«Μετά την επιστροφή μου από την Κύπρο, όπου έμεινα αρκετούς μήνες με ένα ηχηρό συμβόλαιο αρκετών εκατομμυρίων, έπεσα κατάκοπος στον καναπέ του σπιτιού μου και δεν ξανασηκώθηκα για έξι μήνες. Με τη δικαιολογία ότι ήθελα να ξεκουραστώ, βούλιαζα στα ναρκωτικά. Η Άντζελα είχε καταλάβει. Συχνά μου τηλεφωνούσε και με ρωτούσε διακριτικά πότε θα σηκωθώ. Έβρισκα δικαιολογίες, ώσπου μια μέρα με κάλεσε στη Γλυφάδα. «Θα αναλάβεις τον Τόλη Βοσκόπουλο» μου είπε κοφτά. Τότε ήταν ακόμα ζευγάρι».

Στο ραντεβού συζήτησαν για το εξώφυλλο του δίσκου με τίτλο «Μάτια φεγγάρια». «Η συνεργασία μας συνεχίστηκε και στις πίστες. Καιρό με τον καιρό ο Τόλης έγινε όχι πατέρας, αλλά φίλος και αδελφός. Οικογένεια. Ήταν πάντα πολύ διακριτικός, όταν δεν ήμουν καλά: «Βλέπω μαύρους κύκλους… Να ξεκουράζεσαι» με συμβούλευε. Δεν ξέρω αν του είχε μιλήσει η Γκερέκου για το πρόβλημα μου, αλλά ποτέ δεν άφησε ούτε υπονοούμενο».

Η λύτρωση του είχε ήδη αρχίσει. Το ζευγάρι δεν τον άφηνε λεπτό, του πρότεινε συνεχώς συνεργασίες, μηδενίζοντας κάθε ελεύθερο χρόνο για καταχρήσεις. «Κι έτσι σώθηκα. Τους είμαι ευγνώμων» αναφέρει συγκινημένος ο σχεδιαστής στην Δήμητρα Δάρδα και στην εφημερίδα Espresso.