Τι δε μας είπε ο κ. Μητσοτάκης από τη ΔΕΘ

Παρά το γεγονός πως ανέβηκε για έβδομη φορά ως πρωθυπουργός στο βήμα της Δ.Ε.Θ ο κ. Μητσοτάκης, φαίνεται ότι δεν έχει αντιληφθεί την πραγματικότητα στην οποία έχουν οδηγήσει οι πολιτικές και οι επιλογές του, την μεγάλη πλειοψηφία της κοινωνίας. Κάθε φοροελάφρυνση, κάθε ανάσα που δίνεται στους πολίτες είναι μια εξέλιξη θετική. Είναι όμως επαρκής; Αλλάζει τα δεδομένα; Διατηρώ επιφυλάξεις για το βάθος και το αποτύπωμα των μέτρων που ανακοινώθηκαν – φαντάζουν περισσότερο ως μία ελάχιστη διορθωτική προσπάθεια παρά σαν μια στροφή, παρά σαν μια δυναμική και φιλόδοξη μεταρρύθμιση της φορολογίας και της οικονομικής πολιτικής εν γένει.

Του Πέτρου Λεκάκη*

Για να υπάρξει απτή, σημαντική και αξιοσημείωτη βελτίωση της καθημερινότητας του πολίτη χρειάζονται μέτρα μεγαλύτερης έντασης. Πρώτα και πάνω από όλα πρέπει να τιθασευτεί η ακρίβεια που κατατρώει το εισόδημα των Ελλήνων. Ακρίβεια που δεν είναι εισαγόμενη αλλά προκύπτει από την ολιγοπωλιακή διάρθρωση της αγοράς – με μια λέξη καρτέλ. Αυτό αφορά αρκετά πεδία – από τα τρόφιμα μέχρι και την ενέργεια και έχει ως αποτέλεσμα να βρίσκεται η αγοραστική μας δύναμη στην προτελευταία θέση στην Ε.Ε.

Αν σε αυτήν την πραγματικότητα συνυπολογίσει κανείς την υπερφορολόγηση μέσω των κοινωνικά άδικων έμμεσων φόρων και της μη τιμαριθμοποίησης της φορολογικής κλίμακας αλλά και λόγω εργαλειοποίησης του πληθωρισμού για υπεραποδόσεις στον ΦΠΑ, τότε αντιλαμβάνεται την δύσκολη πραγματικότητα του μέσου νοικοκυριού.

Πέραν όμως αυτών των αμιγώς οικονομικών δεδομένων, η επταετία αυτή του Κ. Μητσοτάκη χαρακτηρίζεται και από άλλα σημεία. Αδιαφόρησε για τη δημογραφία, την στεγαστική κρίση, τον αφελληνισμό της ελληνικής οικονομίας και ταυτόχρονα βαρύνεται με σκάνδαλα, διαφθορά , αποδεδειγμένη κακοδιαχείριση σημαντικών πόρων και με την καταστροφή του φυσικού περιβάλλοντος (πυρκαγιές, δόμηση κοκ). Αντί λοιπό να δώσει πειστικές απαντήσεις για αυτά μας μίλησε για την ώρα της μεσαίας τάξης, της οικογένειας και των νέων.

Υπό το βάρος της κοινωνικής δυσαρέσκειας -που φτάνει στο Μαξίμου, αποφάσισε να επιστρέψει μέσω φοροαπαλλαγών ένα μικρό μέρος στους Έλληνες πολίτες. Τα μέτρα του Πρωθυπουργού όμως δεν είναι μέρισμα οικονομικής ανάπτυξης όπως δηλώνει, είναι επιστροφή ενός μικρού μέρους της υπερφορολόγησης που βίωσαν οι Έλληνες.

Πιστεύει ότι αυτά αρκούν και αυτό-αποθεώθηκε ως μεταρρυθμιστής και εγγυητής της σταθερότητας ξεχνώντας ότι στον έβδομο χρόνο της διακυβέρνησής του, οι πολίτες δεν του αναγνωρίζουν τίποτα από τα δύο.

Η αδυναμία του να παρουσιάσει ένα άλλο μείγμα πολιτικής, να οριοθετήσει μεσοπρόθεσμους και μακροπρόθεσμους στόχους, να υποδείξει έναν δρόμο ανόδου που θα μας ξεκολλήσει από τις τελευταίες θέσεις κάθε πιθανής λίστας κατάταξης χωρών και να μεριμνήσει – σε ένα ελάχιστο επίπεδο – για την κοινωνική συνοχή, είναι πασιφανής. Οι προτεραιότητές του είναι άλλες και αυτές υπηρετεί με σταθερότητα και επιμονή. Ο κ. Μητσοτάκης και η Νέα Δημοκρατία έχουν κάνει τις επιλογές τους, ξέρουμε διαχρονικά ποιους και τί στηρίζουν, πως θέλουν και φαντάζονται την Ελλάδα. Το μοναδικό πλέον ζήτημα και δικό μας καθήκον είναι να αποδείξουμε ότι υπάρχει άλλος δρόμος. Δρόμος με εθνικές προτεραιότητες που θα οδηγεί σε «Μια Ελλάδα για όλους» και όχι σε μια Ελλάδα για το 1/5 που θα ζει πλουσιοπάροχα και τα υπόλοιπα 4/5 θα προσπαθούν να επιβιώσουν. Το ερχόμενο Σάββατο παρουσιάζουμε την δική μας πρόταση για αυτήν την Ελλάδα που θέλουμε.

*Ο Πέτρος Λεκάκης είναι αναπληρωτής γραμματέας Ανάπτυξης και Επενδύσεων του ΠΑ.ΣΟ.Κ – Κιν.Αλ