Ένωση Ελευθεροεπαγγελματιών Παιδιάτρων: Η αυτοκτονία των νέων είναι κοινωνικό σύμπτωμα και όχι ατομική τραγωδία

Την ανάγκη για άμεση θεσμική παρέμβαση απέναντι στη ραγδαία επιδείνωση της ψυχικής υγείας των εφήβων και των νέων επισημαίνει η Ένωση Ελευθεροεπαγγελματιών Παιδιάτρων, με αφορμή τα αυξανόμενα περιστατικά αυτοκτονιών και ψυχικών διαταραχών στη νεανική ηλικία.

Όπως αναφέρει η Ένωση, η εφηβική αυτοκτονία δεν μπορεί να αντιμετωπίζεται ως ένα μεμονωμένο οικογενειακό δράμα, αλλά ως «ένα βαθύ κοινωνικό και θεσμικό σύμπτωμα», που αντανακλά τις αδυναμίες των δομών στήριξης, από την οικογένεια και το σχολείο έως την ίδια την πολιτεία.

Σύμφωνα με στοιχεία του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας και της UNICEF, η αυτοκτονία παραμένει μία από τις βασικότερες αιτίες θανάτου στους νέους παγκοσμίως. Η αύξηση των περιστατικών άγχους και κατάθλιψης στους εφήβους συνδέεται με πολλαπλές κοινωνικές πιέσεις, όπως η αγωνία για επιδόσεις, η οικονομική και εργασιακή ανασφάλεια των γονέων, η επίδραση των social media αλλά και το επίμονο στίγμα γύρω από την ψυχική υγεία.

Η Ένωση Ελευθεροεπαγγελματιών Παιδιάτρων θέτει στο επίκεντρο τρεις βασικούς πυλώνες ευθύνης και δράσης: την πολιτεία, τους παιδιάτρους και την οικογένεια.

Σε ό,τι αφορά το κράτος, οι παιδίατροι τονίζουν ότι η υποχρηματοδότηση των παιδοψυχιατρικών υπηρεσιών και η μετατροπή των σχολείων σε αυστηρά εξεταστικούς μηχανισμούς αφήνουν πολλούς νέους χωρίς ουσιαστική υποστήριξη. Ζητούν ενίσχυση των δημόσιων δομών ψυχικής υγείας, αλλά και την εισαγωγή προγραμμάτων συναισθηματικής ανθεκτικότητας μέσα στο σχολικό περιβάλλον.

Ιδιαίτερη αναφορά γίνεται και στον ρόλο των παιδιάτρων, οι οποίοι, σύμφωνα με τα διεθνή πρότυπα και τις κατευθύνσεις της American Academy of Pediatrics, καλούνται να εντάξουν την πρόληψη της εφηβικής αυτοκτονίας και την ανίχνευση ψυχικών διαταραχών στην καθημερινή κλινική πρακτική, λειτουργώντας ως η πρώτη γραμμή έγκαιρης παρέμβασης.

Παράλληλα, η Ένωση υπογραμμίζει ότι η οικογένεια παραμένει ο σημαντικότερος προστατευτικός παράγοντας για ένα παιδί ή έναν έφηβο. Οι γονείς, όπως σημειώνεται, χρειάζεται να ακούν χωρίς επικριτική διάθεση και να εντοπίζουν έγκαιρα τις αλλαγές στη συμπεριφορά των παιδιών τους. Ωστόσο, επισημαίνεται ότι οι οικογένειες δεν χρειάζονται ενοχοποίηση αλλά ουσιαστική στήριξη μέσω προσβάσιμων δομών συμβουλευτικής και γονικής εκπαίδευσης.

«Η απελπισία των παιδιών δεν είναι αναπόφευκτη, είναι όμως ανατρέψιμη», σημειώνει χαρακτηριστικά η Ένωση, τονίζοντας ότι κανένα παιδί δεν πρέπει να μεγαλώνει με την αίσθηση ότι η αξία του εξαρτάται αποκλειστικά από τις επιδόσεις και τις επιτυχίες του.

Οι παιδίατροι καταλήγουν πως η δημιουργία ενός ασφαλούς περιβάλλοντος για τους νέους δεν αποτελεί ευχή, αλλά καθημερινή πολιτική και κοινωνική επιλογή, καλώντας την πολιτεία και την κοινωνία να επενδύσουν στην πρόληψη, την παρουσία και την ουσιαστική θωράκιση της νέας γενιάς.