Η Ηρώ Σαΐα για τον γάμο της με τον Σταύρο Ξαρχάκο: Στη δουλειά οι πόρτες ήταν κυρίως κλειστές, και εξακολουθούν

Η Ηρώ Σαΐα παραχώρησε συνέντευξη στον Χρήστο Τζίφα για τη Rosa και μίλησε για τη σχέση και τον γάμο της με τον Σταύρο Ξαρχάκο, αποκαλύπτοντας πως, αντί να της ανοίξει επαγγελματικές πόρτες, βρέθηκε πολλές φορές αντιμέτωπη με προκαταλήψεις και κλειστές συνεργασίες.

«Για αυτό και άλλωστε ένας από τους βασικούς λόγους, θεωρώ, που ερωτεύτηκα τον άντρα μου ήταν η μουσική που είχε γράψει. Ένας λόγος που τον ερωτεύτηκα ήταν τα τραγούδια του. Η μουσική είναι κάτι μαγικό. Και ευτυχώς που δεν μπορούμε να το ερμηνεύσουμε. Είναι ένα κομμάτι μεταφυσικής στη ζωή μας. Έτσι το βλέπω εγώ. Και ευτυχώς.»

-Αναφέρεσαι, φαντάζομαι, στις ταμπέλες που μπορεί κάποιος να σου έβαλε λόγω του Σταύρου και της σχέσης σας;

Λόγω του γάμου, βέβαια. Οπότε, δεν θα κάτσεις να εξηγήσεις, ασφαλώς, δα και τι γίνεται, αλλά πρέπει να βρεις μέσα σου τις ισορροπίες ώστε να μην σε ρίξει από κάτω αυτό το πράγμα. Αυτό για μένα συνέβαινε για μεγάλο διάστημα. Όμως, θεωρώ πως το διαχειρίστηκα «παλικαρίσια», πολύ ωραία. Κάποτε ίσως, ποιος ξέρει, μπορεί να γράψω βιβλίο γι’ αυτό, για τη διαχείριση. (γέλια)

-Τι χρειάστηκε να κάνεις, δηλαδή; Τι σημαίνει «διαχειρίστηκα»; Ήτανε εμπόδιο και στη δουλειά ή ήτανε κυρίως ψυχικό;

Κυρίως στη δουλειά. Κυρίως στη δουλειά, βέβαια. Σημασία δεν έχει τι λέει ο περαστικός ή ο άγνωστος. Στη δουλειά οι πόρτες ήταν κυρίως κλειστές. Και εξακολουθούν. Θεωρώ ότι και κάποιοι άνθρωποι του χώρου με είδαν διαφορετικά, ενώ εγώ δεν άλλαξα. Θεώρησαν κάποια πράγματα, δεν ξέρω τι μπορεί να θεώρησαν, τα οποία μπορεί να μην ίσχυαν. Κάποιοι, ας πούμε, με είχαν πάρει πριν από κάνα μήνα τηλέφωνο και μου λένε: «Τραγουδάς τίποτα άλλο εκτός από Ξαρχάκο;» Λέω: «Σιγά. Αν καθίσεις να ασχοληθείς, θα δεις ότι τραγουδάω πολλά». Αλλά σου βάζουν μόνοι τους ταμπέλες και για πολλά πράγματα τέλος πάντων. Αυτά εξακολουθούν να υπάρχουν, απλώς το θέμα είναι το πώς τα βλέπω εγώ.

