Η Λουκία Παπαδάκη σε συνέντευξή της στο περιοδικό "ΛΟΙΠΟΝ", αναφέρεται στο γιο της και στο μεγάλωμά του.

Είσαι μητέρα ενός 20χρονου αγοριού;

Είναι φοιτητής στο Ιόνιο Πανεπιστήμιο, στο Ιστορικό, στην Κέρκυρα, κάνει φλάουτο, γαλλικά, δουλεύει, είναι ένας φοβερός τύπος. Νιώθω εξαιρετικά για το γιο μου. Είμαστε αμφότεροι περήφανοι, εκείνος για μένα κι ενώ για εκείνον.

Μεγαλώνοντας,ποια αλλαγή υπάρχει στη σχέση μάνας - γιου;

Είναι ό,τι καλύτερο, γιατί εγώ μεγά-λωσα το γιο μου εντελώς μόνη μου. Επιστράτευσα όλα μου τα αντρικά στοιχεία, τα οποία έχω έντονα σαν χαρακτήρας, μαζί με τα γυναικεία μου κι αυτή ήταν μια δύσκολη ισορροπία, αλλά μάλλον πέ-τυχε έκ του αποτελέσματος. Τελικά, είναι αυτό που πρέπει να ονειρεύεται κάποιος για όλους τους ανθρώπους, να βγει ένας καινούργιος άνθρωπος στον κόσμο, ανεξάρτητος, αυτόνομος, στιβαρός, με δομή και αρχές.

Είχες διπλή ευθύνη στο μεγάλωμα του γιου σου, αφού ήσουν μόνη σου, καθώς βρισκόσουν σε δύο ρόλους ζωής ταυτό-χρονα, εκείνου της μητέρας, αλλά και του πατέρα μαζί.

Τεράστια ευθύνη και να μην είναι «μαμάκιας», να μην είναι ένα κακομαθημένο τσογλανόπαι-δο, αλλά να είναι ένας ελεύθερος άνθρωπος. Αυτό μεγάλωσα, έναν ελεύθερο άνθρωπο