Έντονη διαμαρτυρία των Εικαστικών Ελλάδας για την “υποβάθμιση” του αγάλματος του Μ. Αλεξάνδρου στη συναυλία του Αντώνη Ρέμου

Την έντονη αντίθεσή του στον τρόπο με τον οποίο επιλέχθηκε να χωροθετηθεί η σκηνή της συναυλίας του Αντώνη Ρέμου στη Νέα Παραλία Θεσσαλονίκης, με αποτέλεσμα το άγαλμα του Μεγάλου Αλεξάνδρου, όπως χαρακτηριστικά αναφέρουν, «να επισκιάζεται και να υποβαθμίζεται από μια τεράστια -έστω και προσωρινή- κατασκευή» εκφράζει το Επιμελητήριο Εικαστικών Τεχνών Ελλάδας.

Όπως τονίζουν στην ανακοίνωσή τους, «η τοποθέτηση γιγαντιαίων μεταλλικών κατασκευών, εξεδρών, ηχητικών εγκαταστάσεων και οθονών, που περικυκλώνουν και ουσιαστικά “ενσωματώνουν” το άγαλμα ως διακοσμητικό φόντο, συνιστά ευθεία προσβολή προς το ίδιο το έργο τέχνης, τον δημιουργό του, καθώς και προς την αισθητική και πολιτιστική φυσιογνωμία του δημόσιου χώρου».

Αναλυτικά η ανακοίνωση:

Το Επιμελητήριο Εικαστικών Τεχνών Ελλάδας εκφράζει την έντονη αντίθεσή του στον τρόπο με τον οποίο επιλέχθηκε να χωροθετηθεί η σκηνή της συναυλίας στη Νέα Παραλία Θεσσαλονίκης, με αποτέλεσμα ένα από τα πλέον εμβληματικά έργα δημόσιας γλυπτικής της πόλης, το άγαλμα του Μεγάλου Αλεξάνδρου, έργο του γλύπτη Βαγγέλη Μουστάκα, να επισκιάζεται και να υποβαθμίζεται από μια τεράστια -έστω και προσωρινή- κατασκευή.

Το γεγονός αυτό αναδεικνύει ένα ευρύτερο ζήτημα σχετικά με τον τρόπο με τον οποίο η Πολιτεία και το μεγαλύτερο μέρος της Τοπικής Διοίκησης αντιλαμβάνονται την τέχνη και τον δημόσιο χώρο. Η τοποθέτηση γιγαντιαίων μεταλλικών κατασκευών, εξεδρών, ηχητικών εγκαταστάσεων και οθονών, που περικυκλώνουν και ουσιαστικά «ενσωματώνουν» το άγαλμα ως διακοσμητικό φόντο, συνιστά ευθεία προσβολή προς το ίδιο το έργο τέχνης, τον δημιουργό του, καθώς και προς την αισθητική και πολιτιστική φυσιογνωμία του δημόσιου χώρου.

Εδώ έχουμε ένα πρόβλημα συνολικής πολιτιστικής πολιτικής που αντιμετωπίζει έργα τέχνης αλλά και αρχαία μνημεία ως «ντεκόρ» επιχειρηματικών δραστηριοτήτων, όπως έχουμε δει και στο παρελθόν με επιδείξεις μόδας και εκδηλώσεις εταιρειών. Διότι το μήνυμα που εκπέμπεται και εδώ είναι ότι μια προσωρινή εμπορική και ψυχαγωγική δραστηριότητα μπορεί να υπερισχύει της μόνιμης παρουσίας ενός έργου τέχνης στον δημόσιο χώρο. Η εύλογη ανάγκη του λαού να διασκεδάσει με έναν καλλιτέχνη σε μια συναυλία στην πόλη του, δεν μετατρέπεται ταυτόχρονα και σε αυξημένο δικαίωμα πάνω στον δημόσιο χώρο από τον ίδιο τον καλλιτέχνη και τη δημοτική αρχή, ούτε από τους μεγάλους επιχειρηματικούς ομίλους που συμμετέχουν ως χορηγοί και υποστηρικτές της συναυλίας.

Ιδιαίτερα προβληματικό θεωρούμε επίσης διαφορά επιχειρήματα που διατυπώθηκαν στην προσπάθεια να κατευναστούν οι εύλογες αντιδράσεις, τα οποία έδωσαν χώρο στην προβολή απόψεων που διαστρεβλώνουν την ιστορία και καλλιεργούν αντιδραστικά και εθνικιστικά αντανακλαστικά μέσα στον λαό. Θεωρούμε ότι η παραχώρηση χώρων που περιλαμβάνουν εμβληματικά έργα τέχνης και μνημεία οφείλει να διέπεται από αυστηρούς διεθνείς και εγχώριους κανόνες, ειδικές μελέτες προστασίας και τις απαραίτητες εγκρίσεις των αρμόδιων θεσμικών υπηρεσιών του Υπουργείου Πολιτισμού, σε συνεργασία με την Τοπική Διοίκηση.

Απαιτείται:

• Η διασφάλιση επαρκούς απόστασης ασφαλείας, ώστε το έργο να παραμένει αυτόνομο, ορατό, προσβάσιμο και απόλυτα προστατευμένο καθ’ όλη τη διάρκεια κάθε εκδήλωσης.

• Η θέσπιση αυστηρού και δεσμευτικού πλαισίου για το μέλλον, ώστε να μην μετατρέπονται τα έργα τέχνης, ακόμη και τα αρχαιολογικά μνημεία σε υποστηρικτικά σκηνικά επιχειρηματικών και ιδιωτικών θεαμάτων.

Ύστερα και από την επικοινωνία μας με τους κληρονόμους του γλύπτη Βαγγέλη Μουστάκα, το ΕΕΤΕ εκφράζει την έντονη υποστήριξή του στην αντίθεσή τους και στην επιλογή τους να κινηθούν νομικά, καθώς, όπως μας γνωστοποιήθηκε, δεν είχαν προηγουμένως καν ενημερωθεί για την επιλογή της συγκεκριμένης χωροθέτησης.

Το Διοικητικό Συμβούλιο του ΕΕΤΕ δεσμεύεται ότι το επόμενο διάστημα θα αναδείξει με πολύμορφες πρωτοβουλίες, ανοιχτές συζητήσεις, ημερίδες και δράσεις, μέσα στην εικαστική κοινότητα αλλά και ευρύτερα στην κοινωνία, το κρίσιμο ζήτημα της αξιοποίησης της Τέχνης στον δημόσιο Χώρο.