Δεν ήταν ακραίος. Δεν ανήκε πουθενά. Τα παλικάρια δεν χωρούνε σε καλούπια. Μόνο που κάθε κύτταρο του κορμιού του αναστατωνόταν όταν άκουγε τον εθνικό ύμνο. Η καρδιά του χτυπούσε σαν τρελή όταν ατένιζε τη γαλανόλευκη. Ο Κωνσταντίνος Κατσίφας ήταν πατριώτης. Κι ο πατριωτισμός είναι αρετή.

Ο Κωνσταντίνος δεν μπορούσε να δεχτεί τη σκλαβιά. Δεν ανεχόταν τις προκλήσεις του αλβανικού απολυταρχισμού. Νοιαζόταν για τους προδομένους Έλληνες της Βορείου Ηπείρου όσο κανένας άλλος. Ήταν το λιοντάρι της μόνιμα σταυρωμένης και κακοποιημένης Βορείου Ηπείρου. Όταν οι σάπιοι Έλληνες πολιτικοί γυρνούσαν το κεφάλι αλλού, ο Κωνσταντίνος ύψωνε το ανάστημά του και πάλευε για τα δικαιώματα των συμπατριωτών του. Πάλευε για τα δίκαια που η διεθνής κοινότητα αγνοούσε και αγνοεί προκλητικά.

Δόθηκε ολοκληρωτικά σε αυτό τον αγώνα. Δεν παρέκκλινε χιλιοστό από τα πιστεύω του. Δεν λύγισε όταν έμεινε μόνος. Δέχτηκε να θυσιαστεί για να αφυπνίσει τις συνειδήσεις των Ελλήνων. Το αίμα του πότισε τη βασανισμένη γη της Βορείου Ηπείρου για να ανθίσει το λουλούδι της δημοκρατίας και της ισονομίας.

Κι όταν οι δολοφόνοι του τον ξάπλωσαν στο χώμα βγήκαν από τις τρύπες τους κάθε λογής παράσιτα για να τον σκυλεύσουν. Οι βρώμικες ιδεολογίες τους δεν ταιριάζουν με τα δικά του αγνά ιδανικά. Λυσσασμένα σκυλιά βάλθηκαν να ξεσκίσουν τις σάρκες του. Απέτυχαν παταγωδώς. Η χολή που ξέρασαν για τον ηρωικό του θάνατο δεν άγγιξε τα εκατομμύρια των Ελλήνων που σήμερα κλαίνε για τον σύγχρονο ήρωα.

Καλό ταξίδι Κωνσταντίνε. Πολλοί είπαν ότι δεν σου έπρεπε τέτοιο τέλος. Μα ένα τέτοιο τέλος αρμόζει στους ήρωες. Ήσουν πιστός μέχρι θανάτου. Οι σφαίρες απλά νίκησαν το κορμί σου. Δεν άγγιξαν τις ιδέες σου. Οι ιδέες σου παραμένουν αθάνατες. Είναι η παρακαταθήκη που αφήνεις στις επόμενες γενιές.

Με δάκρυα στα μάτια λεβέντη μου προσεύχομαι στο Θεό να αναπαύσει την ψυχή σου. Την αδούλωτη ελληνική ψυχή σου. Ξεκουράσου. Οι κόποι σου θα αποδώσουν καρπούς. Ελληνίδες και Έλληνες σε κάθε γωνιά της πατρίδας σήμερα θρηνούν για σένα. Η θυσία σου δεν θα ξεχαστεί. Θα μας θυμίζει το ανεξόφλητο χρέος μας προς τους Βορειοηπειρώτες αδελφούς μας.