ΚΘΒΕ: Διεθνείς συμπράξεις, αρχαίο δράμα και νέες θεατρικές διαδρομές φέρνει το “Καλοκαίρι 2026”

Το Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος παρουσιάζει φέτος το καλοκαίρι έναν πλούσιο καλλιτεχνικό πρόγραμμα, με κορυφαίες παραγωγές αρχαίου και σύγχρονου θεάτρου, διεθνείς συνεργασίες και δράσεις που ενισχύουν τη σταθερή καλλιτεχνική του παρουσία και την εξωστρεφή του πορεία.
Στο επίκεντρο του φετινού καλοκαιρινού προγράμματος βρίσκεται η μεγάλη παραγωγή του ΚΘΒΕ «Λυσιστράτη» του Αριστοφάνη, η οποία αποτελεί τη φετινή συμμετοχή του Θεάτρου στο Φεστιβάλ Αθηνών Επιδαύρου 2026. Η παράσταση, σε μετάφραση Κωνσταντίνου Μπούρα και σε σκηνοθεσία, δραματουργική επεξεργασία και απόδοση του Καλλιτεχνικού Διευθυντή του ΚΘΒΕ, Αστέριου Πελτέκη, θα κάνει πρεμιέρα στη Θεσσαλονίκη, στο Θέατρο Δάσους, στις 30 Ιουνίου, εγκαινιάζοντας το «ταξίδι» μιας μεγάλης παραγωγής που θα παρουσιαστεί στη συνέχεια στη Ρώμη, στο Teatro di Ostia (4 & 5 Ιουλίου), ενώ θα ακολουθήσει μεγάλη περιοδεία σε όλη την Ελλάδα και την Κύπρο. Η «Λυσιστράτη» θα παρουσιαστεί στο Αρχαίο Θέατρο Επιδαύρου (21 & 22 Αυγούστου).
Στον κύκλο των Θερινών παραγωγών του ΚΘΒΕ εντάσσονται:
- «Οιδίπους Τύραννος» του Σοφοκλή, σε σκηνοθεσία του Luca De Fusco, μια σημαντική διεθνής συνεργασία του Κρατικού Θεάτρου Βορείου Ελλάδος με το TeatrodiRoma, που έρχεται στη Θεσσαλονίκη στο πλαίσιο της Ένωσης των Θεάτρων της Ευρώπης. Η παράσταση αποτελεί μια συνάντηση δημιουργών και θεατρικών οργανισμών με κοινό σημείο αναφοράς τη σύγχρονη προσέγγιση του κλασικού ρεπερτορίου.
- «Βάκχες» του Ευριπίδη, μια σημαντική συμπαραγωγή του Φεστιβάλ Αθηνών Επιδαύρου με το Εθνικό Θέατρο Βουλγαρίας «Ιβάν Βάζοφ» και με το Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος, με τη σκηνοθετική υπογραφή του διακεκριμένου ΓιάβορΓκάρντεφκαι τη συμμετοχή ενός μεικτού θιάσου Ελλήνων και Βούλγαρων ηθοποιών, η παράσταση αναδεικνύει τη διαχρονική δύναμη του ευριπίδειου έργου μέσα από μια σύγχρονη καλλιτεχνική ματιά. Οι «Βάκχες» θα παρουσιαστούν στο Αρχαίο Θέατρο Επιδαύρου, στη Θεσσαλονίκη και στη συνέχεια σε περιοδεία σε όλη την Ελλάδα.
- «GroupTherapy», η ανατρεπτική κωμωδία της ΠένυςΦυλακτάκη «GroupTherapy», σε σκηνοθεσία Λευτέρη Πλασκοβίτη, συνεχίζει την επιτυχημένη πορεία της και τον Ιούλιο στο Φουαγιέ του Θεάτρου Εταιρείας Μακεδονικών Σπουδών, προσφέροντας στο κοινό μια σύγχρονη και ευρηματική προσέγγιση στις ανθρώπινες σχέσεις.
- «Το ημερολόγιο του Αδάμ και της Εύας», δράση βασισμένη σε κείμενα του Μαρκ Τουέιν και σε σκηνοθεσία Έφης Δρόσου, που θα παρουσιαστεί στο Φουαγιέ του Θεάτρου Εταιρείας Μακεδονικών Σπουδών, σε εναλλασσόμενες ώρες παραστάσεων με το «GroupTherapy». Η πρεμιέρα θα πραγματοποιηθεί στις 10 Ιουλίου.
- «Παραμυθοδρομίες», η νέα πρωτότυπη δράση του ΚΘΒΕ, σε σκηνοθετική επιμέλεια Χρήστου Παπαδημητρίου & Εύης Σαρμή, έρχεται να αναστατώσει ευχάριστα την καθημερινότητά μας, μεταμορφώνοντας διάφορα σημεία της Θεσσαλονίκης σε αυτοσχέδιες σκηνές αφήγησης. Πρώτη στάση: Πλατεία Μακεδονομάχων στις 16 Ιουλίου.
Παράλληλα, το 12ο Φεστιβάλ Δάσους, το μεγάλο πολιτιστικό γεγονός της Θεσσαλονίκης, ξεκίνησε και φέτος με ένα πλούσιο πρόγραμμα θεατρικών παραστάσεων και συναυλιών. Στις σκηνές του Θεάτρου Δάσους, του Θεάτρου Γης, του Θεάτρου Εταιρείας Μακεδονικών Σπουδών και της Μονής Λαζαριστών, το κοινό θα έχει την ευκαιρία να παρακολουθήσει σημαντικές παραγωγές θεάτρου και να απολαύσει συναυλίες με αγαπημένους καλλιτέχνες της ελληνικής και διεθνούς μουσικής σκηνής.
Επίσης, Τα Ολοήμερα Θερινά Καλλιτεχνικά Εργαστήρια για παιδιά συνεχίζονταιγια 9η χρονιά, ανοίγοντας την αγκαλιά του Θεάτρου και προσκαλώντας τους μικρούς θεατρόφιλους σε έναν κόσμο έκφρασης, φαντασίας και δημιουργίας.
- «Λυσιστράτη» του Αριστοφάνη
Μετάφραση: Κωνσταντίνος Μπούρας
Σκηνοθεσία -Δραματουργική επεξεργασία- Απόδοση: Αστέριος Πελτέκης
Θέατρο Δάσους, Θεσσαλονίκη
Πρεμιέρα: Τρίτη 30 Ιουνίου
Αρχαίο Θέατρο Επιδαύρου
Παρασκευή 21 & Σάββατο 22 Αυγούστου
Το Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος θα παρουσιάσει το καλοκαίρι του 2026 την παραγωγή «Λυσιστράτη», μια σύγχρονη σκηνική ανάγνωση της κωμωδίας του Αριστοφάνη,σε μετάφραση Κωνσταντίνου Μπούρα και σε σκηνοθεσία, δραματουργική επεξεργασία& απόδοσητου Καλλιτεχνικού Διευθυντή του ΚΘΒΕ, Αστέριου Πελτέκη, με την οποία θα συμμετάσχει στο Φεστιβάλ Αθηνών Επιδαύρου 2026.
