Του Γιώργου Ρακκά*

«Παλαιομοδίτες» άνθρωποι, οι κύριοι και οι κυρίες του YPG, πολιτοφυλακής των Κούρδων της Συρίας: Επιλέγουν από το να εναποθέτουν τις τύχες τους σε κάποιον σύγχρονο δουλέμπορο που τους υπόσχεται μια φανταστική «γη της επαγγελίας» έναντι αδράς αμοιβής, να κάτσουν και να πολεμήσουν μια από τις πιο φονικές στρατιωτικές μηχανές του πλανήτη, εκείνην της Τουρκίας.

Που είναι τέτοια, όχι μόνον εξαιτίας των μεγεθών της, αλλά κυρίως λόγω των ανοιχτών προθέσεων αυτών που την χειρίζονται να αναδείξουν την χώρα τους σε περιφερειακή, γιατί όχι σε παγκόσμια υπερδύναμη, πάντα με την ωμή γλώσσα της ισχύος και της κατάκτησης --όπως εξ άλλου συμβαίνει πάντα με τον Τουρκικό επεκτατισμό.

Οι Κούρδοι είναι διατεθειμένοι να πολεμήσουν λοιπόν, κι ας τους άδειασαν παταγωδώς «οι σύμμαχοί» τους, αφήνοντάς τους εκτεθειμένους στις ορέξεις του Ερντογάν.

Είναι ο αγώνας τους μάταιος; Όταν ένα έθνος αγωνίζεται για την ελευθερία του, δεν υπάρχει ματαιότητα, γιατί με το διάβημά του αυτό, σώζεται όρθιο μέσα στην Ιστορία. Στο κάτω κάτω της γραφής «μόνοι μας φίλοι είναι τα βουνά», καταπώς λέει και μια πασίγνωστη κουρδική παροιμία που κυκλοφορεί και αυτές τις μέρες στο διαδίκτυο..

Εμείς, προς το παρόν πάντα, δείχνουμε να έχουμε συνηθίσει την παρουσία αυτής της επεκτατικής δύναμης δίπλα μας, κι έτσι συνεχίζουμε να ανακυκλώνουμε τη σιωπή μας για τον «ελέφαντα στο δωμάτιο». Κι ας είναι η Κύπρος μισή, κι ας έχει γίνει το Αιγαίο δαντέλα, κι ας κινδυνεύει η Θράκη, κι ας, κι ας, κι ας... «γιατί δεν βρίσκω τίποτα που να μην το συνηθίσατε», όπως έγραφε και ο Σεφέρης στην Αφήγησή του.

Ωστόσο, δεν είναι ανάγκη πάντα, και πάντοτε να τα ανάγουμε όλα στον δικό μας συλλογικό εαυτό. Τώρα είναι οι Κούρδοι της Συρίας που ζητούν την υποστήριξή μας ποικιλοτρόπως, και βέβαια όχι μόνον σε αυτό το ψηφιακό φάσμα.«Αν η μισή μου καρδιά», λοιπόν, και για να παραφράσουμε τον Ναζίμ Χικμέτ, «στην Ελλάδα απελπίζεται», η «άλλη μισή, στη Βόρεια Συρία βρίσκεται»...

*Ο Γιώργος Ρακκάς είναι επικεφαλής της δημοτικής παράταξης "Μένουμε Θεσσαλονίκη" στον Δήμο Θεσσαλονίκης