Τόνια Σωτηροπούλου: Φέτος έχασα τον πατέρα μου, έτσι καταλαβαίνεις πώς είναι να πορεύεσαι μόνος

Καλεσμένη στο «Πρωίαν σε Είδον» το πρωί της Τετάρτης (30/9) βρέθηκε η Τόνια Σωτηροπούλου, όπου είχε μια ενδιαφέρουσα και ιδιαίτερα προσωπική συζήτηση με τον Φώτη Σεργουλόπουλο και την Τζένη Μελιτά.

Η γνωστή ηθοποιός μίλησε, μεταξύ άλλων, για τις ανθρώπινες σχέσεις, αλλά και για τον τρόπο με τον οποίο διαχειρίζεται τις συμπεριφορές που την ενοχλούν, όπως η αγένεια.

Κατά τη διάρκεια της κουβέντας, η Τόνια Σωτηροπούλου αναφέρθηκε και στη φετινή χρονιά, η οποία ήταν ιδιαίτερα δύσκολη και κομβική για εκείνη. Όπως εξομολογήθηκε, η απώλεια του πατέρα της ήταν ένα γεγονός που τη σημάδεψε και άλλαξε πολλά μέσα της.

«Ό,τι σε πονάει στη συμπεριφορά του άλλου προφανώς είναι κάτι το οποίο δεν είναι για να είναι στη ζωή σου και είναι ωραίο να μην αγκυλωνόμαστε και να αφήνουμε. Έχω αφήσει πάρα πολλές φιλίες πίσω μου και σχέσεις με ανθρώπους που ήμασταν πολύ κοντά. Όχι επειδή έχουμε να χωρίσουμε κάτι, αλλά επειδή μεγαλώνοντας πιστεύω ότι όλοι αλλάζουμε και μπορούμε, μπορεί να μην μπορούμε να συνυπάρξουμε στο ίδιο πεδίο, να μην μπορούμε να συνεννοηθούμε, να θέλουμε άλλα πράγματα, να έχουμε άλλες προτεραιότητες», ανέφερε η Τόνια Σωτηροπούλου.

«Η αγάπη πάντα υπάρχει και σίγουρα είναι ωραίο να κρατάς επαφές με ανθρώπους που σημαίνουν και έχουν σημαίνει κάτι για εσένα, όπως κι εσύ για εκείνους. Αλλά όχι τώρα με το στανιό. […] Πιστεύω ότι πρέπει να είμαστε με ανθρώπους που ταιριάζουμε, μας εξελίσσουν, μας κάνουν καλό και ό,τι είναι να φύγει, ας φύγει. Γιατί αντίστοιχα μπορεί να υπάρξουμε και εμείς αυτό για κάποιον άλλο», συμπληρώνει.

Στη συνέχεια της κουβέντας, η ίδια σημειώνει: «Είναι καλό κάποια πράγματα να τα συζητάμε. […] Πολλές φορές μένουμε σε σχέσεις οι οποίες δεν είναι καλές ούτε για εμάς, ούτε για τους άλλους, ούτε για τον σύντροφο, τον εκάστοτε σύντροφο, για να μη χάσουμε αυτό που είναι η καθημερινότητα και η βάση και η ασφάλεια. Όσο μεγαλώνουμε πρέπει να κάνουμε πράγματα που μας κάνουν ευτυχισμένους, να είμαστε ευτυχισμένοι.

Άμα είσαι όμως σε κάτι το οποίο φαινομενικά σου προσφέρει ασφάλεια επειδή είναι γνώριμο αλλά δεν είναι καλό για σένα και δε σε εξελίσσει και κάθεσαι το βράδυ και αρρωσταίνεις, επειδή δεν είσαι πλήρης από συναισθήματα όπως είναι η αγάπη, όπως είναι η ευτυχία, το να σε προσέχει… Έχει να κάνει με το τι θέλεις στη ζωή σου τη δεδομένη στιγμή. Νομίζω ότι είναι καλό να πορευόμαστε, να πηγαίνουμε μπροστά».

«Θέλω να είμαι παρατηρητής όσων μου μαθαίνει η ζωή. Προφανώς είναι το κομμάτι της αυτοβελτίωσης, της ψυχοθεραπείας εννοείται και όσο ζω μαθαίνω. Και κατάλαβα ότι ξέρεις πρέπει να αποτινάξουμε και φόβους που έχουμε. Και φέτος ήταν μια πολύ κομβική χρονιά για εμένα, γιατί έχασα τον πατέρα μου τον Ιανουάριο και ένα από τα πράγματα που φοβόμαστε πιο πολύ, το πιο δεδομένο που θα συμβεί, είναι φυσικά η απώλεια. Πόσο μάλλον η απώλεια ενός από τους σημαντικούς σου άξονες. Γιατί είναι μία από τις δύο ρίζες μας οι γονείς», εξομολογείται η Τόνια Σωτηροπούλου αμέσως μετά.

«Και προφανώς έχει όλο αυτό το δυσάρεστο κομμάτι και τη θλίψη και τη ζωή μετά από αυτό, είναι ένα προσωπικό ταξίδι, ο θρήνος και το πού τον βάζεις στη ζωή σου και στην καρδιά σου. Ταυτόχρονα, αντικειμενικά είναι σε ένα βαθμό για μένα μια μεγάλη απελευθέρωση, γιατί καταλαβαίνεις πώς είναι να πορεύεσαι μόνος, πώς είναι να είσαι στα πόδια σου», προσθέτει επί του θέματος η ηθοποιός.

«Τότε καταλαβαίνεις ότι η ευτυχία είναι κάτι που έρχεται και πάλι έρχεται και ανακαλύπτεις τη ζωή με άλλο τρόπο και όλα παίρνουν μια άλλη μορφή. Συνειδητοποιείς ότι δεν υπάρχει λόγος να κρατάω σχέσεις με ανθρώπους που πια δε λειτουργούν μόνο και μόνο επειδή έτσι είναι. Εδώ αλλάζει η ζωή, πεθαίνουν οι άνθρωποι. Μπορούμε να αλλάξουμε τα πάντα. Η ζωή σε φέρνει εκεί που θες να πας. Να μην κρατάμε αντίσταση χρειάζεται», καταλήγει η Τόνια Σωτηροπούλου.