Θεσσαλονίκη: Πρώτη προβολή σήμερα στο Αγγελοχώρι για την ποδοσφαιροφιλική κωμωδία ΖΑΜΟΡΑ

Η Κινηματογραφική Λέσχη Θεσσαλονίκης [ΚΛΘ] και ο Μορφωτικός & Πολιτιστικός Σύλλογος Αγγελοχωρίου, μέσω της ευγενούς χορηγίας του Ιταλικού Ινστιτούτου στην Αθήνα και του αφιερώματος στον Σύγχρονο Ιταλικό Κινηματογράφο, παρουσιάζουμε, σε πρώτη προβολή στο Αγγελοχώρι, την ποδοσφαιροφιλική κωμωδία ΖΑΜΟΡΑ [2024, 100 λεπτά], του Νέρι Μαρκόρε, σήμερα, Παρασκευή 18 Οκτωβρίου 2024, στις 7μμ, «δίπλα στο κύμα», στο Σπίτι του Φύλακα της Αλυκής, στην παραλία Αγγελοχωρίου, τηλ. 6931-841749.

Προλογίζει ο κριτικός κινηματογράφου, μέλος της Π.Ε.Κ.Κ., Κώστας Γ. Καρδερίνης.

Ζαμόρα / Zamora [2024 Ιταλία, 100 λεπτά] του Neri Marcorè / Νέρι Μαρκόρε.

Σενάριο: Maurizio Careddu, Paola Mammini, Neri Marcorè, Alessandro Rossi [βασισμένο στην ομώνυμη νουβέλα του Roberto Perrone]. Σκηνοθεσία: Neri Marcorè. Διεύθυνση φωτογραφίας: Duccio Cimatti. Μοντάζ: Alessio Doglione. Σχεδιασμός παραγωγής / σκηνικά: Francesca Bocca. Κοστούμια: Cristina Audisio. Επιλογή ηθοποιών: Barbara Giordani, Cristina Proserpio. Μουσικοί: The Bebeaters. Ηθοποιοί: Alberto Paradossi [Walter Vismara], Neri Marcorè [Giorgio Cavazzoni], Marta Gastini [Ada], Giovanni Storti [Cav. Tosetto], Antonio Catania [Comm. Galbiati], Anna Ferraioli Ravel [Elvira Vismara], Walter Leonardi [Herbert Gusperti], Giovanni Esposito [Bepi], Giacomo Poretti [Cav. De Carli], Pia Engleberth [Dolores], Giuseppe Antignati [Alvise Vismara], Pia Lanciotti [Anna Vismara].

Σύνοψη: Ο Γουόλτερ Βισμάρα [Παραντόσι], λογιστής και μορφωμένος, αναγκάζεται να μετακομίσει από την μικρή γενέτειρα και σε μια εταιρία του Μιλάνου. Ο ιδιοκτήτης αυτής, παθιασμένος με το ποδόσφαιρο, υποχρεώνει τους άνδρες υπαλλήλους να συμμετέχουν σε εβδομαδιαίους ποδοσφαιρικούς αγώνες μεταξύ ανύπαντρων και παντρεμένων. Ο Γουόλτερ δεν σκαμπάζει γρυ από ποδόσφαιρο, αλλά δηλώνει… τερματοφύλακας. Τρώει πάμπολλα γκολ στα ματς αυτά και αποκτά το κοροϊδευτικό παρατσούκλι Ζαμόρα, που παραπέμπει σαρκαστικά στον μεγάλο Ισπανό τερματοφύλακα του ’30. Νιώθοντας προδομένος και ντροπιασμένος από τη γυναίκα που τον συγκινεί, καταστρώνει ένα πρωτότυπο σχέδιο για να πάρει εκδίκηση! Θα τα καταφέρει;  

Ζαμόρα / Zamora [2024 Ιταλία, 100 λεπτά] του Neri Marcorè / Νέρι Μαρκόρε.

Κριτική της ταινίας: Θα μπορούσαμε να περιγράψουμε τον πρωταγωνιστή ως έναν άνθρωπο υποκείμενο σε γκροτέσκα δυναμική γραφείου, συνηθισμένο να υποφέρει στη σιωπή, ο οποίος ωστόσο βρίσκει τρόπο ν’ αντιδράσει και να κερδίσει τον σεβασμό. Ας θυμηθούμε τον διάσημο λογιστή Ούγκο Φαντότσι, δημιούργημα του ηθοποιού Πάολο Βιλάτζιο, που «έπαιζε μπάλα» τη δεκαετία του 1970. Αλλά η ταινία του Μαρκόρε είναι πάνω από όλα μια ευγενική κωμωδία ενηλικίωσης για τη λύτρωση, κάθε άλλο παρά προβλέψιμη, με σύγχρονους γυναικείους χαρακτήρες. Βυθίζοντας τον θεατή σε μια ευημερούσα εποχή –φωτίζεται  από τους ζεστούς τόνους του βραβευμένου διευθυντή φωτογραφίας Ντούτσιο Σιμάτι– όπου όλα φαίνονταν πιθανά, είναι δύσκολο να μην αισθανθείτε γλυκιά νοσταλγία. [— Vittoria Scarpa, cineuropa.org]

