Ολοκληρώνονται σήμερα οι παραστάσεις “Λαχτάρω” και “Ζορμπάς” στη Θεσσαλονίκη

Την Κυριακή 19 Απριλίου ολοκληρώνουν τον επιτυχημένο κύκλο των παραστάσεών τους δύο ιδιαίτερα αγαπημένες παραγωγές του Κρατικού Θεάτρου Βορείου Ελλάδος, που σε όλη τη διάρκεια της παρουσίασής τους συγκέντρωσαν το έντονο ενδιαφέρον και τη θερμή ανταπόκριση του κοινού.

• «Λαχταρώ» της Σάρα Κέιν,ένα από τα σημαντικά και ποιητικά κείμενα της σύγχρονης ευρωπαϊκής δραματουργίας, παρουσιάζεται σε μετάφραση Αντώνη Γαλέου και σε σκηνοθεσία – δραματουργική επεξεργασία Χριστίνας Χατζηβασιλείου. Ένα έργο που εστιάζει στις ανθρώπινες σχέσεις, στην επιθυμία, στην υπαρξιακή αγωνία. Φουαγιέ Θεάτρου Εταιρείας Μακεδονικών Σπουδών .

• «Ζορμπάς», βασισμένο στο εμβληματικό μυθιστόρημα του Νίκου Καζαντζάκη, σε θεατρική διασκευή και σκηνοθεσία Λευτέρη Γιοβανίδη. Μια παράσταση δυναμική, πολυεπίπεδη που αναδεικνύει θεματικές όπως η ελευθερία, η ζωή, η ανθρώπινη εμπειρία. Μονή Λαζαριστών (Σκηνή Σωκράτης Καραντινός).

Μην χάσετε τις τελευταίες παραστάσεις που ολοκληρώνουν τον κύκλο τους την Κυριακή 19 Απριλίου.

ΦΟΥΑΓΙΕ ΘΕΑΤΡΟΥ ΕΤΑΙΡΕΙΑΣ ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΩΝ ΣΠΟΥΔΩΝ

• «Λαχταρώ» της Σάρα Κέιν

Sarah Kane,Crave

Μετάφραση: Αντώνης Γαλέος

Σκηνοθεσία-  Δραματουργική επεξεργασία: Χριστίνα Χατζηβασιλείου

Λήξη παραστάσεων: 19| 04|2026

Το έργο Λαχταρώτης Sarah Kane, μια εκ βαθέων εξερεύνηση του ανθρώπινου ψυχισμού αντιμέτωπου με οριακές καταστάσεις, σε σκηνοθεσία και δραματουργική επεξεργασία Χριστίνας Χατζηβασιλείου, έως την Κυριακή 19 Απριλίου, στο Φουαγιέ του Θεάτρου Εταιρείας Μακεδονικών Σπουδών.

Γραμμένο λίγους μήνες πριν την αυτοχειρία, το Λαχταρώ (Crave, 1998), είναι η τολμηρή απόπειρα της ίδιας της Κέην να βυθιστεί στα μύχια των φόβων της και να τους καταγράψει μέσα από ένα παλίμψηστο δραματουργικών μοτίβων και προσωπικές της εξομολογήσεις.

Τέσσερις φωνές αλληλοσυμπληρώνονται σε μια ιδιότυπη αφήγηση -μετέωρη στον χρόνο και στον χώρο σε ένα κείμενο που μιλάει για τις επώδυνες διαδρομές διαφυγής του μυαλού από τα τραύματα.

Πως μπορείς να τιθασεύσεις τη μνήμη που επιστρέφει ξανά κα ξανά;

«Tο Crave παραμένει το πιο ερμητικό, μηδενιστικό και σκοτεινό έργο της Κέην, η οποία λαχταρά να αγαπηθεί και να αγκιστρωθεί από κάπου μέχρι και την ύστατη στιγμή. Λιτό, με μια οδυνηρή, ασάλευτη ησυχία σε σχέση με τα προηγούμενα έργα της και μια μοναξιά που γιγαντώνεται φράση τη φράση μέχρι που ο θάνατος να μοιάζει βάλσαμο». (Χριστίνα Χατζηβασιλείου, Σύγχρονη Βρετανική Δραματουργία: Το θέατρο στα μούτρα ως ανάγνωση της κοινωνικής τοπογραφίας του 1990, ΕΠΙΚΕΝΤΡΟ, Θεσσαλονίκη 2020, σ. 298).

*Kατάλληλο άνω των 16 ετών

Σημείωση περιεχομένου: η παράσταση αγγίζει ζητήματα ψυχικής υγείας και σεξουαλικής, σωματικής και αυτοστρεφούς βίας.

ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΕΣ

Μετάφραση: Αντώνης Γαλέος, Σκηνοθεσία- Δραματουργική επεξεργασία: Χριστίνα Χατζηβασιλείου, Σκηνικά- Κοστούμια: Αλεξάνδρα Μπουσουλέγκα, Ράνια Υφαντίδου, Ηχοτοπία: Φίλιππος Θεοχαρίδης, Φωτισμοί: Δήμητρα Αλουτζανίδου, Βοηθός σκηνοθέτριας: Αλεξία Παραμύθα, Οργάνωση παραγωγής: Φιλοθέη Ελευθεριάδου

Διανομή: Β: Ιωάννης Αθανασόπουλος, Μ: Μομώ Βλάχου, Γ: Άννα Ευθυμίου, Α. Γιάννης Παρασκευόπουλος

Ώρες παραστάσεων: Τετάρτη: 19:00, Πέμπτη- Παρασκευή: 21:00, Σάββατο: 18:00- 21:00, Κυριακή: 19:30

ΜΟΝΗ ΛΑΖΑΡΙΣΤΩΝ (ΣΚΗΝΗ ΣΩΚΡΑΤΗΣ ΚΑΡΑΝΤΙΝΟΣ)

• «Ζορμπάς» του Νίκου Καζαντζάκη

Θεατρική διασκευή- Σκηνοθεσία: Λευτέρης Γιοβανίδης

Λήξη παραστάσεων: 19| 04|2026

Ο «Ζορμπάς» του Νίκου Καζαντζάκη, η μεγάλη επιτυχία,  παρουσιάζεται,σε θεατρική διασκευή και σκηνοθεσία του Λευτέρη Γιοβανίδη, έως την Κυριακή 19 Απριλίου, στη Σκηνή Σωκράτης Καραντινός της Μονής Λαζαριστών.

Με τον Πασχάλη Τσαρούχα στο ρόλο του Αλέξη Ζορμπά.

«Όσο ζούμε την ευτυχία, δύσκολα τη νιώθουμε.

Μόνο όταν περάσει… καταλαβαίνουμε πόσο ευτυχισμένοι σταθήκαμε.

Και το τέλος δεν είναι τέλος, είναι αρχή»

Νίκος Καζαντζάκης, Βίος και Πολιτεία του Αλέξη Ζορμπά

Ο Ζορμπάς αποτελεί έναν από τους πιο εμβληματικούς και αυθεντικούς ήρωες της παγκόσμιας λογοτεχνίας, ενσαρκώνοντας τη χαρά της ζωής και τη δύναμη της στιγμής. Μέσα από το χαρακτήρα του αναδεικνύεται η διαρκής σύγκρουση ανάμεσα στον ορθολογισμό και το ένστικτο, ανάμεσα στον καθωσπρεπισμό και την αυθεντικότητα. Ο Ζορμπάς επιλέγει το πάθος, τη δράση, τη σωματική έκφραση και την εμπειρία ως βασικούς άξονες της ύπαρξής του, δημιουργώντας ένα πρότυπο ανθρώπου που ζει στο «εδώ και τώρα».

Στο λιμάνι του Πειραιά, αναμένοντας το καράβι για την Κρήτη, ο αφηγητής συναντά τον Ζορμπά. Ύστερα από λίγες κουβέντες οι δύο άντρες αποφασίζουν να δουλέψουν μαζί. Ένα ορυχείο λιγνίτη -κληρονομιά του αφηγητή- πρέπει να τεθεί σε λειτουργία. Ο Ζορμπάς δέχεται την πρόταση και ακολουθεί το «αφεντικό» στην αποστολή του. Οι ρόλοι μοιράζονται, η σχέση εδραιώνεται. Μαζί θα φτάσουν στην Κρήτη θα γνωρίσουν την τοπική κοινωνία και θα θέσουν τα σχέδιά τους σε εφαρμογή. Η γνωριμία των δύο αντρών θα μετατραπεί σε δυνατή φιλία. Ο τρόπος που ζει ο Ζορμπάς ανοίγει νέα μονοπάτια στη σκέψη και στις φιλοσοφικές αναζητήσεις του «αφεντικού». Ο Ζορμπάς δεν αναλύει τη ζωή, την καταναλώνει. Καταβροχθίζει κάθε της απόλαυση και αγκαλιάζει με χιούμορ τα πάθη του και τις απολαύσεις της σάρκας. Το «αφεντικό» είναι ο άνθρωπος των βιβλίων, της σκέψης, των προοδευτικών ιδεών, της θεωρίας. Ο Ζορμπάς είναι γήινος, άνθρωπος της πράξης και του αυθορμητισμού. Δύο διαφορετικοί κόσμοι, δύο ξένοι, θα ξεπεράσουν το μεταξύ τους χάσμα και θα προσπαθήσουν να συναντηθούν. Συνδέονται και συνυπάρχουν έχοντας έναν κοινό πόθο: την αγάπη τους για την ελευθερία, που την αναζητούν μέσα από διαφορετικές διαδρομές.

