Για τα παιδικά του χρόνια, την επιτυχία που είχε ως έφηβος στις γυναίκες, αλλά και για το πώς αποφάσισε να ασχοληθεί με την υποκριτική και τον κινηματογράφο, μίλησε στην Espresso και τον Νίκο Νικόλιζα, ο ηθοποιός Παύλος Λιάρος.

«Ήμασταν φτωχή οικογένεια, αλλά πολύ τίμια. Ούτε ο πατέρας μου ούτε η μάνα μου ήθελαν να γίνω ηθοποιός. Ήμουν μοναχοπαίδι και καταλαβαίνεις. Θυμάμαι τον παππού μου που μου έλεγε “βρε συ, ξέρεις ποιοι γίνονται ηθοποιοί; Οι κόρες και οι γιοι των πουτ…ων”. Το είχαν τόσο χαμηλού επιπέδου. Μεγάλωσα στου Ψυρρή και ήμουν πολύ ατίθασος. Ο πατέρας μου, τις πέντε μέρες από τις επτά της εβδομάδας, με έδερνε, (γέλια). Ήμουν όμως καλός μαθητής και με καθόλου διάβασμα.

Όταν ήμουν έφηβος, χόρευα πολύ ωραίο ροκ εν ρολ και οι γκόμενες χάζευαν. Όταν έφευγα από τα κλαμπ, είχα πάντα τρία τέσσερα τηλέφωνα από τα κοριτσόπουλα που με είχαν ερωτευτεί. Την εποχή εκείνη, λοιπόν, μεσουρανούσαν ο Κακκαβάς και ο Μπάρκουλης. Και με το μυαλό μου έλεγα: “Πιο ωραίοι είναι αυτοί από μένα; Θα γίνω ηθοποιός”. Και κάπως έτσι ψωνίστηκα με τον κινηματογράφο», είπε ο Παύλος Λιάρος.

liaro-1.jpg

lia-2.jpg