«Ο ρόλος της αμερικανικής πρεσβείας στη χώρα μας είναι εξαιρετικά ανησυχητικός. Το γεγονός δηλαδή, ότι ο κ. Πάιατ, ουσιαστικά εκτελεί χρέη υπουργού Εξωτερικών, υπουργού εθνικής άμυνας και πρωθυπουργού της Ελλάδας, όχι της Αμερικής, είναι εξαιρετικά σοβαρό θέμα», δήλωσε η επικεφαλής της Ελευθερίας Πλεύσης, Ζωή Κωνσταντοπούλου με αφορμή την επίθεση του Ρουβίκωνα στην οικία του πρέσβη των ΗΠΑ, ως διαμαρτυρία για τη μη χορήγηση άδειας στον Δημήτρη Κουφοντίνα.

Μιλώντας στον ραδιοφωνικό σταθμό της Θεσσαλονίκης, FOCUS 103,6, η κα Κωνσταντοπούλου ανέφερε επίσης: «Το γεγονός ότι υπαγόρευσε τη Συμφωνία των Πρεσπών και την επέβλεψε μέχρι τέλους, το γεγονός ότι επισκέπτεται το υπουργείο εθνικής άμυνας με αδικαιολόγητη συχνότητα και το γεγονός ότι προβαίνει σε ξεκάθαρες και διαρκείς δηλώσεις παρεμβάσεων, όχι μόνο στα της εξωτερικής πολιτικής, αλλά και στα της εσωτερικής, είναι μία συνθήκη καταδικαστέα, για την οποία βέβαια φέρει τεράστια ευθύνη και η κυβέρνηση» δήλωσε η επικεφαλής της Ελευθερίας Πλεύσης, Ζωή Κωνσταντοπούλου, μιλώντας στον ραδιοφωνικό σταθμό της Θεσσαλονίκης, FOCUS 103,6, με αφορμή την επίθεση του Ρουβίκωνα στην οικία του πρέσβη των ΗΠΑ, ως διαμαρτυρία για τη μη χορήγηση άδειας στον Δημήτρη Κουφοντίνα.

Αναφορικά με το ζήτημα των αδειών του Δημήτρη Κουφοντίνα, η κ. Κωνσταντοπούλου είπε:

«Ο θεσμός των αδειών είναι ευεργετικός για τους κρατούμενους, είναι θετικός όταν πληρούνται οι προϋποθέσεις. Από την άλλη πλευρά, όταν ένας άνθρωπος λέει ότι δεν μετανιώνει για ανθρωποκτονίες και μάλιστα εν ψυχρώ, σίγουρα υπονομεύει την προοπτική της άδειας. Το θέμα είναι ότι στον συγκεκριμένο κρατούμενο δόθηκαν όχι μία, αλλά επτά άδειες. Ο ίδιος δεν έκανε κακή χρήση, δεν απέδρασε, δεν έκανε παράνομες πράξεις. Κάνει καλή χρήση των αδειών και ξαφνικά το δικαστικό συμβούλιο λέει «τώρα δεν δίνω άλλη». Τα πράγματα είναι πολύ πιο σύνθετα. Εγώ δεν ανήκω σ΄αυτούς που λένε ότι η 17Ν είναι επαναστατική ή πολιτική οργάνωση, ούτε ποτέ θα πω, ότι η εν ψυχρώ δολοφονία είναι πολιτική πράξη. Το κράτος και η Δικαιοσύνη χάνει την αξιοπιστία του και κυρίως τορπιλίζει το καθεστώς των αδειών, για άλλους κρατούμενους, αυτό μπορεί να αυξήσει τη διάθεσή του να αποδράσει ή να φύγει.»