Ο Νίκος Καζαντζάκης ολοκληρώνει το Βίος και Πολιτεία του Αλέξη Ζορμπά το 1943. Το μυθιστόρημα γράφεται προς τιμήν του Γιώργη Ζορμπά, που ο Καζαντζάκης γνώρισε αρκετά χρόνια πριν και αποτέλεσε για τον ίδιο όχι μόνο πηγή έμπνευσης αλλά και έναν «ψυχικό οδηγό», που σημάδεψε τη ζωή του. Τον άνθρωπο αυτόν τίμησε με το μυθιστόρημά του, σχολιάζοντας πικρά στον πρόλογό του: «Κι έτσι ο Ζορμπάς, ο γεμάτος σάρκα και κόκαλα, κατάντησε στα χέρια μου μελάνι και χαρτί».

Το μυθιστόρημα μεταφράστηκε σε πολλές γλώσσες και το 2002 συμπεριλήφθηκε σε λίστα της Guardian με τα 100 Καλύτερα Βιβλία όλων των Εποχών. Έχει διασκευαστεί αρκετές φορές για το θέατρο ενώ παράλληλα γνώρισε μεγάλη επιτυχία και ως μιούζικαλ. Η κινηματογραφική του μεταφορά το 1963 σε σκηνοθεσία του Μιχάλη Κακογιάννη, με πρωταγωνιστή τον Άντονι Κουίν στον ομώνυμο ρόλο, έγινε τεράστια εμπορική επιτυχία. Η μουσική του Μίκη Θεοδωράκη, με το συρτάκι στο φινάλε της ταινίας, αποτέλεσε για χρόνια σήμα κατατεθέν της ελληνικότητας, αναδεικνύοντας τουριστικά τη χώρα μας διεθνώς.

ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΕΣ

Θεατρική διασκευή- Σκηνοθεσία: Λευτέρης Γιοβανίδης, Σκηνικά: Δημήτρης Πολυχρονιάδης, Κοστούμια: Ευαγγελία Κιρκινέ, Μουσική σύνθεση: Χρήστος Παπαδόπουλος, Κίνηση: Ιωάννα Μήτσικα, Φωτισμοί: Αλέκος Αναστασίου, Video Art: Άντα Λιάκου, Βοηθός σκηνοθέτη: Ελευθερία Τέτουλα, Boηθός ενδυματολόγου: Ζωή Καραβασίλη, Βοηθός κινησιολόγου: Στέλιος Ράμμος, Οργάνωση παραγωγής: Μαρίνα Χατζηϊωάννου, Φωτογραφίες: Mike Rafail | That long black cloud

Διανομή: Αντώνης Αντωνάκος (Κωνσταντής, Παπάς, Σερβιτόρος Πειραιά), Θανάσης Δισλής (Νικόλας, Πελάτης Πειραιά 2), Αλέξανδρος Ζαφειριάδης (Βασίλακας, Χωροφύλακας), Σοφία Καλεμκερίδου (Αργύραινα, Πελάτισσα Πειραιά 3), Γιάννης Καραμφίλης (Μαυραντώνης), Αναστασία Κελέση (Λόλα, Πελάτισσα Πειραιά 7, Μοιρολογήτρα 2), Εύη Κουταλιανού (Μαρίκα, Πελάτισσα Πειραιά 6), Μπέττυ Νικολέση (Μαντάμ Ορτάνς), Δανάη Κλειώ Οθωναίου (Χήρα, Μοιρολογήτρα 1), Ιωάννα Παγιατάκη (Μαριώ), Μίλτος Σαμαράς (Αργύρης, Εργάτης, Πελάτης Πειραιά 4), Γιώργος Σφυρίδης (Μπάρμπα Αναγνώστης), Χρήστος Τσάβος (Παυλής, Χωρικός), Πασχάλης Τσαρούχας (Αλέξης Ζορμπάς), Δημήτρης Τσιλινίκος (Μανόλακας), Νίκος Τσολερίδης (Νίκος), Θάνος Φερετζέλης (Μιμηθός, Πελάτης Πειραιά 1), Μαρία Χατζηιωαννίδου (Κατίνα, Πελάτισσα Πειραιά 5)

Χορευτές: Γιάννης Μάρτος (Χωρικός, Πελάτης Πειραιά 8)

Ώρες παραστάσεων: Τετάρτη: 19:00, Πέμπτη- Παρασκευή: 21:00, Σάββατο: 21:00, Κυριακή: 19:00