Ζεφύρι: Συγκλονίζει ο δόκιμος πυροσβέστης για τον θάνατο των συναδέλφων του – “Πάτησα το κράνος του 23χρονου, ήταν πεσμένος ανάσκελα και χωρίς αισθήσεις”

Intime
|
THESTIVAL TEAM

Όλα όσα βίωσε την στιγμή που έφτασε στο σημείο της τραγωδίας στο Ζεφύρι, όπου ξέσπασε πυρκαγιά σε εγκαταλελειμμένο κτίριο με αποτέλεσμα να σκοτωθούν δύο πυροσβέστες εν ώρα καθήκοντος, περιέγραψε ο δόκιμος συνάδελφός τους που βρισκόταν στην αποστολή μαζί με τους 2 νεκρούς και τον οδηγό του πυροσβεστικού οχήματος.

Σύμφωνα με το Live News, ο 44χρονος πυροσβέστης σκοτώθηκε, γιατί εγκλωβίστηκε σε μια σιδεριά την ώρα που κατέβαινε στο υπόγειο του κτιρίου στο Ζεφύρι, όπου είχε ξεσπάσει η πυρκαγιά. Πιάστηκε εκεί η μπουκάλα του οξυγόνου του και αφού τέλειωσε το οξυγόνο, κατέληξε και ο άτυχος άνδρας. Από εισπνοή καπνού και αιθάλης πέθανε και ο 23χρονος, σύμφωνα με την ιατροδικαστική, μάλιστα, εντοπίστηκε το πενταπλάσιο ποσοστό στον οργανισμό του δεύτερου συγκριτικά με τον πρώτο.

Το τέταρτο μέλος του πληρώματος του πυροσβεστικού που έφτασε πρώτο στο Ζεφύρι την Κυριακή (15.11.2026) κατέθεσε για το τραγικό συμβάν. Όπως είπε, μαζί με τον οδηγό, αποφάσισαν να μπουν ακόμα πιο βαθιά, γιατί γνώριζαν ότι ο 23χρονος και ο 44χρονος βρίσκονταν περίπου 2 μέτρα ακόμα πιο βαθιά, στο υπόγειο.

Πήγαν με σχοινί, φορώντας όλα τα απαραίτητα και τον εξοπλισμό τους και βρήκαν με το πόδι τους κάτι, πατάνε το κράνος του 23χρονου, που ήταν πεσμένος ανάσκελα ο 23χρονος κάτω στο υπόγειο. Ο δόκιμος ήταν ο τελευταίος άνθρωπος που είδε τον άτυχο 23χρονο. Ουσιαστικά προσπάθησαν να τον κρατήσουν από τα πόδια και να τον ανασύρουν καθώς εκείνη τη στιγμή δεν ανταποκρινόταν και είχε στο πρόσωπό του και την προσωπίδα του αλλά και την αναπνευστική του συσκευή.

Όπως είπε, ο 23χρονος δεν ανταποκρινόταν, δεν έδωσε κανένα σημάδι ζωής. Υπήρχε τεράστια ολισθηρότητα στο έδαφος και το δικό τους οξυγόνο τελείωνε. Επομένως θεώρησαν πιο συνετό να αποχωρήσουν, να πάνε πάνω στον τραυματία, να δουν αν είναι καλά, γιατί και οι ίδιοι κινδύνευαν να χάσουν και τη ζωή τους.

Η ανατριχιαστική περιγραφή του δόκιμου

«Ο 44χρονος είπε ότι υπάρχει φωτιά στο υπόγειο και ότι δεν έχει φτάσει μέχρι το υπόγειο και ότι θα ξαναμπεί μέσα μαζί με τον 23χρονο για να φτάσει μέχρι το υπόγειο, κρατώντας τον σωλήνα υψηλής πίεσης. Μπήκαν εκείνη τη στιγμή μέσα οι δυο τους και φορούσαν τις αναπνευστικές συσκευές και εγώ τους ακολούθησα μετά από δευτερόλεπτα. Εγώ κάνω πρώτη μέρα πρακτική εκπαίδευση. Μπήκαν μέσα στο υπόγειο αυτοί οι τρεις συνάδελφοι, ώσπου μετά από πέντε λεπτά βγήκε έξω ο τρίτος και ζήτησε να του δοθεί επιπλέον χαμηλής πιέσεως εγκατάσταση νερού.

