Το συγκινητικό αντίο του Ηλία Ψινάκη στον Γιάννη Μπουτάρη – “See you soon, αγαπημένε μου φίλε”
Προσθέστε το Thestival ως προτεινόμενη πηγή στο Google
«Ο δικός μου ο Γιάννης, ο φίλος μου, ο κολλητός μου. Δεν έφυγε, είναι εδώ, μέσα μου, δίπλα μου, όπως είχαμε κανονίσει». Αυτό έγραψε μεταξύ άλλων σε μία συγκινητική ανάρτηση του ο Ηλίας Ψινάκης αποχαιρετώντας τον φίλο του Γιάννη Μπουτάρη.
Διαβάστε επίσης: Γιάννης Μπουτάρης: Η ημέρα και οι ώρες που θα εκτεθεί η σορός του στο δημαρχείο Θεσσαλονίκης – Η επιθυμία της οικογένειας
Ο πρώην δήμαρχος Θεσσαλονίκης, Γιάννης Μπουτάρης, άφησε την τελευταία του πνοή στα 82 του χρόνια και ο φίλος του, Ηλίας Ψινάκης, θέλησε να τον τιμήσει αναρτώντας φωτογραφίες των δύο στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης συνοδευόμενες από τις σκέψεις του για αυτόν.
Ο Ηλίας Ψινάκης στάθηκε μεταξύ άλλων στο πόσο παρέα έκαναν οι δυο τους, λέγοντας παράλληλα ότι είναι σίγουρος ότι θα τον προσέχει πλέον από εκεί πάνω, τονίζοντας ότι χαίρεται που ο πρώην δήμαρχος της συμπρωτεύουσας θα ξαναβρεθεί με τη μάνα του και τη γυναίκα του που τόσο τις αγαπούσε.
Θυμίζουμε μάλιστα ότι ο Γιάννης Μπουτάρης είχε μιλήσει στην εκπομπή του Ηλία Ψινάκη «Στο γηροκομείο» και προς το τέλος της συνέντευξης είχε συγκινήσει τους πάντες λέγοντας για την ιστορία αγάπης με τη γυναίκα του, αλλά και το πρόβλημα υγείας που είχε η ίδια πριν φύγει απ’ τη ζωή.
Ακόμη οι δύο άνδρες συνεργάστηκαν την περίοδο που η Ηλίας Ψινάκης διετέλεσε δήμαρχος Μαραθώνα και ο Γιάννης Μπουτάρης ήταν δήμαρχος Θεσσαλονίκης.
Αναλυτικά όσα αναφέρει:
«Ο δικός μου ο Γιάννης, ο φίλος μου, ο κολλητός μου. Δεν έφυγε, είναι εδώ, μέσα μου, δίπλα μου, όπως είχαμε κανονίσει. Πάντα λέγαμε με πολύ χιούμορ τι θα κάνουμε, όταν ένας απ’ τους δύο φύγει πρώτος. Έχω την φωτογραφία του στο δωμάτιό μου και αυτός είχε τη δικιά μου. Είχαμε τέτοια μεγάλη φιλία και επαφή, και χωρίς να μιλάμε, για δεκαετίες.
Ξέρω ακριβώς πώς σκεφτότανε και τι θα μου έλεγε όταν είχα οποιοδήποτε πρόβλημα. Και αυτός το ίδιο. Παρόλο που είμαστε τελείως διαφορετικοί χαρακτήρες, εκτός από την αγάπη και τη φιλία που μας συνέδεε, εκτιμούσα πάρα πολύ τη γνώμη του, και περιέργως, κι αυτός τη δική μου. Τώρα, Γιάννη μου, ό,τι και να συμβεί, βλέπω τη φωτογραφία σου και ξέρω τι θα μου έλεγες και πώς θα με συμβούλευες να αντιμετωπίσω το κάθε πρόβλημα που με βρίσκει. Εσύ τη δικιά μου δεν τη χρειάζεσαι πια. Είμαι σίγουρος ότι θα με προσέχεις από ’κει πάνω. Ευτυχώς δε μου λείπεις, γιατί είσαι μέσα μου.
Σε ευχαριστώ για όλα όσα έχουμε περάσει μαζί, για την αγάπη σου, τη φιλία σου και τη μοναδική προσωπικότητά σου. Χαίρομαι που επιτέλους θα ξαναβρεθείς με τη γυναίκα σου και τη μανούλα σου που τόσο αγαπούσες.
See you soon, αγαπημένε μου φίλε.»
