Χριστίνα Βίδου: Είδα την κακοποίηση στον εαυτό μου, ήταν πια η στιγμή να δω την εικόνα και να πω ότι αυτό μπορώ να το αλλάξω
Προσθέστε το Thestival ως προτεινόμενη πηγή στο Google
Η Χριστίνα Βίδου παραχώρησε μια εφ’ όλης της ύλης συνέντευξη στο περιοδικό InStyle Ιουνίου και τη συνάδελφο της, Ξένια Ιωάννου με αφορμή την διπλή της παρουσία στο πρόγραμμα του ΣΚΑΪ.
Μεταξύ πολλών, δε, η γοητευτική δημοσιογράφος και παρουσιάστρια αναφέρθηκε από καρδιάς στη μάχη που έδωσε με την υπερφαγία από την οποία και είχε φτάσει να ζυγίζει 126 κιλά.
Άκουσα σε μια συνέντευξη σου ότι είχες φτάσει πολλά κιλά.
126.
Άκουσα που μίλησες για πανοπλία, για το περιττό λίπος που συνειρμικά σε προστάτευε έπειτα από μια απώλεια που είχες. Και κάπως ταυτίστηκα. Η συναισθηματική υπερφαγία με ταλαιπωρεί και ο αριθμός στη ζυγαριά αυξάνεται. Αλλά δεν γίνεται αυτό το “κλικ”. Σε άκουσα να λες ότι κάποια στιγμή είδες τον εαυτό σου στον καθρέφτη και έγινε αυτό το “κλικ” της αλλαγής.
Ισχύει. Yπάρχει ένα πρωί που θα δεις τον πραγματικό σου εαυτό στον καθρέφτη και δεν θα σου αρέσει.
Δεν τον έβλεπες και τις προηγούμενες μέρες;
Κάθε μέρα τον έβλεπα.
Τι διαφορετικό είχε εκείνη η μέρα;
Δεν ξέρω. Προφανώς ήταν πια η στιγμή μου να δω την εικόνα και να πω ότι αυτό μπορώ να το αλλάξω. Και ο λόγος που μίλησα για την παχυσαρκία είναι γιατί ένας, ένας μόνο ή μία μόνο, να μπορέσει να βοηθηθεί, να πει αφού ένας, μία το κατάφερε… Γιατί για μένα το κατάφερα. Κάποιος άλλος μπορεί να είναι ΟΚ με τα κιλά του.
Είναι, πως να το εξηγήσω, ένα κλικ. Μπορεί για μένα να ήταν η εικόνα στον καθρέφτη, ένα τζιν που δεν έμπαινε. Χαζά πράγματα. Δεν ήταν καθόλου θέμα υγείας. Ήμουν απολύτως υγιής, οι μετρήσεις μου όλα καλά. Ήταν η εικόνα. Που δεν είμαι της εικόνας αλλά είδα έναν άνθρωπο…
Είδες ίσως την κακοποίηση στον εαυτό σου;
Ναι. Και λέω ώπα – ώπα. Γιατί τα κιλά τα παίρνεις για πολύ συγκεκριμένους λόγους.
Βέβαια, η συναισθηματική υπερφαγία – εγώ αυτό έχω…
Αυτό ήταν, ναι. Τρελά όμως. Τρελές ποσότητες.
Ναι, κι εγώ.
Όταν μου συνέβαινε κάτι καλό, “Μπράβο σου Χριστίνα, ήρθε η ώρα να σε επιβραβεύσω, φάει”. Όταν συνέβαινε κάτι κακό, “Χριστίνα μου, έλα εδώ, δεν πειράζει, έλα λίγες στιγμές όμορφες” και το φαγητό μου πρόσφερε χαρά. Ακόμα πιστεύω ότι το φαγητό είναι ηδονή.