Ετοιμάσαμε αμέσως την χαμηλή εγκατάσταση και ο τρίτος που είχε ήδη βγει έξω, πήρε τον αυλό της χαμηλής και ξαναμπήκε μέσα που ήδη βρίσκονταν οι δύο συνάδελφοι. Μετά από χρονικό διάστημα λίγων λεπτών, φώναζε από μέσα ο τρίτος πυροσβέστης ότι δεν έχει οπτική επαφή με τους άλλους δύο. Τον άκουγα να τους φωνάζει χωρίς να τον βλέπω λόγω καπνών. Ο οδηγός κι εγώ φορέσαμε συσκευές και κρατώντας ένα φακό και σχοινί μπήκαμε μέσα. Τα σκαλοπάτια ήταν γεμάτα με καμένα σκουπίδια και γλιστρούσαν.

Στη δεξιά στροφή της σκάλας βρήκαμε πεσμένο τον τρίτο πυροσβέστη, ο οποίος φορούσε τη συσκευή και είχε τις αισθήσεις ακούγοντας τη συσκευή να σφυρίζει προειδοποιητικά ότι τελειώνει ο αέρας της. Βρισκόταν πεσμένος στα σκαλοπάτια με τα σκουπίδια, μην μπορώντας να σηκωθεί στα πόδια του. Εγώ μαζί με τον οδηγό τον ανασύραμε προς τα έξω μαζί με την βοήθεια και άλλου συναδέλφου και τον βγάλαμε στον δρόμο. Μόλις βγήκαμε έξω, ο τρίτος συνάδελφος έβγαλε την προσωπίδα και μας είπε ότι έχασε την επαφή με τους άλλους δύο. Κατευθείαν ξαναμπήκαμε μέσα. Περάσαμε από το σημείο που είχαμε βρει τον τρίτο συνάδελφο και εισχωρήσαμε πιο βαθιά προς το υπόγειο, όπου υπήρχε μεγάλος σωρός από σκουπίδια τα οποία γλιστρούσαν και δυσχέραιναν την βάδισή μας.

Παραπάτησα και έπεσα στο πάτωμα του υπογείου από περίπου ενάμιση μέτρο ύψος. Κατευθείαν σηκώθηκα βλέποντας τον φακό που κρατούσε ο συνάδελφος. Δεν ξέρω αν ο συνάδελφος κατάλαβε ότι είχα πέσει γιατί οι καπνοί ήταν έντονοι. Μετά κρατώντας το σχοινί μπήκα εγώ μπροστά και πίσω μου ο άλλος συνάδελφος φώναζε με το φακό προς το εσωτερικό του υπογείου για να βρούμε τους άλλους δύο συναδέλφους. Εκείνη τη στιγμή προχωρήσαμε περίπου δύο μέτρα στο εσωτερικό του υπογείου που ήταν γεμάτο με καπνούς και με το πόδι μου ένιωσα το κράνος του ενός από τους δύο συναδέλφους σε χαμηλότερο ύψος από αυτό που βρισκόμουν.

Εγώ κατάλαβα ότι βρισκόταν ο συνάδελφος πεσμένος ανάσκελα, φορώντας κουμπωμένη την προσωπίδα με την αναπνευστική του συσκευή, φωνάζοντας ταυτόχρονα στον οδηγό που ήταν πίσω μου ότι τον βρήκα. Τότε ο οδηγός ήρθε δίπλα μου κρατώντας τον φακό. Τον πιάσαμε και τον φωνάζαμε μέχρι αυτός να ανταποκριθεί και προσπαθήσαμε χωρίς αποτέλεσμα να τον βγάλουμε έξω λόγω ολισθηρότητας. Ο αέρας και σε μένα και στον οδηγό τελείωνε. Αποφασίσαμε να οπισθοχωρήσουμε, αδυνατώντας να κάνουμε κάτι άλλο σε εκείνο το σημείο βγαίνοντας προς τα έξω.

Όπως βγαίναμε, λόγω της ολισθηρότητας έπεσε και ο συνάδελφος στο ίδιο σημείο που είχα πέσει κι εγώ. Μόλις βγήκαμε έξω έβγαλα την αναπνευστική μου συσκευή, η οποία είχε τελειώσει από αέρα».