Δυσκολεύεστε να διαβάσετε τα «ψιλά» γράμματα στην εφημερίδα ή να διακρίνετε τι γράφει μια ταμπέλα που βρίσκεται σε μεγάλη απόσταση; Τη λύση στο πρόβλημά σας έρχεται να δώσει μια... οφθαλμαπάτη!

Σύμφωνα με επιστήμονες από το Ηνωμένο Βασίλειο, απλώς και μόνο κοιτάζοντας μια εικόνα είναι δυνατό να βελτιωθεί η όραση και συγκεκριμένα η ικανότητα να διακρίνουμε λεπτομέρειες.

«Διαπιστώσαμε ότι η οπτική οξύτητα –δηλαδή η ικανότητα να διακρίνουμε λεπτομέρειες– μπορεί να ενισχυθεί με τη βοήθεια μιας οφθαλμαπάτης. Όταν κάποιος βρίσκεται κάτω από την επίδρασή της, μπορεί να διαβάσει πολύ μικρά γράμματα που υπό κανονικές συνθήκες δεν θα μπορούσε να διαβάσει» δηλώνει ο Μάρτιν Λάτζες από το Πανεπιστήμιο της Γλασκώβης.

Η οπτική οξύτητα θεωρείται παραδοσιακά ότι επηρεάζεται από το σχήμα και την κατάσταση των ματιών, ωστόσο τα νέα ευρήματα, τα οποία δημοσιεύονται αναλυτικά στο επιστημονικό περιοδικό Psychological Science της Εταιρείας Επιστήμης της Ψυχολογίας (APS), υποδεικνύουν ότι σημαντικό ρόλο παίζουν και διάφορες αντιληπτικές διεργασίες που λαμβάνουν χώρα στον εγκέφαλο.

Ο Λάτζες, σε συνεργασία με τη Στέφανι Μπόιλ, επίσης από το Πανεπιστήμιο της Γλασκώβης, και τον Ρομπ Τζένκινς, από το Πανεπιστήμιο του Γιορκ, αποφάσισαν να μελετήσουν αν μια εικόνα μπορεί να «ξεγελάσει» τον εγκέφαλο ώστε να διακρίνει καλύτερα τα μικρά γράμματα.

«Μια οφθαλμαπάτη που ονομάζεται expanding motion aftereffect (επίδραση επεκτεινόμενης κίνησης, σε ελεύθερη απόδοση) μπορεί να κάνει τα αντικείμενα να μοιάζουν μεγαλύτερα απ’ ό,τι είναι και το ερώτημά μας ήταν αν αυτή η φαινομενική αύξηση του μεγέθους μπορεί να οδηγήσει σε αλλαγές στην οπτική αντίληψη» εξηγεί η Μπόιλ. «Συγκεκριμένα, στόχος μας ήταν να διαπιστώσουμε αν μπορεί να βοηθήσει κάποιον να διαβάζει πιο εύκολα γράμματα μικρού μεγέθους».

Για τον σκοπό αυτόν, οι τρεις επιστήμονες χρησιμοποίησαν τον κλασικό πίνακα οπτικής οξύτητας που βρίσκεται στο ιατρείο κάθε οφθαλμίατρου και στον οποίο υπάρχουν σειρές με γράμματα, των οποίων των μέγεθος μειώνεται όσο κατεβαίνουμε προς τα κάτω. Οι οφθαλμίατροι αξιολογούν την οπτική οξύτητα ανάλογα με το τμήμα του πίνακα που μπορεί να διαβάσει ένας ασθενής. Στη συνέχεια, ζήτησαν από 74 εθελοντές να κοιτάξουν για 30 δευτερόλεπτα ένα κινούμενο σπειροειδές μοτίβο και μετά να προσπαθήσουν να διαβάσουν τον πίνακα.

Οι περισσότεροι από τους εθελοντές κατάφεραν να διαβάσουν καλύτερα τα μικρά γράμματα του πίνακα αφού κοίταξαν την κινούμενη εικόνα. Ο λόγος που τέτοιου είδους εικόνες «ξεγελούν» τον εγκέφαλο και τα μάτια έχει να κάνει με το γεγονός ότι η εικόνα κινείται με τη φορά των δεικτών του ρολογιού κι έτσι μοιάζει να επεκτείνεται. Αν το μοτίβο κινείται αντίθετα και μοιάζει να συρρικνώνεται, δεν επιτυγχάνεται βελτίωση της οπτικής οξύτητας.

«Εκπλαγήκαμε αρκετά από τη βελτίωση στην επίδοση των συμμετεχόντων» δήλωσε ο Τζένκινς, αν και φυσικά η επίδραση της οφθαλμαπάτης ήταν παροδική.

πηγή: onmed.gr