Στις αρχές Ιουλίου, όλα τα sites στο Διαδίκτυο έγραψαν για την επίθεση που δέχθηκε στην Καλλιθέα. Πιο συγκεκριμένα, ο Θέμης Αδαμαντίδης περπατούσε σε παράδρομο της Λεωφόρου Συγγρού, πηγαίνοντας στο στέκι του, όταν δύο άγνωστοι με κράνη κατέβηκαν από την μοτοσυκλέτα τους και του επιτεθήκαν. Δύο μήνες μετά, περιγράφει αυτή την ημέρα στο περιοδικό People και στον Μαρίνο Βυθούλκα.

«Είδα δύο παιδιά να έρχονται προς το μέρος μου και να με πλησιάζουν. Στην αρχή νόμιζα ότι θέλουν να με ρωτήσουν κάτι. Δε πρόλαβε να γίνει καμία συμπλοκή. Ο ένας ήρθε δίπλα μου και ο άλλος μπροστά μου. Δέχθηκα μόνο μία μπουνιά και αυτός που μου έδωσε το χτύπημα μου είπε κάποια κουβέντα που είχε να κάνει με λεφτά. Εγώ, όμως, τους λογαριασμούς μου δεν έχω μάθει να τους λύνω στον δρόμο και ούτε με αυτόν τον τρόπο.

Τέτοιου είδους περιπτώσεις με χαλάνε. Όταν εσύ προσφέρεις σε μία συνεργασία, κάνεις πράγματα, κάποιες υποχωρήσεις και μετά σου φέρνουν και λογαριασμό ότι χρωστάς. Τι χρωστάω; Εσύ αυτά που χρωστάς είναι περισσότερα. Κάτι άλλο ήθελε και, επειδή δεν έγινε, χρωστάω. Φέρε μας τον λογαριασμό, να δούμε αν χρωστάω» αρκείται να πει. Αναρωτιέμαι αν όλο αυτό το περιστατικό τον τρόμαξε, και η απάντηση έρχεται σε χρόνο dt. «Τι να φοβηθώ μωρέ; Τον πόνο να φοβηθώ; Έγινε. Την ίδια στιγμή σηκώθηκα πάνω όρθιος και έφυγαν. Για μένα αυτό έχει λήξει. Όλα έχουν ημερομηνία λήξεως. Εμένα με ενδιαφέρουν άλλα πράγματα στη ζωή. Να είναι καλά οι δικοί μου άνθρωποι και να περνάω ευχάριστα τις μέρες μου».