Το «ταξίδι» θα ξεκινήσει από τη Θεσσαλονίκη, καθώςηπρεμιέρα της παράστασης θα δοθεί στο Θέατρο Δάσους, στις 30 Ιουνίου,για να ακολουθήσει περιοδεία σε όλη την Ελλάδα και την Κύπρο, ενώ προγραμματίζεται να παρουσιαστεί στη Ρώμη, στο Θέατρο της TeatrodiOstia, στο πλαίσιο του «TeatroOstiaAnticaFestival», σε συνεργασία με το «TeatrodiRoma», στις 4 και 5 Ιουλίου. Η «Λυσιστράτη» θα παρουσιαστεί στο Αρχαίο Θέατρο Επιδαύρου την Παρασκευή 21 & το Σάββατο 22 Αυγούστου, ενώ τον Σεπτέμβριο.θα δοθούν παραστάσεις σε θέατρα της Αττικής .
Η «Λυσιστράτη» πλαισιώνεται από ένα επιτελείο διακεκριμένων συντελεστών: ο καταξιωμένος Γιώργος Ανδρέουυπογράφει τη μουσική σύνθεση, ο διεθνούς φήμης, Κωνσταντίνος Ρήγος καθοδηγεί τη χορογραφία, δίνοντας έμφαση στη σύγχρονη κίνηση και τη σκηνική ένταση, η ΦρόσωΛύτρα, με τη δυνατή εικαστική της ταυτότητα, επιμελείται τα σκηνικά, ο έμπειρος Νίκος Χαρλαύτηςσχεδιάζει τα κουστούμια ενώ ο Στέλιος Τζολόπουλοςτους φωτισμούς.
Στο ρόλο της Λυσιστράτης, η Ελισάβετ Κωνσταντινίδου. Μαζί της οι:Κατερίνα Παπουτσάκη, Κρατερός Κατσούλης, Αλεξάνδρα Παλαιολόγου,Παναγιώτης Πετράκης, Νίκος Γεωργάκης,Κώστας Σαντάς, Γιάννης Χαρίσης, Σοφία Καλεμκερίδουκαι μια πλειάδα ταλαντούχων ηθοποιών από το δυναμικό του ΚΘΒΕ.
Η «Λυσιστράτη» παραμένει ένα διαχρονικά επίκαιρο έργο, που συνομιλεί δυναμικά με σύγχρονα ζητήματα ανθρώπινων σχέσεων και συγκρούσεων σε κάθε τους μορφή. Μέσα από το ευφυές εύρημα των γυναικών, αναδεικνύεται η δύναμη της συλλογικότητας και της διεκδίκησης, προβάλλοντας μια γυναικεία φωνή ενεργή και παρεμβατική, που αποδομεί στερεότυπα και προτείνει τη μετάβαση από την αντιπαράθεση στον ουσιαστικό διάλογο, την ισότητα και τη συνύπαρξη.
«Όλοι άνθρωποι είμαστε και κάθε πόλεμος- εμφύλιος πόλεμος είναι»
Η συγκεκριμένη παράσταση, με όχημα το γέλιο, θα επιχειρήσει να συνδυάσει την ποιητική ματιά του Αριστοφάνη με τον αιχμηρό λόγο του, εστιάζοντας, με γνήσια λυρική «κωμική» σοβαρότητα,στην εντροπία στην οποία συχνά εκπίπτει μια κοινωνία.
Σκηνοθετική προσέγγιση
Η «Λυσιστράτη» και η «έξοδος» από την εντροπία
Η έξοδος από την εντροπία δεν αποτελεί απλώς λύση. Αποτελεί συνειδητή πράξη. Και αυτή η πράξη, όπως μας διδάσκει ο Αριστοφάνης, ξεκινά συχνά από εκεί που δεν το περιμένουμε. Μέσω του ανθρώπινου σώματος και του γέλιου ως αποκαλυπτική έκφραση εκτόνωσης, καθώς και από τη συλλογική επιθυμία για ειρήνη.
Η Λυσιστράτη, ομοίως, δεν αποτελεί απλώς μια κωμωδία για τον πόλεμο και τον έρωτα. Είναι ένα βαθύτατα πολιτικό, ανθρωπολογικό έργο που εστιάζει στη στιγμή κατά την οποία μια κοινωνία, εξαντλημένη από τη φθορά, αναζητά επειγόντως έναν νέο τρόπο οργάνωσης σε όλους τους τομείς. Ο Αριστοφάνης, με όπλο το γέλιο, μιλά για κάτι εξαιρετικά σοβαρό – όχι μέσω της σοβαροφάνειας αλλά με γνήσια λυρική «κωμική» σοβαρότητα -για την εντροπία στην οποία συχνά εκπίπτει μια κοινωνία.
Η εντροπία –ως φυσικός αλλά και φιλοσοφικός όρος– δηλώνει τη σταδιακή αποσύνθεση της τάξης, τη διάχυση της ενέργειας, την αδυναμία ενός συστήματος να «αυτορρυθμιστεί». Στη «Λυσιστράτη», η πόλη-κράτος βρίσκεται ακριβώς σε αυτό το κομβικό σημείο. Σε ένα καθεστώς παρατεταμένης φθοράς όπου ο πόλεμος έχει καταστεί αυτοσκοπός, η πολιτική έχει αποκοπεί από την ανθρώπινη εμπειρία και το σώμα έχει εξοριστεί από τον δημόσιο λόγο. Ό,τι υποτίθεται ότι υπηρετεί το «κοινό καλό» λειτουργεί πια μηχανικά, χωρίς νόημα, χωρίς προοπτική.
Η αρχετυπική μορφή/ηρωίδατου έργου δεν προτείνει μια μεταρρύθμιση. Δεν εισηγείται έναν νέο θεσμό. Δεν μιλά τη γλώσσα της εξουσίας. Η Λυσιστράτη εισαγάγει κάτι ριζικά διαφορετικό: την επαναδιεκδίκησητου σώματος, της επιθυμίας, της φροντίδας και της συλλογικής ευθύνης ως πολιτικής πράξης. Η αποχή από τον έρωτα δεν λειτουργεί «τιμωρητικά» αλλά ως πράξη «αναστολής της εντροπίας». Ένα προσωρινό «πάγωμα» του συστήματος, ώστε να μπορέσει να επανεκκινήσει.
