“Μην κλαις, μπαμπά” – Η σπαρακτική τελευταία συνομιλία 21χρονου Ιρανού με τον πατέρα του πριν από την εκτέλεσή του

Συγκλονίζει η τελευταία τηλεφωνική συνομιλία ενός 21χρονου Ιρανού διαδηλωτή με τον πατέρα του, λίγο πριν από την εκτέλεσή του δι’ απαγχονισμού, έπειτα από την καταδίκη του για υπόθεση που συνδέεται με τις αντικυβερνητικές κινητοποιήσεις στο Ιράν.
Όπως σημειώνει η New York Post, ο Αλιρεζά Ραϊσί, ο οποίος κρατούνταν σε φυλακή του Ισφαχάν, προσπάθησε να παρηγορήσει τον πατέρα του, την ώρα που εκείνος έκλαιγε, γνωρίζοντας ότι δεν μπορούσε να κάνει τίποτα για να αποτρέψει την εκτέλεση του γιου του.
Το ηχητικό ντοκουμέντο της συνομιλίας τους, που δημοσιοποιήθηκε μετά τον θάνατο του νεαρού, αποτυπώνει τις δραματικές στιγμές της οικογένειας, με τον 21χρονο να διατηρεί την ψυχραιμία του και να προσπαθεί να δώσει κουράγιο στον πατέρα του.
«Συγχώρεσέ με, δεν μπορώ να κάνω τίποτα για σένα» – Τα τελευταία λόγια πατέρα και γιου
Σύμφωνα με τη New York Post, στην ηχογραφημένη συνομιλία ακούγεται ο πατέρας του 21χρονου να ξεσπά σε λυγμούς και να ζητά επανειλημμένα συγχώρεση από τον γιο του. «Συγχώρεσέ με! Συγχώρεσέ με! Δεν μπορώ να κάνω τίποτα για σένα», του λέει κλαίγοντας. Η απάντηση του νεαρού είναι συγκλονιστική. «Μπαμπά, είμαι περήφανος για σένα από κάθε άποψη. Πάντα ήμουν περήφανος για σένα», του απαντά. «Κι εγώ είμαι περήφανος για σένα», καταφέρνει να πει ο πατέρας του μέσα στους λυγμούς του.
Παρά το γεγονός ότι γνώριζε πως πλησίαζε η ώρα της εκτέλεσής του, ο Αλιρεζά Ραϊσί προσπαθούσε να απαλύνει τον πόνο του πατέρα του. «Μην κλαις, μπαμπά», του είπε, ενώ στη συνέχεια αναφέρθηκε και στον ξάδελφό του, Ραμίν Ραϊσί, ο οποίος είχε σκοτωθεί στις 9 Ιανουαρίου κατά τη διάρκεια διαδηλώσεων στην περιοχή Μπαχαρεστάν του Ισφαχάν. «Δώσε τους χαιρετισμούς μου και στον θείο. Πες του ότι προσέχω τον Ραμίν», πρόσθεσε, αναφερόμενος στον νεκρό συγγενή του.
Τα λόγια αυτά ήταν από τα τελευταία που αντάλλαξε με τον πατέρα του πριν οδηγηθεί στην αγχόνη.
Η εκτέλεση, οι καταγγελίες για βασανιστήρια και ο δεύτερος διαδηλωτής που παντρεύτηκε λίγο πριν πεθάνει
Ο Αλιρεζά Ραϊσί εκτελέστηκε στις 5 Οκτωβρίου 2026, μαζί με τον 25χρονο Αλιρεζά Σεπαχί, επίσης καταδικασμένο σε θάνατο για υπόθεση που σχετίζεται με τις διαδηλώσεις του Ιανουαρίου. Οι δύο άνδρες περιλαμβάνονταν σε ομάδα κατηγορουμένων για τον θάνατο τεσσάρων μελών των ιρανικών δυνάμεων ασφαλείας, κατά τη διάρκεια επεισοδίων στην πλατεία Σαχίντ Αλιχανί του Ισφαχάν.
Οι ιρανικές δικαστικές αρχές υποστήριξαν ότι οι καταδικασθέντες συμμετείχαν σε βίαιες ενέργειες εναντίον των δυνάμεων ασφαλείας. Ωστόσο, οργανώσεις υπεράσπισης των ανθρωπίνων δικαιωμάτων έχουν καταγγείλει σοβαρές παρατυπίες στις δίκες, καθώς και βασανιστήρια με σκοπό την απόσπαση ομολογιών.
Ιδιαίτερη αίσθηση προκάλεσε και η ιστορία του Αλιρεζά Σεπαχί, ο οποίος παντρεύτηκε τη σύντροφό του τηλεφωνικά, ενώ βρισκόταν στη φυλακή, λίγες ώρες πριν από την εκτέλεσή του. Σύμφωνα με το Iran International, οι οικογένειες των δύο εκτελεσθέντων βρέθηκαν αντιμέτωπες με νέα δοκιμασία, καθώς οι αρχές φέρονται να μην τους επέτρεψαν να θάψουν τους συγγενείς τους στις περιοχές όπου ζούσαν.
Η Ιρανή δημοσιογράφος και ακτιβίστρια Μασίχ Αλινετζάντ καταδίκασε τις εκτελέσεις και τις δικαστικές διαδικασίες που προηγήθηκαν, κάνοντας λόγο για κατάφωρη παραβίαση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων.
Σε ανάρτησή της στην πλατφόρμα X κατήγγειλε ότι οι κατηγορούμενοι υπέστησαν 18 ημέρες βασανιστηρίων, ηλεκτροσόκ και εξαναγκασμό σε ομολογία, ενώ οι δικαστικές διαδικασίες διήρκεσαν ελάχιστα και οι εφέσεις απορρίφθηκαν σε λιγότερο από 48 ώρες. «Αυτό είναι που η Ισλαμική Δημοκρατία αποκαλεί δικαιοσύνη», έγραψε χαρακτηριστικά. Η ίδια προειδοποίησε ότι οι εκτελέσεις δεν πρόκειται να καταστείλουν τις αντικυβερνητικές αντιδράσεις, αλλά αντίθετα θα εντείνουν την οργή της κοινωνίας. «Πιστεύουν ότι η αγχόνη θα βάλει τέλος στην εξέγερση. Όμως, το σχοινί δημιουργεί μόνο περισσότερη οργή στην κοινωνία», ανέφερε.
Don’t cry, Baba. 😔💔Hours before his execution, Alireza Raeisi was allowed one final phone call from Dastgerd Prison in Isfahan. His father was crying on the line. So Alireza, with hours left to live, tried to comfort the man who raised him."What can I do, Baba. They want to take my whole life from me."Then he asked for one last message:"Say hello to my uncle. Tell him I’m looking after Ramin over there."Ramin was his cousin. The son of that same uncle. He was shot dead in the streets of Isfahan during the protests. Now the regime has hanged the other one. At dawn. In secret.This is what the Islamic Republic calls justice: 18 days of torture. Electric shocks. A forced confession. A trial lasting minutes. An appeal thrown out in less than 48 hours. A gallows built beside a Revolutionary Guard executioner.They think the rope will end the uprising. The rope is only creating more anger towards society.When I talk to any of the family members of those who are in prison on the death road, they have a simple demand: tel the world: #StopExecutionsInIran, demand accountability for these unlawful executions. Sanction the judges and executioners. Silence is complicity.#AlirezaRaeisi
— Masih Alinejad (@AlinejadMasih) October 11, 2026
Πηγή: Newsbeast.gr





