Ελένη Γλύκατζη-Αρβελέρ: Οι λόγοι που πίστευε πως ο Μέγας Αλέξανδρος είναι θαμμένος στη Βεργίνα

Μία από τις πιο συζητημένες και αμφιλεγόμενες επιστημονικές θέσεις που διατύπωσε η ιστορικός Ελένη Γλύκατζη-Αρβελέρ αφορούσε την ταυτότητα του νεκρού στον περίφημο βασιλικό τάφο της Βεργίνας, υποστηρίζοντας ότι ανήκει στον Μέγα Αλέξανδρο και όχι στον πατέρα του, Φίλιππο Β΄.

Σε συνέντευξή της στο δεύτερο τεύχος των «Τετραδίων Πολιτισμού», η ίδια εμφανιζόταν απόλυτα βέβαιη για την άποψή της, χαρακτηρίζοντάς την μάλιστα ως το σημαντικότερο έργο της.

«Εγώ νομίζω ότι είναι το μόνο πραγματικό, μεγάλο πράγμα που έχω κάνει. Τόσο σίγουρη είμαι», ανέφερε χαρακτηριστικά.

Τα έξι επιχειρήματα που επικαλούνταν

Για να στηρίξει τον ισχυρισμό της, η Ελένη Γλύκατζη-Αρβελέρ παρέθετε έξι βασικά επιχειρήματα:

• το ελεφαντοστέινο ομοίωμα που, σύμφωνα με την ίδια, απεικονίζει τον Μέγα Αλέξανδρο,
• τη ζωφόρο του τάφου, η οποία παρουσιάζει σκηνή που θεωρούσε ότι συνδέεται με γεγονός της ζωής του,
• την επιθυμία του ίδιου του Αλέξανδρου να ταφεί στην πατρίδα του,
• το χρονικό κενό μεταξύ του θανάτου και της κατασκευής του μαυσωλείου,
• το ύψος του νεκρού, που εκτιμούσε ότι αντιστοιχεί περισσότερο στον Αλέξανδρο παρά στον Φίλιππο,
• και την παρουσία χουντίτη, ορυκτού που σχετίζεται με την Αίγυπτο, περιοχή όπου έδρασε ο Μακεδόνας στρατηλάτης.

Κριτική στους αρχαιολόγους

Η ιστορικός εξέφραζε και την απορία της για το γεγονός ότι η άποψή της δεν έγινε αποδεκτή από την πλειονότητα των αρχαιολόγων.

«Δεν επιτρέπεται 50 χρόνια τουλάχιστον οι Έλληνες αρχαιολόγοι να έχουν Αλέξανδρο και να μην το έχουν κοιτάξει ποτέ», σημείωνε, αφήνοντας αιχμές για τη στάση της επιστημονικής κοινότητας.

Όταν ερωτήθηκε αν πιστεύει ότι η θέση της θα δικαιωθεί στο μέλλον, απάντησε:

«Όταν έρθει η επόμενη γενιά αρχαιολόγων (…) και όταν εγώ δεν θα είμαι πια στη ζωή…».

Μια θέση που παρέμεινε μειοψηφική

Η άποψη της Ελένης Γλύκατζη-Αρβελέρ δεν υιοθετήθηκε από την πλειονότητα των ειδικών, καθώς η κρατούσα επιστημονική θέση εξακολουθεί να αποδίδει τον βασιλικό τάφο της Βεργίνας στον Φίλιππο Β΄.

Ωστόσο, η ίδια παρέμεινε μέχρι το τέλος της ζωής της σταθερή στην πεποίθησή της, επαναλαμβάνοντας με βεβαιότητα:

«Εγώ έχω ανάγκη. Εγώ νομίζω ότι είναι το μόνο πραγματικό, μεγάλο πράγμα που έχω κάνει. Τόσο σίγουρη είμαι…».