Στον πυρήνα της σκηνοθετικής προσέγγισης βρίσκεται ακριβώς αυτή η χειρονομία. Η έξοδος από την εντροπία δεν επιτυγχάνεται μέσα από τη βία ή την επιβολή, αλλά μέσα από τη συνειδητή άρνηση συμμετοχής σε έναν φαύλο κύκλο. Οι γυναίκες σε αυτό το σπουδαίο έργο του μεγάλου ποιητή δεν καταλαμβάνουν απλώς την Ακρόπολη, «καταλαμβάνουν» τον χρόνο, τη ροή των πραγμάτων, την ίδια τη λογική της αναπόφευκτης καταστροφής.
Η κωμωδία, εδώ, δεν λειτουργεί ως εκτόνωση, αλλά ως μηχανισμός αποκάλυψης. Το γέλιο γεννιέται από την αμηχανία ενός κόσμου που ξαφνικά συνειδητοποιεί τη «γελοιότητά» του. Οι ανδρικοί χαρακτήρες δεν διακωμωδούνται επειδή είναι «κακοί» ή άχρηστοι, αλλά επειδή είναι εγκλωβισμένοι σε ένα σύστημα που δεν μπορούν πια να ελέγξουν. Η γελοιότητα σε αυτό το πλαίσιο αποτελεί σύμπτωμα της εντροπίας.
Ο Αριστοφάνης με τη «Λυσιστράτη» του μας υπενθυμίζει ότι κάθε κοινωνία που χάνει την επαφή με το «σώμα» και τη χαρά οδηγείται αναπόφευκτα στη βία. Και ταυτόχρονα μας δείχνει ότι η ανασύνταξη δεν ξεκινά από «επάνω», από την εξουσία, αλλά από το συλλογικό ένστικτο επιβίωσης. Από τη στιγμή που κάποιος άνθρωπος τολμά να πει: «ως εδώ».
Στο αρχαίο θέατρο της Επιδαύρου όπου η κοινότητα συναντιέται εδώ και αιώνες για να αναμετρηθεί με τα όριά της, η δική μας «Λυσιστράτη» φιλοδοξεί να επιστρέψει, όχι ως μνημείο της αρχαίας δραματουργίας ούτε ως ανάμνηση μιας έκφρασης του αρχαίου κόσμου», αλλά ως ζωντανό πολιτικό γεγονός. Μια υπενθύμιση ότι, ακόμη και μέσα στη μεγαλύτερη φθορά, η επανεκκίνηση είναι δυνατή – αρκεί να τολμήσουμε να φανταστούμε αλλιώς την ύπαρξη και κυρίως τησυνύπαρξή μας.
Σαν σε όνειρο…
Αστέριος Πελτέκης
Μετάφραση: Κωνσταντίνος Μπούρας
Σκηνοθεσία- Δραματουργική επεξεργασία- Aπόδοση: Αστέριος Πελτέκης
Σκηνικά: Φρόσω Λύτρα
Κοστούμια: Νίκος Χαρλαύτης
Μουσική σύνθεση: Γιώργος Ανδρέου
Χορογραφία: Κωνσταντίνος Ρήγος
Φωτισμοί: Στέλιος Τζολόπουλος
Μουσική διδασκαλία: Παναγιώτης Μπάρλας
Συνεργάτης σκηνογράφος ενδυματολόγος: Δανάη Πανά
Βοηθοί σκηνοθέτη: Εύη Σαρμή – Χριστόφορος Μαριάδης- Χριστίνα Ζαχάρωφ
Βοηθός χορογράφου: Αναστασία Κελέση
Βοηθός φωτιστή: Σαράντος Ζουρντός
Οργάνωση παραγωγής: Μαρίνα Χατζηιωάννου
Φωτογραφίες: Mike Rafail| Thatlongblackcloud
*Βοηθοί σκηνοθέτη (στο πλαίσιο πρακτικής άσκησης):
Μαρία Αλεξούδη/ Αγγελική Βουτσινά/ Ηλέκτρα Λιόντου
*Βοηθοί σκηνογράφου/ενδυματολόγου (στο πλαίσιο πρακτικής άσκησης):
Χρήστος Βαξεβανίδης/ Νίκη Λεδάκη/ Χριστίνα Χασεκίδου
*Βοηθός παραγωγής (στο πλαίσιο πρακτικής άσκησης):
Μαρία Γκούμα
Διανομή:
Ιορδάνης Αϊβάζογλου (Φιληδονίδης, Ευνούχος), Αντώνης Αντωνάκος (Παιονίδης, Λάκωνας, Ευνούχος), Νίκος Γεωργάκης (Κήρυκας Λακεδαιμονίων, Στρυμόδωρος), Δημήτρης Διακοσάββας (Κωφόβουλος, Ευνούχος), Χρύσα Ζαφειριάδου (Σπαρτοδείνα), Σοφία Καλεμκερίδου (Λαμπιτώ, Γριά), Κρατερός Κατσούλης (Κινησίας), Κατερίνα Καυκούλα (Σκωρομάχη), Αναστασία Κελέση (Σκυθή δούλα, Καλλιστράτη), Θάνος Κοντογιώργης (Πρωκτοφύλαξ, Ευνούχος), Ελισάβετ Κωνσταντινίδου (Λυσιστράτη), Τατιάνα Μελίδου (Αρχιδάμια η Βοιωτή), Δημήτρης Μορφακίδης(Δορυβρόντης, Δυσειδαιμώνα), Χρυσή Μπαχτσεβάνη (Στερησσάνδραη Κορίνθια, Διαλλαγή), Δημήτρης Ναζίρης (Πρύτανης), Αλεξάνδρα Παλαιολόγου (Κλεονίκη), Κατερίνα Παπουτσάκη(Μυρρίνη), Ευθύμης Παππάς (Νεόπουρος), Βάσω Παύλου (Ρηξυδάτη), Παναγιώτης Πετράκης (Απόλλωνας, Λάχης), Χριστίνα Πετρολέκα – ΑΙ (ΠειθειΑΙ), Μαριέτα Πρωτόπαπα (Λαναρόστρυχη, Βροντήρα), Κώστας Σαντάς (Μάντης Αριστογέρων), Εύη Σαρμή (Ανδροδάμας), Γιάννης Τσεμπερλίδης (Τρεμοπίδης, Ευνούχος), Γιάννης Χαρίσης (Πρόβουλος)
Τραγουδίστρια: ΚορίναΛεγάκη (Κορύφω, Αθηνά)
Μουσικός επί σκηνής: Βάιος Πράπας
- «Οιδίπους Τύραννος»του Σοφοκλή
Σκηνοθεσία:LucaDeFusco
Συνεργασία με το TeatrodiRoma, στο πλαίσιο της Ένωσης των Θεάτρων της Ευρώπης
Θέατρο Δάσους, Θεσσαλονίκη
Δευτέρα 6 & Τρίτη 7 Ιουλίου, 21:00
Ο «Οιδίπους Τύραννος» σε σκηνοθεσία του Luca De Fusco, που παρουσιάζεται στο πλαίσιο του 12ου Φεστιβάλ Δάσους τη Δευτέρα6 και την Τρίτη 7 Ιουλίου, είναι μια ψυχαναλυτική επανερμηνεία του κλασικού έργου του Σοφοκλή. Στην παράσταση, η οποία αποτελεί συνεργασία του Κρατικού Θεάτρου Βορείου Ελλάδος με το Teatro di Roma, αναγνωρισμένο εθνικό θέατρο της Ιταλίας, στο πλαίσιο της Ένωσης των Θεάτρων της Ευρώπης, οι χαρακτήρες, τυλιγμένοι στο σκοτάδι και βασανισμένοι από μια κατάρα, εξερευνούν θέματα όπως η ταυτότητα, η ενοχή και η μοίρα.
