Για τις αναμνήσεις που έχει από την Αλίκη Βουγιουκλάκη και τη Τζένη Καρέζη μίλησε ο Νίκος Γαλανός, στο Νίκο Νικόλιζα και το ENJOY που κυκλοφορεί με την κυριακάτικη δημοκρατία.

«Η Τζένη Καρέζη με έβγαλε στο θέατρο, εντελώς τυχαία. Είχα πάει να παρακολουθήσω μια πρόβα και με φώναξε σε ένα διάλειμμα για να με ρωτήσει αν θέλω να παίξω. Άλλαξε έναν ηθοποιό που είχε και πήρα εγώ τον ρόλο. Στις πρόβες, από σεβασμό και μόνο, της μιλούσα στον πληθυντικό. Κάποια μέρα, λοιπόν, μου λέει: “Σε παρακαλώ, σταμάτα να μου μιλάς στον πληθυντικό. Είμαστε συνάδελφοι, παίζουμε μαζί πάνω στη σκηνή”. Κάναμε πολλά χρόνια θέατρο με την Τζένη. Και μετά ήρθε η Αλίκη.

Η αλήθεια είναι πως η Τζένη ήθελε να είμαι μαζί της. Είχε αποφασίσει τότε να ανεβάσει στο θέατρο ένα έργο του Γιώργου Ρούσσου, την ”Ασπασία”. Την ίδια περίοδο, η Αλίκη ανέβαζε τη ”Βασίλισσα Αμαλία”, πάλι του Γιώργου Ρούσσου. Αρχικά, μου είχε κάνει πρόταση η Τζένη και θεωρούσε δεδομένο ότι θα μου έδινε τον ρόλο του Αλκιβιάδη. Τότε, όμως, με πιάνει η Αλίκη και μου λέει: “Νίκο, πήρα δικό μου θέατρο, θέλω να υποδυθείς τον Οθωνα στη Βασίλισσα Αμαλία”.

Ρωτάω, λοιπόν, την Τζένη αν ο ρόλος του Αλκιβιάδη ήταν σημαντικός και μου απαντάει: “Ρώτα τον Ρούσσο για τον ρόλο αυτόν”. Δεν σου κρύβω ότι είχα συναισθηματικό δίλημμα, γιατί η Τζένη με είχε βγάλει στη δουλειά, ωστόσο επέλεξα να πάω στην Αλίκη, όπου ο ρόλος ήταν σίγουρος και σημαντικός. Το είπα στην Τζένη και μου λέει: “Ο,τι θέλεις κάνε”. Πικράθηκε που έφυγα, αλλά ύστερα από κάποια χρόνια ξαναπαίξαμε.

Δεν νομίζω πως υπήρχε ανταγωνισμός, αλλά συναγωνισμός. Η Τζένη και η Αλίκη ήταν οι δύο πόλοι της υποκριτικής τέχνης εκείνη την εποχή, που κέντριζαν το κοινό τους. Και άφηναν την περιρρέουσα ατμόσφαιρα να ακούγεται ως ”κόντρα”, γιατί συνέφερε τους πάντες», είπε ο Νίκος Γαλανός.