Ενώπιον του Τριμελούς Διοικητικού Πρωτοδικείου Ρόδου θα συζητηθεί την 27η Ιουνίου 2019, αφού προηγήθηκε η έκδοση προδικαστικής αποφάσεως το έτος 2016, η αγωγή δύο κατοίκων της Ρόδου, που διεκδικούν αποζημίωση ύψους 590.000 ευρώ από το Γενικό Νοσοκομείο Ρόδου για βλάβες που υπέστη το παιδί τους κατά την διάρκεια του τοκετού.

Το ζευγάρι, σύμφωνα με την dimokratiki.gr, απέκτησε τον Φεβρουάριο του 2003 το πρώτο του παιδί το οποίο γεννήθηκε με φυσιολογικό τοκετό, μετά από κύηση 36 εβδομάδων. Ωστόσο, σημειώθηκε αλλοίωση παλμών 3 ώρες πριν την εξώθηση, που διαπιστώθηκε με καρδιοτοκογράφημα, κι ενώ το σύμπτωμα αυτό ήταν προειδοποιητικό για το ό,τι έπρεπε να διεξαχθεί καισαρική λόγω επικείμενου κινδύνου του βρέφους και όχι φυσιολογικός τοκετός, εντούτοις αγνοώντας την προειδοποίηση αυτή, πραγματοποιήθηκε φυσιολογικός τοκετός ο οποίος ήταν εργώδης, με αποτέλεσμα το νεογνό να μην κλάψει αμέσως και να μην αναπνεύσει αμέσως.

Αρκετές ώρες μετά τη γέννηση το νεογνό παρουσίασε επεισόδιο σπασμών και του χορηγήθηκε, φαρμακευτική αγωγή. Στην συνέχεια, το ζευγάρι ενημερώθηκε ότι θα έπρεπε να μεταβεί αμέσως στην Αθήνα, γιατί το παιδί παρουσίαζε σπασμούς. Μόλις έφτασαν στο Γενικό Νοσοκομείο Παίδων “Η Αγία Σοφία” στην Αθήνα, όπου εισήχθη το νεογέννητο, υπέστη καρδιακή ανακοπή. Εκεί διαγνώστηκε ότι έπασχε από περιγεννητική υποξία – πνευμοθώρακα.

Το βρέφος εξήλθε από το νοσοκομείο τον Μάρτιο του ίδιου έτους με τη διάγνωση της περιγεννητικής υποξίας – πνευμοθώρακας και μετά την έξοδό του παρακολουθείτο σε τακτά χρονικά διαστήματα από ομάδα ειδικών, αποτελούμενη από νεογνολόγο, παιδονευρολόγο, φυσιοθεραπευτή και οφθαλμίατρο και κατά την εν λόγω παρακολούθηση διαπιστώθηκαν έντονα κινητικά προβλήματα και συγκεκριμένα υπερτονία κάτω άκρων αριστερής και δεξιάς πλευράς με πιο έντονα τα προβλήματα της αριστερής πλευράς και γενικά όλη η αριστερή πλευρά παρουσίαζε έντονα κινητικά προβλήματα.

Για τα κινητικά αυτά προβλήματα υποβλήθηκε σε συστηματικό πρόγραμμα φυσιοθεραπείας. Συνέχιζε ωστόσο να παρουσιάζει σπασμούς και να έχει καθυστέρηση ανάπτυξης και σπαστική διπληγία. Ηδη παρουσίασε και επιληπτικά επεισόδια. Κρίθηκε από την πρωτοβάθμια υγειονομική επιτροπή ότι έχει φυσική αναπηρία που ανέρχεται σε ποσοστό 80%.

Η υπόθεση απασχόλησε το Διοικητικό Πρωτοδικείο Ρόδου σε συνεδρίαση του την 16 Νοεμβρίου 2015. Το εναγόμενο νοσοκομείο αποκρούοντας τη βασιμότητα της αγωγής, αρνείται την τέλεση οποιασδήποτε παρανομίας των οργάνων του, υποστηρίζοντας ότι η ακολουθηθείσα διαδικασία και κατά τα δύο στάδια του τοκετού ήταν η ιατρικώς ενδεδειγμένη και ότι δεν υπήρχε άλλη επιλογή εκτός της επιλεγείσας για την ολοκλήρωσή του. Ειδικότερα, ισχυρίζεται ότι στο στάδιο που εκδηλώθηκαν οι αλλοιώσεις του καρδιακού ρυθμού του εμβρύου, ήτοι στο στάδιο της εξώθησης, η μόνη ιατρικώς ενδεικνυόμενη ενέργεια ήταν να επιχειρηθεί από το ιατρικό προσωπικό επείγων τοκετός, ο οποίος και επιχειρήθηκε, καθόσον η επιλογή της καισαρικής τομής θα προκαλούσε ανεπανόρθωτη βλάβη στην υγεία της επιτόκου.

Ισχυρίστηκε επιπλέον ότι οι ενάγοντες δεν έχουν έννομο συμφέρον προς αναζήτηση το επικαλούμενων με την αγωγή τους δαπανών, στις οποίες έχουν υποβληθεί και θα εξακολουθήσουν να υποβάλλονται, καθόσον είναι ασφαλισμένοι σε ασφαλιστικό φορέα που έχει καλύψει και καλύπτει το σύνολο αυτών.