Η σκηνοθεσία, εμπνευσμένη από τον σουρεαλισμό και τα κινηματογραφικά θρίλερ του 20ού αιώνα, παρουσιάζει τον Οιδίποδα να έρχεται αντιμέτωπος με διάφορες εκδοχές του εαυτού του.
*Θα υπάρχουν υπέρτιτλοι στα ελληνικά
Σημείωμα σκηνοθέτη
Θέλω να κάνω τον «Οιδίποδα Τύραννο» όλη μου τη ζωή. Είμαι παθιασμένος μελετητής της ψυχανάλυσης και της αστυνομικής λογοτεχνίας. Πάντα με γοήτευε αυτή η εκπληκτική πλοκή, όπου εκείνος που ερευνά τον δολοφόνο είναι ταυτόχρονα και ο ίδιος ο δολοφόνος.
Εδώ και καιρό υποστηρίζω την ανάγκη επαναπροσδιορισμού της ιδιότητας του σκηνοθέτη, ο οποίος, από «δημιουργός», οφείλει κατά τη γνώμη μου να επιστρέψει στον ρόλο του ερμηνευτή. Αν όμως είναι σωστό να επιστρέφουμε στο κείμενο, είναι επίσης αλήθεια ότι δεν υπάρχει μια αυθεντική ερμηνευτική παράδοση της αρχαίας ελληνικής τραγωδίας. Από όσα γνωρίζουμε, τα κείμενα που έχουν διασωθεί μοιάζουν αόριστα με λιμπρέτα όπερας χωρίς μουσική. Όταν σκηνοθετεί κάποιος ένα έργο αρχαίας δραματουργίας, ξεκινά ουσιαστικά από το μηδέν. Επιπλέον, η τεράστια θεματική έκταση αυτού του αριστουργήματος της ανθρωπότητας συνεπάγεται αναπόφευκτα και κάποιες «προδοσίες». Βγαίνοντας από μια πανδημία, μπορεί κανείς να μεταβεί από το κοινωνικό θέμα της πανούκλας στο θέμα του αποδιοπομπαίου τράγου κατά τον Ρενέ Ζιράρ.
Εγώ επέλεξα τον δρόμο της μεταφοράς της γνώσης. Η επιμονή του Οιδίποδα να γνωρίσει την αλήθεια τον κάνει να μοιάζει με έναν σύγχρονο Οδυσσέα που δεν μπορεί να σταματήσει να ταξιδεύει για να συνεχίσει να μαθαίνει. Το ταξίδι του Οιδίποδα, όμως, είναι ένα εσωτερικό, εκρηκτικά ενδοσκοπικό ταξίδι. Ερευνά τον εαυτό του πλέοντας μέσα στον ίδιο του τον εαυτό.
Γι’ αυτό και ο ίδιος ηθοποιός, ο LucaLazzareschi, ερμηνεύει όχι μόνο τον πρωταγωνιστή αλλά και τους χαρακτήρες που γνωρίζουν την αλήθεια ή τουλάχιστον ένα μέρος της. Ο Luca θα είναι επομένως και ο Τειρεσίας και οι δύο αγγελιοφόροι, συνομιλώντας με παραμορφωμένες εικόνες του εαυτού του που προβάλλονται σε βίντεο. Η εικονογραφία που επιλέχθηκε είναι εκείνη του σουρεαλισμού: μια αναπόφευκτη επιλογή για ένα εσωτερικό ταξίδι ψυχαναλυτικής φύσης, ενώ η μουσική είναι παιδί της άλλης μεγάλης μου αγάπης, των αστυνομικών ιστοριών και ιδιαίτερα των κινηματογραφικών θρίλερ των μέσων του περασμένου αιώνα. Αξιοποιώντας τη δυτική και ανατολική καταγωγή του σταθερού συνεργάτη μου στη μουσική, του Ισραηλινού RanBagno, δεν μπορώ να ξεχάσω ότι ο Οιδίποδας είναι επίσης το πιο φλεγόμενο σημείο μίας από τις αιώνιες συγκρούσεις της ανθρωπότητας: της σύγκρουσης ανάμεσα σε δύο πολιτισμούς.
Δεν θα μπορούσα να φανταστώ την πραγματοποίηση αυτού του διαχρονικού ονείρου χωρίς το μεγάλο υποκριτικό ταλέντο του LucaLazzareschi, τη διορατική φαντασία της MartaCrisoliniMalatesta και το κινηματογραφικό ταλέντο που χαρακτηρίζει τον τρόπο με τον οποίο φωτίζει ο GigiSaccomandi, αλλά και χωρίς τη συνεργασία ηθοποιών που έχουν πλέον γίνει συνοδοιπόροι μου, ξεκινώντας από τον PaoloSerra, με τον οποίο μας συνδέει μια συνεργασία σχεδόν τριάντα χρόνων, και συνεχίζοντας με τους FrancescoBiscione, PaoloCresta και AlessandroBalletta.»
ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΕΣ
Μετάφραση: GianniGarrera
Διασκευή – Σκηνοθεσία: LucaDeFusco
Βοηθός σκηνοθέτη: LuciaRocco
Σκηνικά – κοστούμια: MartaCrisoliniMalatesta
Φωτισμοί: Gigi Saccomandi
Μουσική: Ran Bagno
Βίντεο: Alessandro Papa
Βοηθόςσκηνογράφου: Francesca Tunno
Βοηθόςενδυματολόγου: Laura Giannisi
Μακιγιάζ: Bruna Calvaresi
Φωτογραφίες: Claudia Pajewski
Παραγωγή: Teatro di Roma – Teatro Nazionale
ΔΙΑΝΟΜΗ
LucaLazzareschi (Οιδίποδας, Τειρεσίας, Υπηρέτης του Λάιου, Αγγελιοφόρος)
Manuela Mandracchia (Ιοκάστη)
Paolo Serra (Κρέοντας)
Francesco Biscione (Α΄Κορυφαίος)
Paolo Cresta (Β΄Αγγελιοφόρος, Β΄Κορυφαίος)
AlessandroBalletta (Γ΄ Κορυφαίος)
- «Βάκχες» του Ευριπίδη
Σκηνοθεσία: JavorGardev
με τους THETIGERLILLIES
Συμπαραγωγή: Εθνικού Θεάτρου Βουλγαρίας «Ιβάν Βάζοφ- Φεστιβάλ Αθηνών Επιδαύρου – Κρατικού Θεάτρου Βορείου Ελλάδος
Φεστιβάλ Αθηνών Επιδαύρου 2026, Αρχαίο Θέατρο Επιδαύρου
Παρασκευή 10 & Σάββατο 11 Ιουλίου 2026
Θέατρο Γης, Θεσσαλονίκη
Τετάρτη 22 Ιουλίου
Σε μια σπάνια επιδαύριασυναστρία, στον τόπο όπου η μουσική και το δράμα συνεχίζουν διαχρονικά να αντηχούν, οι Βάκχες, σε σκηνοθεσία του διακεκριμένου δημιουργού ΓιάβορΓκάρντεφ, παρουσιάζονται στο αρχαίο θέατρο ως μια σκηνική ανάγνωση που απορρυθμίζει την αιώνια διαπάλη ανάμεσα σε δυο θεμελιώδεις αρχές – τη λαμπερή μορφή του Απόλλωνα και τη χαοτική σαγήνη του Διονύσου. Τη μουσική υπογράφουν και ερμηνεύουν ζωντανά επί σκηνής οι The TigerLillies, το διεθνούς φήμης βρετανικό συγκρότημα, συμμετέχοντας ταυτόχρονα στη δράση ως σκοτεινοί τραβαδούροι, με μορφές που αντλούνται από το διονυσιακό σύμπαν. Από αυτή τη σύμπραξη Οργανισμών, σωμάτων και ζωντανής μουσικής προκύπτει μια παράσταση που κλονίζει τη βεβαιότητα της λογικής.
Η παράσταση είναι μια σημαντική συμπαραγωγή του Φεστιβάλ Αθηνών Επιδαύρου με το Εθνικό Θέατρο Βουλγαρίας «Ιβάν Βάζοφ» και με το Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος (ΚΘΒΕ), με τη σκηνοθετική υπογραφή του διακεκριμένου Γιάβορ Γκάρντεφ και τη συμμετοχή ενός μεικτού θιάσου Ελλήνων και Βούλγαρων ηθοποιών.
Τον θεό Διόνυσο ενσαρκώνει ο Βούλγαρος ηθοποιός Λεονίντ Γιόβτσεφ, ένας από τους πιο χαρισματικούς και τολμηρούς πρωταγωνιστές της γενιάς του, με καθηλωτικές ερμηνείες, γνωστός ως το «enfantterrible» του βουλγαρικού θεάτρου, ενώ την Αγαύη ερμηνεύει η Λουκία Μιχαλοπούλου.
Τη μουσική υπογράφουν και ερμηνεύουν ζωντανά επί σκηνής οι The TigerLillies, το διεθνούς φήμης βρετανικό συγκρότημα, συμμετέχοντας ταυτόχρονα στη δράση ως σκοτεινοί τραβαδούροι, με μορφές που αντλούνται από το διονυσιακό σύμπαν. Από αυτή τη σύμπραξη Οργανισμών, σωμάτων και ζωντανής μουσικής προκύπτει μια παράσταση που κλονίζει τη βεβαιότητα της λογικής.
Στις Βάκχες του Γκάρντεφ τίθεται ένα καίριο ερώτημα σχετικά με την ανοχή της κοινωνίας στην αποσταθεροποίηση. Πώς μεταβολίζεται στον συλλογικό οργανισμό το συμβάν –διανοητικά, ψυχικά, πολιτικά– πριν μετατραπεί σε τραύμα;Το έργο λειτουργεί ως αναμέτρηση με τα όρια της ευταξίας, δοκιμάζοντας την αντοχή κανόνων και θεσμών. Στον Ευριπίδη, η διονυσιακή μανία δεν είναι μια αθώα γιορτή αλλά δοκιμασία της ίδιας της ιδέας του πολιτισμού, που ωθεί στα άκρα τη διατήρηση του ελέγχου, των ηθών/εθών, των νόμων και της αυτοεικόνας μας.
Όπως αναφέρει και ο ίδιος ο σκηνοθέτης: «Οι Βάκχες είναι εκείνη η τραγωδία που φτάνει πιο μακριά από κάθε άλλη στο ενδιαφέρον για τις ανορθολογικές παρορμήσεις και την παραφροσύνη. Τόσο μακριά, που αποδεικνύεται επικίνδυνη και ριψοκίνδυνη και για τους θεατές, οι οποίοι καλούνται να έρθουν αντιμέτωποι με τους βαθύτερους και ισχυρότερους φόβους τους.»
Ο αταβιστικός φόβος της κατάρρευσης του πολιτισμού δεν κατοικεί μόνο στα πρόσωπα, φωλιάζει στο συλλογικό ασυνείδητο, εκεί όπου η κοινότητα πλάθει μύθους για να προστατευτεί. Από αυτό το πεδίο γεφυρώνεται μια αναλογία με την εμπειρία των βαλκανικών εθνικισμών, όπου η μισαλλοδοξία –ως πολιτική μορφή του φόβου του ‘άλλου’– τον καθιστά απειλή που πρέπει να απωθηθεί, να περιοριστεί ή να αφομοιωθεί.
Η τραγωδία κτίζεται πάνω στην αυταπάτη και στην ύβρη της βεβαιότητας πως ό,τι δεν χωρά στη γλώσσα και στον νόμο μπορεί απλώς να εξοριστεί. Μόνο που όταν ο άνθρωπος αρνείται τη σκοτεινή του συγγένεια με το άλογο, δεν το εξαφανίζει αλλά το σπρώχνει στα βάθη, απ’ όπου σχεδόν πάντα επιστρέφει αγριότερο.
