Θάνος Τοκάκης για τον θάνατο του αδελφού του: “Πέντε χρόνια μετά, τον φέρω μέσα μου”

Ο Θάνος Τοκάκης βρέθηκε το βράδυ της Παρασκευής 30 Οκτωβρίου καλεσμένος στο πλατό της εκπομπής της ΕΡΤ, “Ένας κι ένας”.
Ο γνωστός ηθοποιός μίλησε για τα πέντε χρόνια από τον θάνατο του αδελφού του Βασίλη, αποκαλύπτοντας πως τον «κουβαλάει» μέσα του και πάντα προσπαθεί να σκέφτεται όπως εκείνος.
«Οι άνθρωποι δεν φεύγουν, για μένα. Δηλαδή όσοι σε σημαδεύουν, δεν φεύγουν από μέσα σου. Υπάρχουν σαν κύματα. Δηλαδή εγώ αυτό αισθάνομαι. Κι αν θέλω να αφήσω και εγώ κάτι πίσω μου είναι αυτό. Όχι να θυμούνται την φάτσα μου, να θυμούνται πράγματα που έχω κάνει τα οποία θα επηρεάσουν κάποιους άλλους ανθρώπους με τη σειρά τους.
Κάπως έτσι κουβαλάω και εγώ τον αδελφό μου. Δηλαδή πέντε χρόνια μετά, όταν υπάρχει αυτή η απόσταση από τα πράγματα, δεν μπορώ παρά να τον φέρω μέσα μου. Να έχω ένα σημείο αναφοράς σε σχέση με το πως θα σκεφτόταν ο ίδιος. Αυτό είναι στην καθημερινότητα μου και είναι, για μένα, καύσιμο καθημερινό.
Πολλές φορές ο θάνατος φέρει και την ενοχή. Ότι εγώ ζω και ο άλλος πέθανε. Δεν υπάρχει κάτι που δεν πρόλαβα να του πω όσο ζούσε. Τα λέγαμε όλα και, προς το τέλος της ζωής του, ανταλλάξαμε και πιο βαθιά πράγματα. Νομίζω όμως πως και σε όλη μας την πορεία, ακόμα και πράγματα που δεν έχουν ειπωθεί, είναι και αυτά μέρος αυτής της σχέσης. Μου λείπει περισσότερο στις γιορτές. Δεν το συζητήσαμε όταν έμαθα ότι δεν υπάρχει επιστροφή», εξομολογήθηκε ο Θάνος Τοκάκης.
Ο Θάνος Τοκάκης βίωσε μια βαθιά προσωπική απώλεια τον Ιούλιο του 2021, όταν ο αδελφός του, Βασίλης Τοκάκης, γνωστός επικοινωνιολόγος, έφυγε από τη ζωή σε ηλικία μόλις 44 ετών, ύστερα από πολύμηνη μάχη με τον καρκίνο στον εγκέφαλο.
Ο Βασίλης Τοκάκης είχε διαγνωστεί τον Νοέμβριο του 2019 και, κατά τη διάρκεια της ασθένειάς του, κατέγραφε τις σκέψεις και τις εμπειρίες του, οι οποίες αποτέλεσαν το βιβλίο του «Άνοιξη μυαλού».
Ο Θάνος μίλησε δημόσια για τη δύσκολη αυτή περίοδο και, σε μεταγενέστερες συνεντεύξεις του, εξομολογήθηκε ότι η απώλεια του αδελφού του άλλαξε ριζικά τον τρόπο με τον οποίο αντιλαμβάνεται τη ζωή, υπενθυμίζοντάς του πόσο εύθραυστη και απρόβλεπτη είναι.





