Για τους Θεσσαλονικείς ο δήμος Θερμαϊκού είναι γνωστός. Τα παλιά προσφυγοχώρια, τόπος παραθεριστικής κατοικίας τις δεκαετίες του ‘60-‘70, είναι μόνιμη κατοικία για πολλούς Θεσσαλονικείς σήμερα και καθημερινός...

προορισμός για ακόμη περισσότερους.

Ο δήμος Θερμαϊκού όπως υφίσταται μετά τον «Καλλικράτη», περιλαμβάνει τους πρώην δήμους Επανομής, Μηχανιώνας και Θερμαϊκού. Η Επανομή και η Μηχανιώνα, παρουσίασαν μια πιο ήπια οικιστική ανάπτυξη, και διατήρησαν σε κάποιο βαθμό τον παραδοσιακό, τοπικό τους χαρακτήρα, ενώ αντίθετα στον Θερμαϊκό, και ειδικότερα στην έδρα του δήμου, την Περαία, με μια πρωτόγνωρη για τα ελληνικά δεδομένα πληθυσμιακή ανάπτυξη, που άγγιξε το 350%, κατά την τελευταία δεκαετία, λόγω της γειτνίασης με το αστικό κέντρο και της προσφοράς φθηνής γης, έχουμε σήμερα διαμορφωμένη μια νέα πραγματικότητα.

Προσπαθώ να βρω μια περιγραφή που να χαρακτηρίζει την περιοχή μας σήμερα. Δεν είναι πόλη, αλλά έχει σοβαρά προβλήματα που συναντούμε σε μεγαλουπόλεις, όπως η έλλειψη βασικών υποδομών, δημόσιων χώρων, πάρκων, σχολείων, η κυκλοφοριακή συμφόρηση, η αυξημένη ανεργία. Δεν είναι ούτε χωριό. Δεν συναντούμε πλέον κτηνοτροφικές και γεωργικές δραστηριότητες, ούτε την αλιεία στον βαθμό που αυτή στήριζε την τοπική οικονομία. Δεν είναι τουριστική. Μερικές δεκάδες πτήσεις τύπου τσάρτερ από τις γειτονικές -οικονομικά υπανάπτυκτες- χώρες, δε μπορεί να χαρακτηρίζεται τουρισμός. Δεν έχει αναπτυγμένο τριτογενή τομέα. Οι επιχειρήσεις στην περιοχή είναι κατά βάση μικρές και δεν να απασχολούν προσωπικό, τη στιγμή που σε απόσταση αναπνοής βρίσκονται μεγάλα εμπορικά κέντρα. Δεν είναι κοινωνικά υποβαθμισμένη διότι κατοικείται από μεσοαστικό πληθυσμό, αλλά ούτε και δημιουργεί πλούτο. Είναι ένα μόρφωμα, χωροθετημένο στην πιο όμορφη γωνία της Θεσσαλονίκης.

Είναι πολύ σημαντικό για την βιώσιμη αστική ανάπτυξη μιας πόλης, ειδικά μια καινούριας πόλης όπως ο δήμος Θερμαϊκού να αποκτήσει μια συγκεκριμένη ταυτότητα. Ένα χαρακτήρα πάνω στον οποίο θα χτίσει το μέλλον της στην ευρύτερη περιοχή του πολεοδομικού συγκροτήματος και του νομού, ακόμη και σε επίπεδο ακόμη ευρύτερο. Μια πόλη που δημιουργήθηκε μέσα στην τελευταία εικοσαετία κυριολεκτικά από το μηδέν, σήμερα ασφυκτιά χωρίς στόχους και προοπτικές, χωρίς κανένα ξεχωριστό χαρακτήρα και το κυριότερο χωρίς δημιουργικό κοινωνικό ιστό. Και αυτές οι ελλείψεις εκφράζονται και στον τρόπο με τον οποίο ο τόπος διοικείται από τους εκάστοτε τοπικούς άρχοντες. Μεμψίμοιρα, συχνά με αγκυλώσεις, αφήνουμε εδώ και χρόνια τις αναπτυξιακές ευκαιρίες που δίνονται στην περιοχή να παρέρχονται. Μετεγκατάσταση τμημάτων του Πανεπιστήμιου Μακεδονίας, ανάπτυξη της αστικής θαλάσσιας συγκοινωνίας, χωροθέτηση Διεθνούς Πανεπιστημίου, δημιουργία τουριστικών λιμένων, μετεγκατάσταση ΔΕΘ, ιδιωτικά και δημόσια έργα, βρίσκονται στις καλένδες, με γειτονικούς δήμους να καρπώνονται ανάλογες ευκαιρίες.

Οφείλουμε να εγκαταλείψουμε τα φοβικά μας σύνδρομα και επι της ουσίας να δούμε που βρίσκεται το μέλλον του τόπου μας. Θέλουμε να συνεχίσουμε το αποτυχημένο μοντέλο ανάπτυξης που βασίζεται στην εργολαβία και τη μικρομεσαία επιχείρηση; Θέλουμε την πόλη μας πανεπιστημιούπολη, θέλουμε να προσελκύσουμε επενδύσεις; Να εξαναγκάσουμε την περιοχή σε μια σύγχρονη αστική ανάπτυξη που θα ενισχύει και την κοινωνική συνοχή; Να εκμεταλλευτούμε παραγωγικά το φυσικό κάλος της περιοχής, τις εκτάσεις με τις απεριόριστες πρακτικές δυνατότητες; Ας μιλήσουμε επιτέλους για ένα διαφορετικό μοντέλο ανάπτυξης με σύμμαχο την ιδιωτική πρωτοβουλία. Προσπαθώντας να σκεφτώ ρεαλιστικά, δε βρήκα ακόμη απάντηση στο γιατί π.χ., ενώ παντού ανά τον κόσμο σε περιοχές σα την δική μας, κατασκευάζονται μαρίνες για σκάφη αναψυχής που προσελκύουν πλούτο και δημιουργούν κερδοφορία, στην πόλη μας το ενδεχόμενο αυτό να κινείται στα όρια της φαντασίας; Τη στιγμή ειδικά, που και τα μέσα υπάρχουν και η ιδιωτική πρωτοβουλία δείχνει πρόθυμη να αναλάβει το εγχείρημα προς όφελος της πραγματικής οικονομίας αλλά και της κοινωνικής ανάπτυξης.

Διανύουμε μια μεταβατική περίοδο, μέσα από την κοινωνική και οικονομική κρίση που περνάει η χώρα μας. Η ανάγκη για δομικές αλλαγές στην λειτουργία του κράτους μας, και στην ανάπτυξη των πόλεων μας είναι ευθύνη που ξεκινάει και από την αυτοδιοίκηση. Όσο νωρίτερα γίνει αυτό αντιληπτό, τόσο καλύτερες υπηρεσίες θα έχουμε προσφέρει στον τόπο και τους συμπολίτες μας.

*Ο Θέμης Ασθενίδης είναι δικηγόρος, κάτοικος του Δήμου Θερμαϊκού και Δημοτικός Σύμβουλος Θερμαϊκού