Ο Αλέξης Γεωργούλης, σε συνέντευξή του στο "ΛΟΙΠΟΝ", μεταξύ άλλων, παραδέχεται ότι έχει ανασφάλειες και φόβους.

Έχείς ανασφάλειες;

Όλοι έχουμε ανασφάλειες και φόβους. Η δική μου προσέγγιση στην ανασφάλεια είναι να βάζω πολλή λογική για να μπορώ να καταλάβω και να είμαι έτοιμος να αντεπεξέλθω σε κάποιο απρόοπτο. Ο φόβος δεν είναι κάτι που είναι συναίσθημα προς αποφυγήν, αλλά συναίσθημα που πρέπει να το αφήσεις να ωριμάσει μέσα σου, γιατί λειτουργεί σαν πυξίδα. Ο φόβος έχει δύο πρόσωπα, το ένσ είναι ο τρόμοδ, που είναι η αρνητική του ενέργεια, και το άλλο είναι το δέος, που είναι η θετική του ενέργεια.

Πού σε δυσκόλεψε η ζωή;

Ο τρόπος που με έβαλε η υποκριτική να αντιληφθώ τα πράγματα με έχει σώσει από τις δύσκολες καταστάσεις, είτε είναι πολύ θλιβερές είτε πολύ χαρούμενες. Αυτό που μου έφερε η υποκριτική σαν ένα ωραίο εργαλείο, είναι να μπορώ να εμπιστεύομαι τη στιγμή, το παρόν, να του επιτρέπω να με καθοδηγήσει. Προσπαθώ ν' ακούω το ένστικτο μου.

Πώς σε βοήθησε η υποκριτική;

Την πρώτη φορά που έκανα θέατρο ένιωσα αυτό που είναι ουσία για μένα στην υποκριτική. Είναι σαν να αλλάζεις διαστάσεις, να σταματάει ο χρόνος και να μετράει κάποιου άλλου είδους χρόνος, αντιλήφθηκα μια καινούργια οπτική στην πραγματικότητα. Αυτό μου έδωσε την αίσθηση ότι δεν υπάρχει μόνο μια πραγματικότητα, αλλά πολλές, που προσπαθείς να τις αντιληφθεί; εσύ. Ετσι, άρχισα να αμφισβητώ ή να φέρνω σε αντίποδα άλλες πραγματικότητες, με αποτέλεσμα να μπορώ να φιλοσοφήσω, να μπορώ να διυλίσω, αλλά και να αφομοιώσω τις στιγμές, αρνητικές ή θετικές...