Αναστασία: Όλα μου τα χρήματα πηγαίνουν στην οικογένειά μου, δεν με ενδιαφέρει να πάρω τσάντες και αυτοκίνητα

«Η Αναστασία μίλησε για τον τρόπο με τον οποίο διαχειρίζεται τα οικονομικά της, αποκαλύπτοντας ότι τα έσοδά της καταλήγουν στους γονείς της. Όπως εξήγησε, δεν δίνει ιδιαίτερη σημασία στην απόκτηση υλικών αγαθών, όπως ακριβά αυτοκίνητα ή επώνυμες τσάντες, καθώς αυτά δεν αποτελούν προτεραιότητά της.»

Η τραγουδίστρια, που βρέθηκε καλεσμένη στην εκπομπή «Happy Day», μίλησε μεταξύ άλλων για τη σχέση της με τα χρήματα, ξεκαθαρίζοντας ότι δεν επιλέγει να τα διαθέτει σε ακριβά υλικά αγαθά. Όπως ανέφερε, προτιμά να επενδύει σε εμπειρίες και ουσιαστικές στιγμές με τους ανθρώπους που αγαπά, αφιερώνοντας χρόνο στην οικογένεια και τους φίλους της. Επιπλέον, σημείωσε ότι οι γονείς της παρακολουθούν με χαρά την πορεία της και αισθάνονται ιδιαίτερα περήφανοι για όσα έχει καταφέρει.

Όπως είπε η Αναστασία: «Όλα μου τα χρήματα πηγαίνουν μόνο εκεί. Δηλαδή δεν με ενδιαφέρει το να πάρω υλικά αγαθά, τσάντες, αυτοκίνητα, δεν με ενδιαφέρει καθόλου όλα αυτά. Εμένα με ενδιαφέρει πιο πολύ να περνάω χρόνο με τους φίλους μου, με την οικογένειά μου, μόνο αυτό. Οι γονείς χαίρονται για εμένα».

Σε άλλο σημείο, η τραγουδίστρια δήλωσε ότι η εμπειρία της με τις κρίσεις πανικού ξεκίνησε όταν έκανε περιοδεία, η οποία συνέπεσε με τον θάνατο της γιαγιάς της.

Η ίδια ανέφερε ότι η δυσφορία ήταν τόσο έντονη, σε τέτοιο βαθμό που πίστευε ότι θα πεθάνει: «Οι κρίσεις πανικού ξεκίνησαν στο δεύτερο ή τρίτο τουρ, γιατί έφυγε η γιαγιά μου από τη ζωή και ταυτόχρονα έκανα πάρα πολλά πράγματα και δεν μπορούσα να το συνειδητοποιήσω. Οπότε, κάθε φορά που γύριζα στο ξενοδοχείο από τα live και ηρεμούσε το σώμα μου, ερχόντουσαν οι κρίσεις πανικού. Εγώ είχα τις κρίσεις πανικού, γιατί φοβόμουν πως θα πεθάνω. Οπότε ήρθα πιο κοντά με την πίστη μου, μιλούσα με τον πνευματικό μου, πήγα και σε ψυχολόγο. Οπότε μου δώσαν δύο-τρία πραγματάκια, μου ξεκλείδωσαν το μυαλό. Οπότε πλέον, όταν έρχεται, γιατί ακόμα έρχεται, ξέρω να το αντιμετωπίσω. Το πιο σημαντικό είναι να παίρνω κάτι κρύο και να το βάζω στο χέρι μου. Δεν είναι ότι πηγαίνω στην εκκλησία. Πιο πολύ με ενδιαφέρει η επαφή που εγώ μπορώ να έχω με την πίστη μου και με τον πνευματικό μου. Νιώθω ηρεμία όταν έρχομαι με τον πνευματικό μου. Πολλή ηρεμία».