«ΒΑΚΧΕΣ»
Συμπαραγωγή του ΙΒΑΝ ΒΑΖΟΒ ΕΘΝΙΚΟΥ ΘΕΑΤΡΟΥ ΒΟΥΛΓΑΡΙΑΣ, ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΑΘΗΝΩΝ – ΕΠΙΔΑΥΡΟΥ, ΚΡΑΤΙΚΟΥ ΘΕΑΤΡΟΥ ΒΟΡΕΙΟΥ ΕΛΛΑΔΟΣ & ΒΕΓΑΣ ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΗ
«Βάκχες» του Ευριπίδη
Με την ειδική συμμετοχή των The TigerLillies
Μετάφραση στα Αγγλικά: RobinRobertson
Μετάφραση στα Νέα Ελληνικά (Υπέρτιτλοι): Θεόδωρος Στεφανόπουλος
Μετάφραση στα Βουλγαρικά (Υπέρτιτλοι): DoroteyaTabakova
Θεατρική διασκευή: Ιωάννα Ρεμεδιάκη και JavorGardev
Ιδέα και σκηνοθεσία: JavorGardev
ΜουσικήκαιστίχοιΡαψωδιών: MartynJacques (Copyrightandpublishing
Misery Guts Music Ltd., 2026)
Σκηνικά: Nikola Toromanov
Κοστούμια: ΗλένιαΔουλαδίρη
Χορογραφία: UršulaTeržan
Φωνητική διδασκαλία Χορού: KalinNikolov
Σχεδιασμός φωτισμών:ΣτέλλαΚάλτσου
Γραφιστικός σχεδιασμός: TeodoraSimova
Δραματουργία: Ιωάννα Ρεμεδιάκη και PavlinaDoublekova
Διδασκαλία αγγλικού λόγου: NathanCooper και MarkModzelewski
Βοηθός σκηνοθέτη και χειρισμός υπερτίτλων: LyubaTodorova
Σύμβουλος σκηνοθέτη: Valleri Robinson
Stage Manager: Bogdan Dimitrov
Δεύτερη βοηθός σκηνοθέτη: ElenaKostova
Φωτογραφίες: ΕλίναΓιουνανλή
Διαφήμιση: Renegade Media
Γραφιστικός Σχεδιασμός: Μαύρα Γίδια – Τeodora Simova
Makeup: Όλγα Φαλέι
Κομμώσεις: Θωμάς Γαλαζούλας
Επικοινωνία – Δημόσιες σχέσεις :ARTWAYSΔήμητρα Παπαδοπούλου
Οργάνωση- εκτέλεση περιοδείας: ΓΙΝΟΝΤΑΙ ΕΡΓΑ
Ραψωδοί (TheTigerLillies)
Μεσαίος— Martyn Jacques
Aιθέριος — Adrian Stout
Διανομή
ΧορόςτωνΒακχών
AλεξάνδαΓαϊδατζή, Alexandra Svilenova, ΑγγελικήΚιντώνη, ΔανάηΣταματοπούλου, ΕλένηΘυμιοπούλου, ΕυθυμίαΔανιηλίδου, Kremena Slavcheva, Nadya Keranova, ΝεφέληΑνθοπούλου, ΠολυξένηΣπυροπούλου, ΞένιαΓραμματικού, ΖωήΕυθυμίου
Διόνυσος — Leonid Yovchev
Κάδμος — ΑλέξανδροςΜυλωνάς
Τειρεσίας — SamuelFinzi
Αγαύη — Λουκία Μιχαλοπούλου
Πενθέας — MιχαήλΤαμπακάκης
Υπηρέτης — IvanNikolov
Πρώτος Αγγελιαφόρος — IvanYurukov
ΔεύτεροςΑγγελιαφόρος — MartinDimitrov
ΔΙΑΡΚΕΙΑ : 120’
Η παράσταση θα αποδοθεί στα αγγλικά, με ελληνικούς υπέρτιτλους
- «GroupTherapy» της Πένυς Φυλακτάκη
Σκηνοθεσία: Λευτέρης Πλασκοβίτης
Φουαγιέ Θεάτρου Εταιρείας Μακεδονικών Σπουδών
Η παραγωγή «Group Therapy» της Πένυς Φυλακτάκη, σε σκηνοθεσία Λευτέρη Πλασκοβίτη, συνεχίζει τις επιτυχημένη πορεία της και τον Ιούλιο στο Φουαγιέ του Θεάτρου Εταιρείας Μακεδονικών Σπουδών. Μια ανατρεπτική κωμωδία που καλεί τους θεατές σε μια… αποτοξίνωση γέλιου, όπου φόβοι και ανασφάλειες εξαφανίζονται, μόνο αν ο καθένας τις κοιτάξει κατάματα και τις αντιμετωπίσει σαν να είναι ήδη παρελθόν.
Πρόκειται για μια κωμωδία που ψυχαγωγεί χωρίς να εκβιάζει το γέλιο των θεατών και βασίζεται σε θέματα που απασχολούν τη σύγχρονη κοινωνία.
Παρεξηγήσεις και καυγάδες αναδεικνύουν, με πολύ χιούμορ, έναν κόσμο που δεν μπορεί να «συνέλθει» από τις συνεχόμενες κρίσεις (μνημόνια, πανδημία, πόλεμοι, ακρίβεια, φτώχια και ανεργία).
Άνθρωποι ανασφαλείς, φοβικοί και επιθετικοί, ψάχνουν μέσα από ανατρεπτικές καταστάσεις τον «εαυτό» τους. Από την άλλη… ψυχίατροι και ψυχολόγοι βλέπουν τα ιατρεία τους συνεχώς … soldout!
Η παράσταση
Στο ιατρείο της ψυχολόγου, ο Κλεομένης Πρόβουλος, διευθυντικός στέλεχος μεγάλης πολυεθνικής, διεκδικεί εκτάκτως προτεραιότητα στη λίστα των ραντεβού, γιατί κάτι «κοσμοϊστορικό» του έχει συμβεί. Από την άλλη ο Τσάκι, youtuber, influencer, tiktoker, βρίσκεται ήδη εκεί ως δήθεν ασθενής, για να προσεγγίσει ερωτικά την Τζίνα, την γραμματέα της ψυχολόγου, που την παρακολουθεί κρυφά εδώ και καιρό.
