Σέρρες: “Χρειάζεται βοήθεια και όχι τιμωρία – Πρέπει να ασχοληθεί κάποιος μαζί της”, λέει ο πατέρας του μαθητή που φιμώθηκε με ταινία από την καθηγήτρια

Σε αναστολή άσκησης καθηκόντων, όπως ακριβώς προβλέπεται από την κείμενη νομοθεσία, τίθεται από σήμερα, Δευτέρα, η εκπαιδευτικός- Διευθύντρια Γυμνασίου που φέρεται να έκλεισε το στόμα μαθητή με χαρτοταινία, σε Γυμνάσιο στο Νέο Σούλι Σερρών. Το δικαστήριο της επέβαλε ποινή φυλάκισης 24 μηνών χωρίς ανασταλτικό χαρακτήρα, με δυνατότητα έφεσης.

Ο πατέρας του 13χρονου έκανε δηλώσεις το πρωί της Δευτέρας (26/1) έξω από το Γυμνάσιο στο Νέο Σούλι Σερρών.

Όπως ανέφερε ο πατέρας του μαθητή “το παιδί είναι μία χαρά, τα παιδιά είχαν εκλάβει το περιστατικό ως παιχνίδι ευτυχώς και οι συμμαθητές του το αποτύπωσαν έτσι στο μυαλό τους και είναι προτιμότερο.

Το σοβαρό ζήτημα όμως δεν είναι η αντίδραση των εκπαιδευτικών είναι η κατάσταση της εκπαιδευτικού. Και το πιο σημαντικό, συγγνώμη που θα το πω, αλλά είναι επικίνδυνο το ότι κάποιοι έδιναν τόσα χρόνια την έγκριση σε αυτό το άτομο να διαχειρίζεται μια σχολική μονάδα. Αυτοί μέχρι στιγμής δεν έχουν εμφανιστεί σε κανένα κανάλι. Είναι καθαρά θέμα της Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης.

Όπως ισχυρίζεται ο πατέρας του μαθητή ανάλογα περιστατικά είχαν ξανασυμβεί στο παρελθόν και κανένας δεν είχε ασχοληθεί. «Τα ρεπορτάζ είχαν καταγράψει διάφορα περιστατικά που, όπως σας τα διηγήθηκαν και μαθητές του σχολείου και κάτοικοι του χωριού, είναι γνωστά. Ο παλιός Σύλλογος Γονέων είχε κάνει ενέργειες, ο νέος Σύλλογος Γονέων έχει κάνει ενέργειες. Μου φαίνεται απίστευτο ότι κανείς δεν ασχολήθηκε με γραπτές καταγγελίες που κατατέθηκαν στα αρμόδια όργανα.

Ο πατέρας ανέφερε πως δεν θέλουν η καθηγήτρια να τιμωρηθεί αλλά να δεχτεί την βοήθεια που χρειάζεται. «Κάποιος πρέπει να ασχοληθεί σοβαρά με τους αρμόδιους που έδιναν την έγκριση όλα αυτά τα χρόνια. Χρειάζεται βοήθεια και όχι τιμωρία. Και το λέω επίσημα ως γονιός παιδιού της τάξης, δεν επιζητάμε την τιμωρία της», τόνισε χαρακτηρηστικά.

Και συμπλήρωσε πως «βλέπω σχόλια και στο διαδίκτυο ότι δεν ασχολούμαστε με τα παιδιά, ότι κι εμείς αμελούμε κτλ. Όχι. Ο καθένας μπορεί να γράψει ό,τι θέλει. Εμείς ξέρουμε πολύ καλά, κι εμείς και η οικογένειά μας, πώς αντιμετωπίσαμε το θέμα».

Επίσης, ανέφερε πως «δεν την παρεξηγώ ούτε την κατηγορών γι΄ αυτό. Δεν νομίζω ότι έχει τη διαύγεια αυτή τη στιγμή να προβεί σε μια τέτοια ενέργεια» και πως «ακόμα και η παρουσία της στο δικαστήριο έδινε την εντύπωση ότι ακούγαμε ένα ανήλικο να καταθέτει και όχι έναν ενήλικο».

Ο πατέρας του παιδιού αναφέρθηκε, επίσης, και στα παλαιότερα περιστατικά με άλλους μαθητές επισημαίνοντας πως «τα ακούγαμε καθημερινά από τα ίδια τα παιδιά όταν συνέβαινε κάτι περίεργο: κλειδώματα, εγκλωβισμοί με πρώην καθηγητές και προσωπικό του σχολείου, παρατηρήσεις προς μαθητές χωρίς λόγο και χωρίς αιτία. Από εκεί ξεκίνησε όλη αυτή η ιστορία».