Βάνα Μπάρμπα για Γωγώ Μαστροκώστα: Τολμώ να πω ότι ήταν ίσως η μόνη που είχα ζηλέψει

Η Βάνα Μπάρμπα, εμφανώς φορτισμένη, μίλησε στο Live News και τον Νίκο Ευαγγελάτο το απόγευμα της Δευτέρας 25/5, όχι μόνο για την απώλεια της Γωγώ Μαστροκώστα αλλά και για το αποτύπωμα που άφησε ως γυναίκα και προσωπικότητα.

«Τα πρώτα της χρόνια εγώ τη θυμάμαι στο Mega, μόλις είχε πρωτοβγεί, και η ομορφιά της ήτανε τόσο επιβλητική. Και η ταπεινότητά της ήταν απίστευτη. Έλεγε, «Μα γιατί ασχολούνται με μένα;» Δεν μπορούσε να καταλάβει πόσο εξαιρετικά ερωτική και όμορφη ήτανε. Η ομορφιά της ήταν ερωτική, έμπαινε μέσα και τους άφηνε όλους άφωνους.

Μέχρι που στην πορεία της διαδρομής της τα βαρέθηκε όλα και αποφάσισε να γίνει μητέρα και βρήκε και τον άνθρωπο που την αγάπησε και τον αγάπησε, και ήταν ένα αξιοζήλευτο ζευγάρι. Αλλά να που καμιά φορά η ζωή, όταν φτιάχνεις έτσι όμορφα όνειρα και πλάθεις υπέροχα πράγματα, έρχεται και σου φέρνει και το σκοτάδι, που το αντιμετώπισε παλικάρισια. Το αντιμετώπισε υπέροχα, δεν λύγισε. Εμείς, οι φίλοι της τα τελευταία χρόνια, και μπορώ να πω ότι και χθες το βράδυ έπαιρνε ο ένας τηλέφωνο τον άλλον, παρόλο που πανηγύριζαν όλοι για την πατρίδα μας, για τον Ολυμπιακό, άλλοι έκλαιγαν χθες, όλοι ήξεραν ότι λυτρώθηκε, γιατί η κοπέλα είχε ταλαιπωρηθεί πάρα πολύ καιρό. Πολλά χρόνια. Τον τελευταίο καιρό είχε πέσει σε κώμα, Νίκο», είπε αρχικά η Βάνα Μπάρμπα.

«Και δεν ήταν εύκολο όλο αυτό. Και σίγουρα ούτε για το παιδί της, τη Βικτώρια, αυτό το πανέμορφο πλάσμα, ούτε για τον Τραϊανό, ούτε για κανέναν. Αν μου επιτρέπεις, είμαι βαθιά συγκινημένη. Παρόλο που δεν ήμασταν κολλητές, την ξέρω πάρα πολλά χρόνια, είναι η διαδρομή που ενώνει τους ανθρώπους. Και θα ήθελα να μιλήσω γι’ αυτόν τον ρατσισμό της ομορφιάς. Αυτό το κορίτσι είχε κάτι μοναδικό. Ήταν ένα sex symbol τότε της εποχής και μάλιστα τολμώ να πω ότι ήταν ίσως η μόνη που είχα ζηλέψει. Γιατί τότε έβγαινε ένα καινούργιο πλάσμα και ήταν πραγματικά τόσο ποθητή που δεν το καταλάβαινε. Μου έλεγε «Μα γιατί μου επιτίθενται κατά αυτόν τον τρόπο; Γιατί με κυνηγάνε;» Ήθελα να της πω, «Μα δεν βλέπεις ρε παιδί μου τι είναι αυτό που έχεις;» Και αυτό ήτανε και η ομορφιά της.

«Καμιά φορά υπάρχει αυτός ο κοινωνικός ρατσισμός. Σεβόμαστε πάντα τους επιστήμονες, πολιτικούς που καμιά φορά βαριόμαστε να τους ακούμε να λένε τα ίδια και τα ίδια, σεβόμαστε τους καλλιτέχνες, ανθρώπους αξιοσημείωτους που έχουν να πουν πολλά. Κι όμως, αυτό το πλάσμα, με αυτή την ομορφιά που έγραψε τη δική της ιστορία, γιατί ακόμα και η ομορφιά γράφει ιστορία, και επειδή είμαστε μια χώρα σοβαροφανής. Μια χώρα που την ομορφιά παρόλο που την υμνήσαμε, πάντα την κρύβουμε, για να καταλάβεις τι θέλω να πω. Και την κρύβουμε και δεν της δίνουμε την αξία που της αρμόζει. Δεν ξέρω αν με καταλαβαίνεις τι λέω εγώ», πρόσθεσε.

«Κάποια στιγμή όταν θα γράψω ένα βιβλίο, θα ήθελα να πω στα κορίτσια που ξεκινάνε, τα νέα, να πάψουν αυτόν τον ανόητο μιμητισμό του ενός και της άλλης. Ότι η Γωγώ ήταν ένα παράδειγμα μιας αμίμητης ομορφιάς και ερωτισμού, αλλά ενωμένης με μια αξία ανθρώπινη. Δηλαδή, αν πάψεις να έχεις μέσα σου φως, καλοσύνη και αρετή, είτε είναι η οικογένεια, είτε είναι το παιδί σου, είτε είναι οτιδήποτε καμιά ομορφιά δεν θα την είχε σώσει. Θα είχε σβήσει. Και δεν θα μείνει τίποτα», κατέληξε η Βάνα Μπάρμπα.