Κατερίνα Μισιχρόνη: Όταν πήγα στην Αμερική ήμουν επιφυλακτική και υποψιασμένη αλλά μου δόθηκε ένα μεγάλο δώρο

«Είχα άγχος, δεν πίστευα ότι θα βρισκόμουν σε αυτά τα δωμάτια της Paramount για να περάσω από τέτοια σημαντικά κάστινγκ» δηλώνει η Κατερίνα Μισιχρόνη.
Η Κατερίνα Μισιχρόνη παραχώρησε μια εφ’ όλης της ύλης συνέντευξη στο περιοδικό ΟΚ και τον Γιώργο Πράσινο, όπου μίλησε, μεταξύ άλλων, και για την περίοδο που έζησε στην Αμερική.
«Έζησα εμπειρίες μαγικές. Από τα δύο χρόνια που ήμουν εκεί, θα κρατήσω τις μεγάλες βόλτες στη Σάντα Μόνικα και την παραλία του Βένις», είπε αρχικά η Κατερίνα Μισιχρόνη.
Η Κατερίνα Μισιχρόνη πρόσθεσε στη συνέχεια: «Αλλά και το μικρό συνοικιακό σινεμά που βρισκόταν δίπλα από το σπίτι όπου έμενα, στο κέντρο της πόλης, το οποίο φιλοξενούσε αφιερώματα ανεξάρτητου αμερικανικού και γιαπωνέζικου κινηματογράφου. Και επειδή ήταν ακριβώς δίπλα στο σπίτι, πολλά βράδια πήγαινα με τις πιτζάμες να δω ταινία. Επαγγελματικά, τα κάστινγκ στα στούντιο της Universal και της Paramount για το Mission Impossible, το Dracula (για τον πρώτο ρόλο) και το Homeland. Είχα άγχος, δεν πίστευα ότι θα βρισκόμουν σε αυτά τα δωμάτια της Paramount για να περάσω από τέτοια σημαντικά κάστινγκ.
Το πιο σημαντικό είναι πως έκανα φίλους που τους έχω ακόμη, όλοι έχουν έρθει στην Ελλάδα για να με δουν. Όταν δεν κέρδιζα τον ρόλο, απογοητευόμουν. Αλλά όπως μου έλεγαν φίλοι που ήταν χρόνια εκεί και δεν είχαν καταφέρει να ανοίξουν αυτές τις πόρτες, ή οι casting directors που μου τόνιζαν πως και μόνο το δοκιμαστικό ήταν επιτυχία, γιατί άφηνα ωραία εντύπωση και με ζητούσαν, ήταν θέμα χρόνου. Ίσως να είχαν δίκιο, αλλά εγώ γύρισα στην Ελλάδα.
Εκεί που σε φιλοξενούσαν, ή όταν σου μιλούσαν ωραία, δεν ήσουν καχύποπτη ότι κάτι μπορεί να ζητήσουν από σένα;
Όταν πήγα στην Αμερική, είχα αυτό το πράγμα, ήμουν επιφυλακτική και υποψιασμένη. Αλλά μου δόθηκε ένα μεγάλο δώρο. Με αποδέχθηκαν αμέσως, χωρίς να με ρωτήσουν από πού είμαι ή τι έχω κάνει. Βρήκα ατζέντη από τους κορυφαίους.
Η coach μου στο παρελθόν είχε διδάξει τον Τομ Κρουζ και τον Μόργκαν Φρίμαν, και όταν είδε τον μονόλογο που μου είχε δώσει να δουλέψω, μου είπε τέτοια καλά λόγια, που δεν τα είχα ακούσει ποτέ στην Ελλάδα. Η αποδοχή σημαντικών ανθρώπων που είδαν αυτό που έκανα ήταν τέτοια που μου έδωσε δύναμη. Να, αυτό πήρα από την Αμερική.