Ποιος θα ξεφορτωθεί ποιον; Ποιος είναι «καλά» και ποιος είναι «ασθενής» τελικά;
Πόσο εύκολα ξεχωρίζουμε το «πρέπει» από το «θέλω», όταν για χρόνια βαφτίζουμε το ένα με το όνομα του άλλου; Και αν σβηστούν οι διαχωριστικές γραμμές και οι ετικέτες που έχουν μπει, τι μένει;
Σκηνοθετικό σημείωμα
Ένα ελληνικό έργο σημερινό, που οι πρωταγωνιστές του είναι χαρακτήρες γνώριμοι και τους συναντάμε καθημερινά στον στενό ή τον ευρύτερο περιβάλλον μας, αν δεν είμαστε εμείς οι ίδιοι ένας ή μία απ’ αυτούς τους χαρακτήρες. Άνθρωποι που φαινομενικά δεν τους λείπει τίποτα και δίνουν την αίσθηση ότι διάγουν μία ήρεμη και ευτυχισμένη ζωή. Στην πραγματικότητα όμως οι αδυναμίες, οι ανασφάλειες, οι φόβοι και πολλές φορές τα παιδικά τους τραύματα, δεν τους επιτρέπουν να απολαύσουν την πραγματική ζωή. Η ΠένυΦυλακτάκη, στο έργο της GroupTherapy επικεντρώνεται σε 3+1 ανθρώπινους χαρακτήρες και ρίχνει άπλετο φως στην κρυμμένη τους προσωπικότητα, χρησιμοποιώντας ως «εργαλείο» ένα υπέροχο και ανατρεπτικό χιούμορ. Μας καλεί σε μια συνεδρία αποτοξίνωσης από τα «σκοτάδια» μας, με όχημα το υποδόριο χιούμορ, το γέλιο, τον σαρκασμό, αλλά και την συγκίνηση, για να ανακαλύψουμε πως φόβοι και ανασφάλειες εξαφανίζονται μόνο αν τις κοιτάξουμε κατάματα σαν να είναι κιόλας παρελθόν. Στο GroupTherapy όλοι οι ήρωες παλεύουν ο καθένας για τη δική του ετικέτα και μας παρασύρουν σε μια «πτώση» μέσα σ’ ένα σύμπαν συνεχών κωμικοτραγικών ανατροπών, με μοναδικό αλεξίπτωτο το «μαζί». Δεν
είναι ένα ακόμα θεατρικό έργο. Είναι ένα έργο θεραπευτικό. Ένα έργο συνάντησης, αναστοχασμού και αυτογνωσίας. Και ίσως, μέσα από αυτήν τη συνάντηση – επί σκηνής και στην πλατεία – να γεννηθεί κάτι που μοιάζει με κάθαρση.
ΥΓ. Αυτά που εγώ είδα στο έργο, προσπάθησα να τα αναδείξω και στην παράσταση που θα δείτε. Αν τα κατάφερα ή όχι θα το κρίνετε εσείς οι θεατές.
Καλή θέαση.
Λευτέρης Πλασκοβίτης
Συντελεστές
Συγγραφέας: ΠένυΦυλακτάκη
Σκηνοθεσία, Μουσική Επιμέλεια: Λευτέρης Πλασκοβίτης
Σκηνικά – Κοστούμια: Δανάη Πανά
Φωτισμοί: Στέλιος Τζολόπουλος
Οργάνωση παραγωγής: Εύα Κουμανδράκη
Φωτογραφίες: Mike Rafail | That long black cloud
*βοηθοί σκηνοθέτη στο πλαίσιο πρακτικής άσκησης: Μαρία Αλεξούδη, Χριστίνα Γήτα, Τάνια Σκούτα
*βοηθοί σκηνογράφου- ενδυματολόγου στο πλαίσιο πρακτικής άσκησης: Χρήστος Βαξεβανίδης, Νίκη Λεδάκη
Παίζουν (αλφαβητικά)
ΛίληΑδρασκέλα / Θανάσης Δισλής / Δημήτρης Καραγιάννης / Γιάννης Τσιακμάκης
Στην παράσταση ακούγονται οι φωνές της Ελισάβετ Μουτάφηκαι της Βίβιαν Κοντομάρη.
Ημέρες και ώρες παραστάσεων:
Τρίτη, Τετάρτη, Πέμπτη: στις 21.15
Διάρκειαπαράστασης: 75 λεπτά
Πληροφορίες- κρατήσεις στο Τ. 2315 200 200 και στα εκδοτήρια του ΚΘΒΕ
ΔΡΑΣΕΙΣ ΚΘΒΕ
- ΔΡΑΣΗ: «ΤΟ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ ΤΟΥ ΑΔΑΜ ΚΑΙ ΤΗΣ ΕΥΑΣ»
Βασισμένο σε κείμενα του Μαρκ Τουέιν
Φουαγιέ Θεάτρου Εταιρείας Μακεδονικών Σπουδών
Πρεμιέρα: Παρασκευή 10 Ιουλίου, στις 21.00
«Το ημερολόγιο του Αδάμ και της Εύας», σε σκηνοθεσία Έφης Δρόσου, αποσκοπεί να αναδείξει τη σύγχρονη ματιά του Μαρκ Τουέιν,την ικανότητά του να απογυμνώνει τους μύθους από την σοβαροφάνειά τους και να αποκαλύπτει μέσα τους κάτι βαθιά ανθρώπινο και οικείο.Οι πρωτόπλαστοι δεν παρουσιάζονται σαν σύμβολα αλλά σαν δυο άνθρωποι που προσπαθούν να καταλάβουν τον κόσμο και ο ένας τον άλλο.
Η παράσταση εμπιστεύεται τη δύναμη του λόγου και την λεπτή ειρωνεία του συγγραφέα,αναζητώντας την τρυφερότητα που κρύβεται πίσω από τις παρεξηγήσεις,τις διαφωνίες και τις διαφορετικές οπτικές των δύο ηρώων.
Γιατί πριν την Πτώση υπάρχει η ανακάλυψη.Και πριν από τη γνώση υπάρχει η περιέργεια.
Λίγα λόγια για την παράσταση
Στην παρούσα σκηνική προσέγγιση των αποσπασμάτων από το «Ημερολόγιο του Αδάμ και της Εύας» επέλεξα να ακολουθήσω το κείμενο μέχρι την αρχή της Πτώσης,εστιάζοντας όχι στο θεολογικό γεγονός αλλά στον τρόπο με τον οποίο ο Μαρκ Τουέινπαρατηρεί με χιούμορ,ευφυία και βαθιά ανθρωπιά τη γέννηση μιας σχέσης.
Σε ένα κόσμο που μόλις έχει δημιουργηθεί,η Εύα είναι εκείνη που κοιτάζει τα πάντα με θαυμασμό.Θέλει να ανακαλύψει,να κατανοήσει,να ονομάσει.Είναι ακούραστα περίεργη,εφευρετική και τολμηρή. Ο Αδάμ,αντίθετα μοιάζει να αντιμετωπίζει τη δημιουργία με μια σχεδόν κωμική αδιαφορία.Προτιμά την ησυχία του,δυσπιστεί απέναντι στις ατελείωτες ερωτήσεις της και συχνά αδυνατεί να καταλάβει τον ενθουσιασμό της.Από αυτή τη σύγκρουση δύο διαφορετικών τρόπων ύπαρξης γεννιέται το χιούμορ του έργου.
