Μαζική συμμετοχή σε προεκλογικές συγκεντρώσεις του Παναγιώτη Κοκκόρη

Σε δύο πολυπληθείς συγκεντρώσεις σε καφέ της πόλης, ο υποψήφιος βουλευτής της Νέας Δημοκρατίας στην Α’ περιφέρεια Θεσσαλονίκης, Παναγιώτης Κοκκόρης συνάντησε φίλους και συμπολίτες, μιλώντας για το πολιτικό του όραμα και την απόφασή του να είναι ξανά υποψήφιος με τη Νέα Δημοκρατία.

Απευθυνόμενος σε ένα ιδιαίτερα ενθουσιώδες ακροατήριο, συγκινημένος μπροστά στους συμπολίτες του που ανταποκρίθηκαν στο κάλεσμά του, τούς ευχαρίστησε για την τιμή που τού κάνουν. Για μια ακόμη φορά, τους διαβεβαίωσε και έδωσε τον λόγο του, ότι ως εκπρόσωπός τους στο Κοινοβούλιο, θα είναι η φωνή τους και θα τους κάνει υπερήφανους για την επιλογή τους. Όπως ανέφερε «βασικό μου μέλημα είναι πρώτα ο άνθρωπος».

Στο ξεκίνημα της ομιλίας του, τόνισε ότι «όσοι βρισκόμαστε σήμερα εδώ, δεν κάνουμε απλά και μόνο μια προεκλογική συγκέντρωση. Είμαστε εδώ για να δώσουμε το παρόν στη μεγάλη προσπάθεια της Νέας Δημοκρατίας. Ο αγώνας μας είναι αγώνας για τη Θεσσαλονίκη μας, η οποία πρέπει να γίνει πρωταγωνίστρια των εξελίξεων διότι διαθέτει όλα τα συγκριτικά πλεονεκτήματα για να πάει μπροστά, και για κάθε πολίτη στον οποίο βρίσκομαι πάντα δίπλα του. Τόσα χρόνια μέσα στην αγορά, έχω ζήσει από κοντά, τις προσπάθειες, τις αγωνίες και τις ελπίδες των ανθρώπων της πόλης μας».

Κάνοντας έναν απολογισμό πεπραγμένων, μίλησε για τις συνεχείς εισαγόμενες κρίσεις με τις οποίες στάθηκε αντιμέτωπη η Κυβέρνηση και για το γεγονός ότι παρά τις αντικειμενικές δυσκολίες που ανέκυψαν στη διάρκεια της θητείας της, κατάφερε να τηρήσει τη συντριπτική πλειοψηφία των προεκλογικών της δεσμεύσεων της περιόδου 2019-2023. Επίσης, μεταξύ άλλων, σημείωσε ότι μία από τις βασικές προτεραιότητες της Κυβέρνησης, για την επόμενη τετραετία, είναι «η αύξηση 25% των μισθών, ώστε ο μέσος μισθός να είναι στα 1.500 ευρώ και ο κατώτατος μισθός τουλάχιστον στα 950 ευρώ».

Τέλος, ο κ. Κοκκόρης τόνισε καταχειροκροτούμενος από τους παρευρισκόμενους, την σοβαρότητα της κάλπης της 21ης Μαΐου, το αποτέλεσμα της οποίας θα κρίνει το εάν η χώρα θα παραμείνει στο μονοπάτι της πολιτικής και οικονομικής σταθερότητας που βαδίζει τα τελευταία τέσσερα χρόνια ή αν θα μπει στη δίνη μιας καταστροφικής αβεβαιότητας.