-Δεν είναι δίκοπο μαχαίρι αυτή η σχέση, ο γάμος σου με έναν άνθρωπο όπως ο Ξαρχάκος; Κάποιος θα πίστευε ότι το όνομα Σταύρος Ξαρχάκος σου ανοίγει πόρτες. Μιλάς για κλειστές πόρτες. Κάποιος θα πίστευε πως είναι ένα μουσικό διαβατήριο. Μιλάς για το ακριβώς αντίθετο. Σου έκλεισε πόρτες, δηλαδή;

Πρώτα απ’ όλα, θα ήταν μουσικό διαβατήριο αν αυτός ο άνθρωπος αναλάμβανε να μου φτιάξει την καριέρα. Εγώ από το 2007 που έχω σχέση μαζί του, που είχα σχέση μαζί του και που είμαστε ακόμα μαζί, δεν έχω κάνει και πολλά πράγματα μαζί του. Δηλαδή, από το ’21 άρχισα να συνεργάζομαι σε συναυλίες μαζί του. 14 χρόνια μετά, αν το σκεφτείς. Κάναμε κάποιες λίγες το ’11 και μετά το ’21 ξανά. Επομένως, ούτε δισκογραφία έκανα, ούτε live έκανα ιδιαίτερα μαζί του. Και από το ’21 είπα, γιατί όχι; Γιατί, ξέρεις, όλο αυτό είχε κερδίσει για ένα διάστημα.

-Σε ενοχλούσε τόσο πολύ ε;

Ναι, γιατί πολλές φορές μου έλεγε: «Θέλεις;» και αρνούμουν εγώ. Κατάλαβες; Αυτό άρχισε να αλλάζει την πρώτη φορά, όταν παντρεύτηκα. Και τότε ήρθε ένα κύμα, έτσι ωραίων σχολίων (γέλια). Ναι. Βέβαια.

-Τα οποία ήτανε πιο έντονα από ποτέ εκείνη την περίοδο;

Το θέμα δεν είναι αν ήταν έντονα ή όχι. Το θέμα ήταν αν ήταν αληθή. Δεν θα μπω σε λεπτομέρειες. Αλλά ο κόσμος νομίζει. Δεν είναι αυτό που νομίζει, αλλά ας νομίζει κιόλας, δεν μας πειράζει, στο κάτω-κάτω. Το «ας νομίζει κιόλας, δεν μας πειράζει» μου πήρε καιρό να το πω και να μη μας πειράζει πραγματικά. Η δεύτερη φορά που πια εκεί πέρα απασφάλισα μέσα μου και είπα «δεν πειράζει, πραγματικά δεν πειράζει, so what», ήτανε πριν από μερικά χρόνια όταν έγινε κάτι τέλος πάντων και έβλεπα εντελώς ψεύτικα πράγματα να λέγονται.

Μάλιστα κάποια από αυτά έχουν πάρει και τον δρόμο της δικαιοσύνης οπότε, ξέρεις, μετά λες: όποιος θέλει να αναζητήσει πραγματικά ποια είναι η Ηρώ, θα το αναζητήσει. Δεν χρειάζεται να δίνουμε λογαριασμό σε κανέναν, και κανένας δεν έχει λόγο στη ζωή μας. Όμως, τι θες να σου κάνει ένα παιδί που ήρθε από το χωριό; Κόρη παπά, που μ’ αυτό μεγάλωσε. Μεγάλωσε με τη γνώμη του κόσμου στο χωριό. «Τι θα πει ο κόσμος;». Θεωρώ ότι ήταν ένα τεράστιο βήμα από πλευράς μου που έχω φτάσει στο να μη με ενδιαφέρει καθόλου η γνώμη των άλλων, παρά μόνο η γνώμη των ανθρώπων που εκτιμώ, που θέλω να μου πουν και το αρνητικό γιατί ξέρω ότι μου το λένε με αγάπη.

Αυτό ήταν μια απόσταση, ήταν μια προσωπική μου απόσταση που έπρεπε να διανύσω. Τη διένυσα. Μακάρι να μεγαλώνω τα παιδιά μου ελεύθερα. Αυτό προσπαθώ να κάνω, αν θέλεις κάτι να σου πω για τα παιδιά μου. Προσπαθώ να μεγαλώνουν ελεύθερα, χωρίς η ελευθερία τους να καταπατά την ελευθερία του διπλανού τους, αλλά θέλω να μεγαλώσουν ελεύθερα αυτά τα παιδάκια και μακάρι και όλα τα παιδιά του κόσμου.