Έφη Δρόσου
Συντελεστές
Σκηνοθεσία: Έφη Δρόσου
Διανομή: Μαίρη Ανδρέου, Αλέξανδρος Ζαφειριάδης, Γιώργος Σφυρίδης, Χρήστος Τσάβος, Γιάννης Τσάτσαρης
Ημέρες και ώρες παραστάσεων:
Τρίτη, Τετάρτη, Πέμπτη: στις 19.00
- Δράση: «Παραμυθοδρομίες»
Σκηνοθετική επιμέλεια: Χρήστος Παπαδημητρίου, Εύη Σαρμή
Συναγερμός στη Θεσσαλονίκη: Παραμύθια δραπέτευσαν και κυκλοφορούν ελεύθερα στους δρόμους!
Έκτακτη είδηση για τους λάτρεις των ιστοριών (και για όσους βαρέθηκαν το σκρολάρισμα στο κινητό). Η πόλη μετατρέπεται σε ένα απέραντο, ζωντανό βιβλίο!
Η πρωτότυπη δράση «Παραμυθοδρομίες» έρχεται να αναστατώσει ευχάριστα την καθημερινότητά μας, μεταμορφώνοντας διάφορα σημεία της Θεσσαλονίκης σε αυτοσχέδιες σκηνές αφήγησης.
Τι ακριβώς είναι οι «Παραμυθοδρομίες»; Φανταστείτε έναν μαραθώνιο, αλλά αντί για αθλητές, έχουμε αφηγητές εξοπλισμένους με φαντασία, χιούμορ και ιστορίες από κάθε γωνιά του πλανήτη. Από κλασικά λαϊκά παραμύθια μέχρι ιστορίες μακρινών πολιτισμών.
Η δράση θα «χτυπήσει» εκεί που δεν το περιμένετε: σε πλατείες, πάρκα, πεζόδρομους, ακόμη και σε στάσεις λεωφορείων (ναι, εκεί που περιμένετε το ΟΑΣΘ και νιώθετε ότι η ζωή σας είναι ήδη ένα δράμα).
Στόχος μας είναι να αποδείξουμε ότι τα παραμύθια δεν είναι μόνο για να κοιμίζουν τα παιδιά, αλλά κυρίως για να ξυπνούν τους μεγάλους.
Γιατί να έρθετε;
Για να ακούσετε ιστορίες που δεν έχουν αλγόριθμο.
Γιατί η είσοδος είναι δωρεάν, ενώ το γέλιο εγγυημένο.
Για να ταξιδέψετε σε όλο τον κόσμο χωρίς να πληρώσετε αεροπορικά εισιτήρια.
Ετοιμάστε, λοιπόν, τα αυτιά σας, φέρτε την καλή σας διάθεση (ή και την κακή σας, θα σας τη φτιάξουμε εμείς) και ακολουθήστε τα ίχνη των «Παραμυθοδρομιών».
Η Θεσσαλονίκη δεν θα ξέρει από πού της ήρθε η επόμενη ιστορία!
Πρώτη στάση: Πλατεία Μακεδονομάχων στις 16/7
Σκηνοθετική επιμέλεια: Χρήστος Παπαδημητρίου, Εύη Σαρμή
Διανομή:
Μομώ Βλάχου, Άννα Ευθυμίου, Γιάννης Καραμφίλης, Εύη Κουταλιανού, Χρίστος Νταρακτσής, Χρήστος Παπαδημητρίου, Γιώργος Σφυρίδης
- 12ο Φεστιβάλ Δάσους
Το 12ο Φεστιβάλ Δάσους, το μεγάλο πολιτιστικό γεγονός της Θεσσαλονίκης, ξεκίνησε και φέτος με ένα πλούσιο πρόγραμμα θεατρικών παραστάσεων και συναυλιών.
Στις σκηνές του Θεάτρου Δάσους, του Θεάτρου Γης, του Θεάτρου Εταιρείας Μακεδονικών Σπουδών και της Μονής Λαζαριστών, το κοινό θα έχει την ευκαιρία να παρακολουθήσει σημαντικές παραγωγές θεάτρου και να απολαύσει συναυλίες με αγαπημένους καλλιτέχνες της ελληνικής και διεθνούς μουσικής σκηνής.
Περισσότερες πληροφορίες για το αναλυτικό πρόγραμμα εκδηλώσεων του 12ου Φεστιβάλ Δάσους:
www.ntng.gr/el/παραστασεις/31/ρεπερτοριο/14579/12ο-φεστιβαλ-δασους
- Ολοήμερα Καλλιτεχνικά Εργαστήρια ΚΘΒΕ
Το ΚΘΒΕ, πιστό στο ραντεβού του με τους μικρούς φίλους του θέατρου, συνεχίζει για 9η χρονιά τοΟλοήμερο Θερινό Καλλιτεχνικό Εργαστήριο. Το Θέατρο ανοίγει την αγκαλιά του και προσκαλεί τους λιλιπούτειους θεατρόφιλους σ’ έναν κόσμο έκφρασης, φαντασίας και δημιουργίας.
Στόχος των εκπαιδευτικών προγραμμάτων είναι να μυήσουν τα παιδιά στη μαγεία του θεάτρου και μέσα από τη θεατρική έκφραση και το παιχνίδι να γνωρίσουν τα διαφορετικά είδη θεάτρου, να εξερευνήσουν τη δημιουργικότητα και τη φαντασία τους, να ανακαλύψουν νέες δεξιότητες και να διερευνήσουν τόσο το δικό τους ρόλο όσο και των άλλων στην κοινωνία. Τα παιδιά μέσα από το θέατρο επικοινωνούν, μοιράζονται και εξελίσσονται, καθώς κάθε θεατρική δραστηριότητα είναι ένα ταξίδι αναζήτησης και μια πολύπλευρη εμπειρία.
Μια ομάδα από έμπειρους παιδαγωγούς συντονίζει, με τη συνεργασία ηθοποιών του ΚΘΒΕ, οκτώ (8) θεματικές εβδομάδες για παιδιά προ νηπιακής και δημοτικής ηλικίας ειδικά τμήματα για παιδιά ηλικίας 5 ετών (έτος γεννήσεως το 2021), 6-7 ετών, 8-9 ετών, 10-11 ετών (μέχρι έτος γεννήσεως το 2015) με συγκεκριμένες δραστηριότητες, όπως: ξεναγήσεις σε χώρους του θεάτρου, διαδραστικούς περιπάτους (πολιτιστικές-εκπαιδευτικές δράσεις σε χώρους εκτός θεάτρου), μουσική, χορό-κίνηση, σκηνογραφία, θέατρο, αφήγηση, προβολές, ζωγραφική, ειδικές κατασκευές.





