Για την πρώτη μέρα που συνάντησε το σύζυγό της και την πρόταση γάμου μέσα στο επόμενο λεπτό, μίλησε μεταξύ άλλων στο περιοδικό Λοιπόν και στην Ρενέ Σαραντινού, η Πηνελόπη Πιτσούλη.

Υπήρξαν άνθρωποι που σε πλησίασαν ερωτικά;

Αν με πλησίασαν ερωτικά; Σαφέστατα, ένας μόνο; Και ωραίοι… έχω δεχθεί θαυμασμό, φλερτ, ερωτική προσέγγιση, αλλά τους έλεγα ότι δεν πάει εκεί που το πάνε, να μην το κουράζουμε, καλύτερα να είμαστε φίλοι, μια χαρά. Δεν μπήκα ποτέ στον πειρασμό, δεν μου έλαχε να πω: «Να μπορούσα να πήγαινα μ’ αυτόν, να το κάνω… να μην το κάνω…;», δεν με απασχολούσε… δεν ξέρω τι είναι ο έρωτας, μπορώ να σου πω τι είναι η αγάπη. Η μαμά μου έλεγε: «Η αγάπη θέλει υπομονή και ο έρωτας κυνήγι», αλλά επειδή δεν είμαι κυνηγός, το έβαλα καλά στο μυαλό μου, ότι δεν θα κυνηγήσω ποτέ κανέναν και τίποτα. Θα κοιτάξω να αγαπήσω και να με αγαπήσουν.

Ούτε το σύζυγό σου κυνήγησες;

Ούτε δευτερόλεπτο, αλλά ούτε κι εκείνος με κυνήγησε. Μόλις με είδε, μου είπε: «Με παντρεύεσαι;», κι εγώ του απάντησα: «Ναι», χωρίς να τον ξέρω, χωρίς να με ξέρει, τίποτα. Έτσι παντρευτήκαμε…

Πώς έγινε αυτό;

Επιτόπου, με το «χαίρω πολύ». Πήγαινα φροντιστηριακά σε μια σχολή και μου είπε ο δάσκαλος να πάρω ένα φάκελο και να τον πάω στον κύριο Χασάπογλου, ο οποίος κάνει κάτι κείμενα με τον Ηλιόπουλο. Στη Θεσσαλονίκη, στην Έκθεση, βρήκα το περίπτερο, είδα μια ανεμόσκαλα κι έναν επάνω να καπνίζει… τον ρώτησα: «Πού μπορώ να βρω τον κύριο Χασάπογλου;», εκείνος απάντησε: «Αν σου πω, θα με παντρευτείς;», «Βεβαίως», του είπα για πλάκα.

Στη συνέχεια τι έγινε;

Του είπα: «Έχω ένα φάκελο για εσάς» κι εκείνος μου είπε: «Κι εγώ έχω μια πρόταση για σένα».

Αυτό ήταν;

Όπως το ακούς. Δεν βγήκαμε ραντεβού, ήρθε κατευθείαν στο σπίτι, με ζήτησε σε γάμο την επόμενη μέρα. Του είπα: «Για να βγούμε έξω θα πρέπει να είσαι ο αρραβωνιαστικός μου, γιατί η μαμά μου δεν με αφήνει». Είναι ο πρώτος άντρας στη ζωή μου.