Για το τηλεοπτικό του ντεμπούτο με τη σειρά «Κόκκινο ποτάμι», μίλησε στην εφημερίδα Real, ο Αργύρης Πανταζάρας.

Μάλιστα απαντά και στην απορία όσων υποστηρίζουν ότι άργησε να κάνει τηλεόραση.

Ακόμα, δεν δίστασε να είναι καυστικός και ειλικρινής μαζί, καθώς εξωτερίκευσε τη γνώμη του και είπε τα πράγματα με το όνομά τους.

Γιατί άργησες να κάνεις τηλεόραση;

Πρέπει να έχεις έναν πολύ καλό λόγο για να αφήσεις τον Σαίξπηρ, τον Γκαίτε, τον Οργουελ, τον Μπέκετ, τον Πίντερ, τον Μπίχνερ, τον Σοφοκλή, τον Αισχύλο και τον Ευριπίδη για... την τηλεόραση! Αλλά νια ποια τηλεόραση; Αυτή που κάνει ντελίβερι από το εξωτερικό σειρές και τηλεπαιχνίδια, που γράφει στο πόδι τα κείμενα;

Η τηλεόραση είχε φτάσει κυριολεκτικά σε ένα οργουελικό σημείο. Αναμασούσε τον εαυτό της με αποτέλεσμα να εκπαιδεύει γενιές στην αποβλάκωση. Ηρθε το Netflix και κατέλαβε τον κόσμο προσφέροντας γνώση, αισθητική και επανάσταση στη λογοκρισία. Ο πήχης ανέβηκε κατακόρυφα και οι θεατές δεν θα συγχωρέσουν καμία έκπτωση πια!

Μίλησε μας για τον Θέμη Παυλίδη, τον ήρωα που υποδύεσαι στη σειρά.

Τον ανακαλύπτω ψηλαφιστά, δεν ξέρω πώς θα αντιδράσει στην επόμενη σκηνή. Θέλω να τον κρατήσω βαθιά ανθρώπινο. Οι άνθρωποι είμαστε ευάλωτοι, εύθραυστοι. Πώς θυμώνουμε, πώς αγαπάμε, πώς ερωτευόμαστε, πώς αντέχουμε κανείς δεν ξέρει, κανείς δεν απο­φασίζει. Πρώτη φορά προσεγγίσω έτσι έναν ρόλο. Δεν τον οδηγώ, με πάει αυτός. Με οδη­γεί σαν πνεύμα που θέλει κάτι να μου δείξει. Κάτι θέλει να φανερώσει.

Ο Θέμης αναπνέει αλλιώς από ό,τι ο Αργύρης. Είναι συγκροτημένος σκέφτεται πολύ πριν μιλήσει, εγώ είμαι πολύ πιο αυθόρμητος. Με τον Θέμη θα μπορούσα να πω ότι μοιράζομαι την «ευαισθησία» και τη «διορατικότητα». Τα κοινά είναι ότι ξέρουμε να αγαπάμε και να έχουμε το ήθος τον λόγο και τις πράξεις πάνω από όλα.

Η υπόθεση της σειράς πραγματεύεται τη δραματική ιστορία του ξεριζωμού των Ποντίων. Εχεις εσύ κάποια σχέση με αυτή την ιστορία;

Δεν είμαι Πόντιος είμαι όμως βαθιά Έλληνας. Αγαπώ τον Ελληνισμό και ο Ελληνισμός είναι πνεύμα, ξεπερνάει τη γεωγραφία, τη γλώσσα, την εποχή. Δεν ξέρω τι σχέση έχω με τη Γενοκτονία, έχω όμως σχέση με το «ανθρώπινο πνεύμα» που δημιουργεί γενοκτονίες που διαβρώνει την ελπίδα, που διαφθείρει την ελευθερία. Εχω σχέση με αυτόν που έχει κάνει κραυγή ή σιωπή τον πόνο και το άδικο. Οφείλουμε να συνδεθούμε, να μάθουμε να πονάμε τον άλλον, να συγχωρούμε, αλλά και να μην ξεχνάμε.

Οταν κέρδισες το Βραβείο Χορν, μίλησες για τη δύναμη της αγάπης. Τι ρόλο έχει η αγάπη στη ζωή σου;

Η αγάπη είναι θέση! Το να ξέρεις και να μπορείς να αγαπάς σημαίνει ότι ξέρεις να δίνεσαι. Ξέρεις να μοιράζεσαι, να παραδίνεσαι. Ευλογημένοι όσοι το έχουν νιώσει. Ευλογημένοι όσοι έχουν αγαπήσει και .όσοι έχουν αγαπηθεί.

Ποια είναι για σένα η εικόνα της τέλειας ευτυχίας;

Η πραγματική ευτυχία είναι να είσαι υγιής και στο σώ­μα, και στο μυαλό, και στην ψυχή. Να μοιράζεσαι αυτά που νιώθεις με όμορφους ανθρώπους, αλλά να μπορείς να αντέχεις πάνω απ’ όλα τον εαυτό σου.