Ο Νίκος της Θεσσαλονίκης

Ο καθένας από μας έχει συνδέσει μια προσωπική του στιγμή με κάποιο από τα τραγούδια του. Ο Νίκος Παπάζογλου έχει «ντύσει» μουσικά γωνιές αυτής της πόλης, κομμάτια της ιστορίας της. Γέννημα θρέμμα Θεσσαλονικιός, ο μεγάλος ερμηνευτής γεννήθηκε στις 20 Μαρτίου του 1948. Από εδώ…

ξεκίνησε  και  τη σημαντική πορεία του στα μουσικά πράγματα της χώρας. Δημιούργησε «σχολή» με το ύφος του, τη γνωστή σχολή της Θεσσαλονίκης.

Τα πρώτα του τραγούδια τα έγραψε σε ένα μικρό στούντιο και τα τραγούδησε ο Πασχάλης. Στα τέλη της δεκαετίας του ’70 συμμετείχε στην παράσταση “Αχαρνής ο Αριστοφάνης που γύρισε από τα θυμαράκια”, γεγονός που τον έφερε σε επαφή με τον Διονύση Σαββόπουλο και τον Μανώλη Ρασούλη. Δυο χρόνια μετά, οι τρεις τους και ο Νίκος Ξυδάκης δημιούργησαν το δίσκο «Η εκδίκηση της Γυφτιάς, με τραγούδια που αγαπήθηκαν και τραγουδήθηκαν όσο λίγα.

Το 1983 παρουσίασε το άλμπουμ «Χαράτσι», το οποίο σφράγισε την ελληνική μουσική των νεοτέρων χρόνων. Το cd, εκτός από την αρχική κυκλοφορία του, επανακυκλοφορεί στην αγορά  το 1988 και το 1996!

Δεκάδες τα τραγούδια που έχουν συνδεθεί με τον Νίκο Παπάζογλου, από τον «Αύγουστο» και τον «Υδροχόο» έως τα  «Λεμόνι στην πορτοκαλιά» του Μανώλη Ρασούλη και της Βάσως Αλαγιάννη, το «Χαράτσι» του Σιμώτα (στίχος) και τα «Καρυάτιδα», «Στάλα-στάλα», «Με το τραγούδι», «Ευχή», έως τα «Χθες βράδυ», «Πέρασα έτσι», «Χτυπάει τηλέφωνο».

Ο Νίκος στήριξε τη μουσική με το δικό του τρόπο, δίνοντας ευκαιρίες σε καλλιτεχνικά διαμάντια σαν τον Σωκράτη Μάλαμα, τον Θανάση Παπακωνσταντίνου, τις Μικρές Περιπλανήσεις, τον Ορφέα Περίδη, τη Μελίνα Κανά και αρκετούς άλλους.Παράλληλα ο ίδιος είχε κρατήσει μια στάση σεμνή απέφευγε την δημοσιότητα, τις συνεντεύξεις χωρίς ουσιαστικό λόγο εμμένοντας κυρίως στο έργο του.

Όλοι οι φίλοι του αλλά και όσοι τον γνώρισαν μέσα από τα τραγούδια του, θα τον θυμούνται για το ανήσυχο πνεύμα του, την αυθεντικότητα του και τις πολύτιμες μουσικές του.