στη σημασία του».