Βιογραφικά στοιχεία

Ο Neri Marcorè / Νέρι Μαρκόρε είναι ηθοποιός σώματος και φωνής, σπουδαίος μίμος, τραγουδιστής, τηλεπαρουσιαστής και πρωτοεμφανιζόμενος σκηνοθέτης. Γεννήθηκε το 1966 στο Porto Sant’Elpidio, μικρή πόλη του Marche [κεντρική Ιταλία]. Ενώ σπούδαζε Σύγχρονες Γλώσσες στην Μπολόνια, συμμετείχε σε καλοκαιρινό διαγωνισμό μίμων-κωμικών του RAI με μεγάλη επιτυχία και αυτό του άνοιξε παράθυρα και πόρτες. Έκτοτε εμφανίστηκε σε περισσότερες από 50 ταινίες και τηλεοπτικές εκπομπές. Αξιοσημείωτες οι συνεργασίες του με την τηλεπαρουσιάστρια / παραγωγό Serena Dandini και με τον σκηνοθέτη Pupi Avati. Για τον ρόλο του στην αισθηματική κωμωδία Με τα μάτια της καρδιάς [2003] του Πούπι Αβάτι, κέρδισε το Ασημένια Κορδέλα καλύτερου ανδρικού ρόλου και ήταν υποψήφιος για Νταβί Ντι Ντονατέλο. Το 2017 δημιούργησε το μουσικό φεστιβάλ Risorgi Marche, συναυλίες που πραγματοποιήθηκαν στους λόφους και τα βουνά των επαρχιών Marche που επλήγησαν από τον σεισμό του 2016.

Το σπίτι του φύλακα της αλυκής, στέκει στην παραλία του Αγγελοχωρίου από το 1950. Το μικρό κτίσμα αποτέλεσε αρχικά κατοικία της οικογένειας του φύλακα της αλυκής που παρέμεινε σ’ αυτό μέχρι τη δεκαετία του ’80. Όταν σταμάτησε η υπηρεσία του φύλακα, καθώς το αλάτι φυλασσόταν πλέον σε προστατευμένους χώρους, στο παραθαλάσσιο σπίτι με τη μοναδική θέα φιλοξενούνταν εποχικοί εργάτες των αλυκών μέχρι και το ’90, οπότε και εγκαταλείφθηκε οριστικά. Έκτοτε, το σπίτι αφέθηκε στη μοίρα του, μέχρι τον Ιούλιο του 2018, όταν μέλη του Μορφωτικού Πολιτιστικού Συλλόγου Αγγελοχωρίου το καθάρισαν και ο εξωτερικός χώρος άρχισε να φιλοξενεί πολιτιστικές εκδηλώσεις. Πρόσφατα το αναστήλωσαν πλήρως ώστε να μπορεί να συνεχίσει την πολιτιστική δράση του. Η ύπαρξη και η προσφορά του βασίζεται αποκλειστικά στη δουλειά εθελοντών, χωρίς κανέναν οικονομικό χαρακτήρα. Ο κ. Βαγγέλης Μίχος, ο «Φύλακας του Σπιτιού του Φύλακα» όπως αυτοαποκαλείται, προσκαλεί το κοινό στην αυλή του για καλοκαιρινές βραδιές δίπλα στο κύμα. Άλλωστε, για τον ίδιο, καλοκαίρι σημαίνει ελευθερία, ενώ, όπως λέει, η ευτυχία βρίσκεται σε αυτά που έχουμε και όχι σε αυτά που επιθυμούμε. [— Μπέλλα Θεριού, ertnews.gr]

Η Κινηματογραφική Λέσχη Θεσσαλονίκης ευχαριστεί ιδιαιτέρως τον κύριο Έντζο Μπονάνο και το Ιταλικό Ινστιτούτο Αθηνών για την παραχώρηση της ταινίας, το ΣΠΙΤΙ ΤΟΥ ΦΥΛΑΚΑ ΤΗΣ ΑΛΥΚΗΣ, τον Βαγγέλη Μίχο και τον Μορφωτικό & Πολιτιστικό Σύλλογο Αγγελοχωρίου για τη διάθεση του χώρου και του εξοπλισμού προβολής.