Η Μαριέκε Βέρβορτ, η οποία κέρδισε χρυσό και ασημένιο μετάλλιο στους Παραολυμπιακούς Αγώνες του Λονδίνου το 2012 και δύο ακόμα μετάλλια στο Ρίο το 2016, είχε διαγνωστεί με ανίατη εκφυλιστική μυϊκή νόσο.

Η ευθανασία είναι νόμιμη υπό αυστηρούς όρους στο Βέλγιο και το 2008 η ίδια υπέγραψε έγγραφα που θα της επέτρεπαν μία μέρα να τερματίσει τη ζωή της.

Μία δήλωση των αρχών της πόλης Diest, όπου έμενε η αθλήτρια, αναφέρει ότι έκανε χρήση του δικαιώματός της την Τρίτη το βράδυ, σε ηλικία 40 ετών.

Η νόσος από την οποία υπέφερε η Βέρβορτ της προκαλούσε χρόνιους, δυνατούς πόνους, κρίσεις, παράλυση στα κάτω άκρα και δεν της επέτρεπε να κοιμηθεί.

Σε μία συνέντευξη στο BBC Radio το 2016, είχε πει: «Μπορεί να αισθάνομαι πολύ, πολύ άσχημα, παθαίνω επιληψία, φωνάζω από τον πόνο, χρειάζομαι πολλά παυσίπονα όπως βάλιουμ και μορφίνη». «Πολλοί άνθρωποι με ρωτούν πώς είναι δυνατόν να έχω τόσο καλές επιδόσεις και να χαμογελάω με όλο τον πόνο που αντιμετωπίζω και το φάρμακα που παίρνω. Για μένα, οι αγώνες με αναπηρικό αμαξίδιο είναι ένα είδος φαρμάκου».

Όταν ρωτήθηκε για το γεγονός ότι είχε υπογράψει έγγραφα για ευθανασία, απάντηση ως εξής: «Δίνει μια αίσθηση ανακούφισης στους ανθρώπους. Θα ξέρω πότε δεν αντέχω άλλο. Θα το γνωρίζω όταν έρθει η μέρα και θα είμαι έτοιμη».