Φωτιά στη Χαλκιδική: “Εφαρμόστηκε και πάλι λανθασμένο επιχειρησιακό μοντέλο”

Σφοδρή επίθεση στην πολιτική ηγεσία και στον επιχειρησιακό σχεδιασμό της Πολιτικής Προστασίας εξαπολύει ο πρώην αξιωματικό του Πυροσβεστικού Σώματος και πραγματογνώμονας με ειδίκευση στη διερεύνηση πυρκαγιών, Βασίλης Κοκοτσάκης, με αφορμή την πρόσφατη καταστροφική πυρκαγιά στη Σίβηρη και τη Φούρκα Κασσάνδρας.

Σε ανάρτησή του, ο κ. Κοκοτσάκης υποστηρίζει ότι τα όσα συνέβησαν στη Χαλκιδική δεν αποτελούν σύμπτωση, αλλά τη «νομοτελειακή κατάληξη ενός αποτυχημένου επιχειρησιακού μοντέλου που επαναλαμβάνεται πεισματικά τα τελευταία χρόνια».

Διαβάστε αναλυτικά την ανάρτησή του:

«ΧΑΛΚΙΔΙΚΗ: ΟΤΑΝ Η ΑΠΟΤΥΧΙΑ ΕΠΑΝΑΛΑΜΒΑΝΕΤΑΙ, ΠΑΥΕΙ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΛΑΘΟΣ.ΓΙΝΕΤΑΙ ΕΠΙΛΟΓΗ.
Αυτό που συνέβη στη Σίβηρη και τη Φούρκα της Κασσάνδρας δεν είναι σύμπτωση. Είναι η νομοτελειακή κατάληξη ενός αποτυχημένου επιχειρησιακού μοντέλου που επαναλαμβάνεται πεισματικά τα τελευταία χρόνια.
Οφείλω να μιλήσω με τεχνικά δεδομένα και όχι με επικοινωνιακά πυροτεχνήματα:
Η πρόγνωση υπήρχε. Η Πρόληψη πού ήταν;
Η Χαλκιδική βρισκόταν σε «πορτοκαλί συναγερμό» (Κατηγορία Κινδύνου 4).
Οι μετεωρολόγοι είχαν δώσει ακριβέστατη πρόγνωση για την ένταση και την κατεύθυνση των ανέμων. Όταν γνωρίζεις τον κίνδυνο, η κρατική μηχανή δεν «περιμένει» τη φωτιά ,την προλαμβάνει.
Η απαγόρευση κυκλοφορίας στα δάση είναι το εύκολο άλλοθι για τη μετακύλιση της ευθύνης στους πολίτες.
Η φωτιά ξεκίνησε όταν ένα ξερό δέντρο έπεσε πάνω σε καλώδια του ΔΕΔΔΗΕ. (Απο πληροφορίες των ΜΜΕ).
Σε οποιαδήποτε ευρωπαϊκή χώρα, σε περιοχές υψηλής επικινδυνότητας και τουριστικής πυκνότητας, η υπογειοποίηση των καλωδίων ή έστω ο προληπτικός καθαρισμός της βλάστησης και η κοπή των επικίνδυνων δέντρων περιμετρικά των γραμμών αποτελεί θεμελιώδη υποχρέωση πριν από την αντιπυρική περίοδο.
Η μη εκτέλεση αυτών των εργασιών συνιστά βαριά αμέλεια, κ. Υπουργέ και ηθική αυτουργία η παράλειψη….
Σε Δείκτη Κινδύνου 4 με 6 μποφόρ, ο σχεδιασμός επιβάλλει εναέριες περιπολίες. Τα αεροσκάφη πρέπει να βρίσκονται ήδη στον αέρα, φορτωμένα με νερό, πάνω από τις ευάλωτες ζώνες, ώστε η πρώτη ρίψη να γίνει στα πρώτα 5–10 λεπτά.
Αν περιμένεις να ξεσπάσει η φωτιά για να δώσεις εντολή απογείωσης, με τέτοιον άνεμο έχεις ήδη χάσει το παιχνίδι. Τα εναέρια μέσα που επιστρατεύτηκαν κατόπιν εορτής απλώς κυνηγούσαν ένα θηρίο που είχε ήδη μπει στα σπίτια.
Για άλλη μια φορά, βλέπουμε το ίδιο μοτίβο.Οι ηρωικοί πυροσβέστες μας και οι ξένες δυνάμεις να παλεύουν αυτοθυσιαστικά στο έδαφος, την ώρα που η πολιτική ηγεσία διαχειρίζεται την καταστροφή με όρους επικοινωνίας.
Το 112 είναι ένα εξαιρετικό εργαλείο για να μη θρηνήσουμε θύματα, αλλά έχει μετατραπεί σε δόγμα οργανωμένης υποχώρησης.
Το κράτος δεν μπορεί να εξαντλεί την αποστολή του στο να εκκενώνει οικισμούς (ακόμη και δια θαλάσσης), εγκαταλείποντας τις περιουσίες των πολιτών και τον φυσικό πλούτο της χώρας.
Όταν μια αποτυχία επαναλαμβάνεται συνεχώς, παύει να είναι λάθος και γίνεται επιλογή.
Όσο το 80% των πόρων κατευθύνεται στην καταστολή (και τις ενοικιάσεις μέσων) και μόλις το 20% στην πραγματική πρόληψη μέσα στο δάσος, τα αποτελέσματα θα είναι πάντα τα ίδια.
Οι Υπουργοί μπορεί να παραμένουν στις παραλίες τους ή πίσω από τις οθόνες των κέντρων επιχειρήσεων, αλλά η πραγματικότητα της Χαλκιδικής, της Κρήτης και της Βοιωτίας τους εκθέτει ανεπανόρθωτα.
Στρατηγέ, πώς εξαργυρώνονται οι συνεχείς ήττες στο στράτευμα; Με μετακύληση των ευθυνών προς τα κάτω ή με την επικοινωνιακή καθ’υπερβολή διαχείριση των ικανοτήτων ενός αεροσκάφους που θα έρθει το 2028, απλώς για να αλλάξει η ατζέντα;
Σε λίγες ημέρες, ο φιλότιμος συστημικός τύπος θα δώσει το γνωστό σύνθημα: «Οι εξαγγελίες στη ΔΕΘ – Λεφτά με την ουρά».
Και η Ελλάδα θα συνεχίσει να πεθαίνει , δυστυχώς, μαζί με τους Έλληνες».