Κρήτη: Ο καθ’ ομολογία δολοφόνος της Σταυρούλας Λεβεντάκη έπαιζε θέατρο στον αδερφό της – “Εύχομαι να την βρούνε”

Ηχητικό ντοκουμέντο, στο οποίο ο καθ’ ομολογία δολοφόνος της Σταυρούλας Λεβεντάκη έπαιζε θέατρο στον αδερφό της και ευχόταν να βρεθεί η γυναίκα -ώστε και εκείνος να έχει «μια ήσυχη ζωή», γιατί αυτό που επιθυμεί είναι η υγεία του- έρχεται στο φως της δημοσιότητας.

Από την πρώτη στιγμή που έγινε γνωστή η εξαφάνιση της 45χρονης γυναίκας, οι Αρχές έβαλαν στο κάδρο των υπόπτων τον 43χρονο Σκοπιανό ενοικιαστή της. Λίγο πριν ο 43χρονος Σκοπιανός ομολογήσει πως εκείνος είναι ο δολοφόνος της Σταυρούλας Λεβεντάκη από τα Χανιά της Κρήτης, είχε τηλεφωνική επικοινωνία με τον αδερφό της, ο οποίος ανησυχούσε για την τύχη της.

Στην τηλεφωνική τους επικοινωνία που έφερε στο φως το “Live News”, ακούγεται ο 43χρονος να λέει πως είναι τρομοκρατημένος και αυτό που επιθυμεί είναι να βρεθεί η γυναίκα.

Υπενθυμίζεται πως ο θάνατός της 45χρονης επήλθε από τις βαριές κρανιοεγκεφαλικές κακώσεις που προκλήθηκαν από τα επανειλημμένα χτυπήματα στο κεφάλι, τα οποία φέρεται να της κατάφερε ο 43χρονος νοικάρης της, ο οποίος έχει ομολογήσει την πράξη του.

Το τηλεφώνημα του Σκοπιανού ενοικιαστή με τον αδερφό της Σταυρούλας

Σκοπιανός: Σου λέω έχω τρομοκρατηθεί για τα καλά μιλάμε. Δηλαδή, εντάξει λέω, έλεος. Εκεί πέρα που είχαμε μια ήρεμη ζωή κάθε καλοκαίρι, το ένα, το άλλο… Εύχομαι και τώρα, τώρα αυτή την στιγμή, κάποιος να με πάρει τηλέφωνο, να μου πει «Ξέρεις κάτι, τη βρήκανε, ηρέμησε».

Αδερφός: Όλοι αυτό θέλουμε αλλά σου ξαναλέω συνεννοήσου μαζί τους. Εγώ δεν μπορώ να σου πω τι θα κάνεις.

Σκοπιανός: Όχι.. όχι… μιλάμε… Μιλάμε, Παναγιά μου. Μιλάμε. Πάνω από όλα μιλάμε. Ό,τι νεότερο χτύπα ρε φίλε. Να ηρεμήσουμε, δεν με νοιάζει. Είμαστε κι εγώ και η γυναίκα μου άνω κάτω, τι να σου πω.

Αδερφός: Ναι, το ξέρω. Όλοι είμαστε. Εγώ, τι να λέω;

Σκοπιανός: Σου λέω, εύχομαι μέσα από την καρδιά μου, πίστεψε με, περισσότερο θα χαρώ να με πάρεις τηλέφωνο, να μου πεις ότι τη βρήκανε, παρά όλο τον κόσμο να μου φέρουν μπροστά μου. Να μου πούνε: «Ξέρεις κάτι, γίνεσαι αύριο το πρωί Ωνάσης, οποιοσδήποτε», δεν με ενδιαφέρει. Με ενδιαφέρει να έχω μια ήσυχη ζωή. Την υγεία μου θέλω.