Χάρης Βαρθακούρης για Δημήτρη Κόκοτα: “Θα σε θυμάμαι όπως σε γνώρισα. Όπως σε αγαπήσαμε όλη η παρέα μας”
Προσθέστε το Thestival ως προτεινόμενη πηγή στο Google
Με μια ανάρτηση γεμάτη από φωτογραφίες και συγκινητικά λόγια ο Χάρης Βαρθακούρης μιλάει για τον φίλο του Δημήτρη Κόκοτα που έφυγε σήμερα από τη ζωή.
Ο γνωστός ερμηνευτής τον αποχαιρέτησε, θυμούμενος τις στιγμές που μοιράστηκαν μαζί ως συνάδελφοι, στις περιοδείες που έκαναν ανά τον κόσμο, αλλά και ως φίλοι.
Σε ένα φορτισμένο συναισθηματικά κείμενο, ο τραγουδιστής εξομολογήθηκε πως, αν και γνώριζε την κατάσταση του Δημήτρη Κόκοτα, πίστευε πως είχε προετοιμαστεί για τη δυσάρεστη εξέλιξη, ωστόσο κατάλαβε ότι έκανε λάθος.
Χάρης Βαρθακούρης: «Καλό σου ταξίδι, Δημήτρη μου. Θα μας λείψεις πολύ»
Στο σημείωμά του ανέτρεξε σε όσα έζησαν μαζί, στα ταξίδια που έκαναν για εμφανίσεις στους Έλληνες της διασποράς, αλλά και στις στιγμές γέλιου και ανεμελιάς που μοιράστηκαν.
Δείτε τη δημοσίευση
Ο Χάρης Βαρθακούρης δημοσίευσε φωτογραφίες από κοινές τους στιγμές, όπως ο γάμος του, και έγραψε στο Instagram για τον κάλο του φίλο και συνάδελφο: «Δεν ξέρω αν υπάρχει ”σωστός” τρόπος να αποχαιρετήσεις έναν φίλο. Δυστυχώς η είδηση που εδώ και πολύ καιρό απευχόμουν, έφτασε μόλις στα αυτιά μου. Η αλήθεια είναι πως, κάπου μέσα μου, το ήξερα. Ήξερα ότι αυτή η μέρα μπορεί να έρθει. Είχα προετοιμαστεί, όσο μπορεί κανείς να προετοιμαστεί για κάτι τέτοιο. Κι όμως… τώρα που ήρθε, αντιλαμβάνομαι ότι δεν είμαστε ποτέ έτοιμοι τελικά. Ίσως γιατί άλλο είναι να ξέρεις ότι κάποιος μπορεί ανά πάσα στιγμή να φύγει κι άλλο να συνειδητοποιείς ότι δεν θα τον ξαναδείς, δεν θα ξαναμιλήσετε, δεν θα γελάσετε ξανά μαζί. Καλό σου ταξίδι, Δημήτρη μου. Θα μας λείψεις πολύ».
Συνεχίζοντας, σημείωσε ότι η μεγαλύτερη παρακατηθήκη που αφήνει πίσω του είναι οι αναμνήσεις που έχτισε με τους δικούς του ανθρώπους: «Θα σε θυμάμαι όπως σε γνώρισα. Όπως σε αγαπήσαμε όλη η παρέα μας, με τον Γρηγόρη και τον Στέλιο, που ταξιδέψαμε όλο τον πλανήτη παρέα, τραγουδώντας και χαρίζοντας χαρά στους Έλληνες της διασποράς. Με τις καλές σου στιγμές, με τις τρέλες σου, με τα απίστευτα γέλια μας μέχρι δακρύων και με όλα αυτά που σε έκαναν εσένα. Και ίσως αυτό είναι τελικά το μεγαλύτερο δώρο που μπορεί να αφήσει ένας άνθρωπος πίσω του: να υπάρχουν άνθρωποι που θα χαμογελούν όταν τον θυμούνται, ακόμα κι αν τα μάτια τους είναι βουρκωμένα. Καλό ταξίδι, φίλε μου. Δεν θα πω ”αντίο”. Θα πω απλώς… μέχρι να ξαναβρεθούμε».
