Ιωάννα Πηλιχού: Υπήρξαν σεζόν που με διέλυσαν ψυχολογικά άνθρωποι λόγω της θέσης τους, κάθε βράδυ κι έκλαιγα

Μία πολύ ενδιαφέρουσα εξομολόγηση έκανε η Ιωάννα Πηλιχού στη δημοσιογράφο, Δέσποινα Πολυχρονιάδου, και το E-Daily.

Η ηθοποιός άνοιξε την καρδιά και τα χαρτιά της, μιλώντας για την τοξικότητα στις διαπροσωπικές σχέσεις, ενώ παραδέχεται πως υπήρξαν σεζόν στις οποίες είχε υποστεί τεράστια ψυχολογική επιβάρυνση λόγω κάποιων θεατρικών συνεργασιών.
«Από μικρή είχα την πεποίθηση ότι δεν μπορούμε να αρέσουμε σε όλους. Είναι προβληματικό αν αρέσουμε σε όλους, δεν γίνεται αυτό. Δεν το κατανοώ, δεν θα γίνει ποτέ ζητούμενό μου. Θέλω αυτοί που είναι δίπλα μου να είναι γιατί γουστάρουν εμένα την ίδια. Είμαι ένας direct άνθρωπος, δεν κάνει σε όλους αυτό», δηλώνει η Ιωάννα Πηλιχού, τονίζοντας πως η ειλικρίνεια είναι απόλυτη προϋπόθεση σε κάθε μορφή σχέσης της», δηλώνει η Ιωάννα Πηλιχού και επισημαίνει χαρακτηριστικά:

«Σιχαίνομαι την τοξικότητα. Έχω συναναστραφεί με τοξικούς ανθρώπους είτε στην προσωπική μου ζωή είτε επάνω στη δουλειά μου. Είναι πολύ ευαίσθητη η ψυχή μου για να αντέχει την τοξικότητα και να μην τραυματίζεται, αυτό μπορεί να μεταφραστεί σε προβλήματα υγείας, άγχη».

«Στην προσωπική μου ζωή έτυχε να γνωρίσω τρομερά τοξικό άνθρωπο, πέρασα πολύ δύσκολα και προφανώς δεν άντεξα πολύ καιρό δίπλα του. Μου έκανε τρομερή εντύπωση πώς μπορεί ένας άνθρωπος να είναι έτσι, είχε απίστευτα στοιχεία κακοποιητή και στην αρχή δεν φαινόταν καθόλου. Ναρκισσισμός, χειριστικότητα, να σε κάνει να νιώθεις ότι φταις», εξομολογείται η ηθοποιός αμέσως μετά.

«Στην Ιωάννα πριν μπει στη δραματική σχολή θα της έλεγα “Προετοιμάσου, δεν είναι όλα τόσο ρόδινα όσο νομίζεις”. Πραγματικά, ειλικρινά, αυτό θα της έλεγα. Έχω υπάρξει σε δουλειές που με έχουν ρίξει πολύ ψυχολογικά, γιατί υπήρχαν άνθρωποι που ουσιαστικά έλυναν κι έδεναν λόγω των ετών που βρίσκονται σε αυτόν τον χώρο, της εμπειρίας, της αναγνωρισιμότητας», μοιράζεται κλείνοντας η Ιωάννα Πηλιχού.

Με δάκρυα στα μάτια η ηθοποιός καταλήγει: «Υπήρξαν σεζόν που με είχαν διαλύσει ψυχολογικά, γύριζα από το θέατρο και έκλαιγα κάθε βράδυ σπίτι μου και έλεγα “μάλλον πρέπει να αλλάξεις δουλειά, γιατί αν είναι να υφίστασαι αυτή τη συμπεριφορά μόνιμα, δεν θα αντέξεις κι αν πρέπει να γίνεις σαν αυτούς για να αντέξεις, δεν θέλω να σε δω έτσι”. Για τώρα αντέχω, μπορεί να έρθει μια στιγμή που να πω ότι δεν αντέχω».