Του Ραφαήλ Καλυβιώτη*

Μπορεί να σας σοκάρω αλλά δεν είναι όλες οι ζωές ίσες στην φύση. Δεν είναι ίση η ζωή ενός χοίρου με την ζωή ενός βρέφους ακόμα και εάν βρίσκεται στην κοιλιά της μητέρας του.

Μπορούμε να κάτσουμε και να επιχειρηματολογήσουμε ώρες ολόκληρες για το εάν το αγέννητο βρέφος έχει δικαιώματα, για το εάν η έκτρωση είναι προσβολή προς τις χιλιάδες γυναίκες που παλεύουν με την υπογονιμότητα, για το εάν το υπό γέννηση βρέφος είναι μία ξεχωριστή οντότητα για την οποία δεν πρέπει να αποφασίζει εξ ολοκλήρου η κυοφορούσα.

Αυτό που όμως μπορώ να σας πω μετά πάσης βεβαιότητας είναι ότι επειδή η επιλογή για ζωή χαρακτηρίστηκε ως κάτι το "δεξιό" δεν συνεπάγεται ότι πρέπει να καταστρατηγηθούν όλες οι παραδεδειγμένες αξίες.

Όταν μπήκαν αυτές οι ηλίθες αφίσες των βίγκαν στα μετρό της χώρας δεν τις πήρα στα σοβαρά. Διότι τόσο οι βίγκαν όσο και οι του οικολογικού κινήματος έχουν κάτι κοινό: πιστεύουν ότι ο άνθρωπος δεν πρέπει να προοδεύει χρησιμοποιώντας την φύση. Όταν όμως έρχεται η σειρά τους να σεβαστούν και οι ίδιοι την φύση δεν μπορούν να αποδεχτούν ούτε μία αφίσα που παραθέτει αδιαμφισβήτητα δεδομένα για ένα υπό γέννηση μωρό.

Δεν είναι τόσο η υποκρισία της αριστεράς που έχει ιδεολογικοποιήσει όλα τα ζητήματα για να δημιουργήσει στρατιές φανατισμένων οπαδών. Είναι και η αδέξια δεξιά που τσιμπάει, υποχωρεί και στο τέλος αναγκάζεται να δηλώσει ότι η ευαισθησία για το ζήτημα των εκτρώσεων είναι κάτι "δεξιό". Καίτοι γνωρίζουν και οι πέτρες πως είμαι "σεσημασμένος Συντηρητικός" σας λέω ότι η έκτρωση δεν είναι αυτή κάθε εαυτή ζήτημα που άπτεται του Συντηρητισμού. Είναι ζήτημα ανθρωπιάς, πολιτισμού και αγάπης.

Λένε σήμερα ότι κατεβαίνει με εντολή Καραμανλή η αφίσα που αφορά τις εκτρώσεις από τα μετρό; Είναι με τα καλά του; Παραδέχεται πως η ζωή ενός ανθρώπου είναι κατώτερη από αυτή ενός ζώου; Για εμάς τους απλούς και κανονικούς ανθρώπους αυτό δεν είναι καν θέμα προς συζήτηση.

Μπορούμε να συζητάμε και είναι Συντηρητικό και στις θέσεις μας για το εάν η έκτρωση είναι το αποτέλεσμα της μετανεωτερικότητας που δημιούργησε ζευγάρια δίχως ρόλους, άνδρες χωρίς ανδρισμό, γυναίκες με σύγχηση, και, εν τέλει ζευγάρια που εξαρτούν την ευδαιμονία τους από υλικά αγαθά και τους στερούν το πιο βασικό στήριγμα προς την θέωση : την Οικογένεια. Όμως δεν θα συζητήσω ΠΟΤΕ για το εάν η ζωή ενός αγέννητου βρέφους είναι ίση με την ζωή ενός γεννημένου ζώου.

*Ο Ραφαήλ Καλυβιώτης είναι αρθρογράφος της εφημερίδας Δημοκρατία. Το κείμενο δημοσιεύτηκε στο προσωπικό του προφίλ στο facebook.