Συνέντευξη στο περιοδικό «People» έδωσε ο ηθοποίος Αλεξάνδρος Μπουρδούμης, μιλώντας για τη ζωή του μετά την ψυχοθεραπεία και την προσωπική του ζωή.

Δείτε μέρος της συνέντευξης εδώ:

Είσαι ικανοποιημένος από τον εαυτό σου σήμερα;

Είμαι σε καλό σημείο. Σ΄ αυτό βοήθησε και ένα ξεσκαρτάρισμα που έπρεπε να έχει γίνει καιρό πριν. Μάζεψα τον κύκλο των ανθρώπων που θέλω δίπλα μου. Αναγκαστικά. Δεν μπορώ πια να ξοδεύομαι.

Πού νιώθεις ότι ξοδεύτηκες; Τα προηγούμενα χρόνια ξοδεύτηκα σε κοσμικότητες, χωρίς λόγο. Σπατάλησα πολλή ενέργεια σε πράγματα που δεν είχαν κάποιο ιδιαίτερο νόημα. Πίστευα, για παράδειγμα, πως αν πάω σε αυτά τα μέρη, με αυτούς τους ανθρώπους, κάπου όλο αυτό θα με ωφελούσε.

Συνειδητοποίησα τελικά ότι αυτά τα μέρη έχουν ανάγκη εμάς, παρά εμείς αυτά! Συνειδητοποίησα, επίσης, ότι είχα πολλούς γνωστούς. Κάποια στιγμή αναρωτιέσαι: «Τους θέλω όλους αυτούς στη ζωή μου;». Προσπάθησα να βάλω τα πράγματα σε νέες βάσεις, να αξιοποιώ διαφορετικά τον χρόνο μου.

Οκ, να πας στα μπουζούκια, να κάνεις το κέφι σου, πόσο όμως να σπαταληθείς στις κοσμικότητες;

Όλο αυτό που μου περιγράφεις είναι ένα σημάδι ωρίμανσης; Ναι, νιώθω ότι αρχίζω να «ενηλικιώνομαι» στη ζωή και στη δουλειά. Κι αυτό είναι ένα καλό, πρώτο βήμα. Θα μου πεις τι σημαίνει «ενηλικιώνομαι»; Νομίζω αυτό που πρέπει να κάνουμε όλοι:

Να πάρουμε τα πράγματα στα χέρια μας, να αναλάβουμε τις ευθύνες που μας αναλογούν, να δούμε τις καταστάσεις χωρίς φίλτρα. Ήρθε η στιγμή που ένιωσα ότι μπούκωσα από όλο το κομμάτι που σου περιέγραψα πριν. Και είπα «Όχι, δεν θέλω άλλο αυτό το πράγμα στη ζωή μου»

. Λίγο αν με παρατηρήσει κάποιος, ειδικά από τη δική σου πλευρά, των δημοσιογράφων, θα διαπιστώσει αυτή την προσωπική αλλαγή τα τελευταία δύο-τρία χρόνια.

Τι μεσολάβησε αυτά τα χρόνια;

Κοίταξε, συνέβησαν διάφορα πράγματα στην προσωπική μου ζωή κι αυτά τα πράγματα έφεραν μια στροφή 180 μοίρες, για να πω «Όπα, τι γίνεται εδώ; Έχεις χάσει λίγο τον έλεγχο, φίλε».

Τον πρώτο καιρό το έριξα στην εργασιοθεραπεία, δούλευα επτά μέρες την εβδομάδα στο θέατρο και την τηλεόραση, κάποια στιγμή όμως κατάλαβα ότι αυτό δεν είναι λύση, να κρύβεις το πρόβλημα κάτω από το χαλάκι. Έπρεπε να το αντιμετωπίσω.

Σταδιακά, άρχισα να εξερευνώ κομμάτια του εαυτού μου, πώς έφτασα ως εδώ, γιατί έφτασα ως εδώ, τι θέλω να αφήσω, τι θέλω να αλλάξω, σε τι είμαι φάουλ. Επίσης, εδώ και έξι μήνες κάνω ψυχοθεραπεία. Δεν θέλω να κουβαλάω άλλο ενοχές και λάθη του παρελθόντος.

Δεν θέλω πια να κουβαλάω τίποτα. Μπορώ να είμαι ήρεμος;
Σε αυτή τη νέα εκδοχή του εαυτού σου έπαιξε κάποιο ρόλο η Λένα Δροσάκη;

Δεν ξέρω αν είμαι κάποια νέα εκδοχή, σίγουρα όμως είμαι μια πιο ειλικρινής εκδοχή του εαυτού μου. Κι αυτός ο άνθρωπος με έχει βοηθήσει και συνεχίζει να με βοηθάει πάρα πολύ σε αυτό το κομμάτι.