Ο Κώστας Αρζόγλου μίλησε για τα παιδιά του και πως επηρέασε τις κόρες του ν' ασχοληθούν με την υποκριτική σε αντίθεση με τον γιο του.

Ο ηθοποιός βοήθησε την κόρη του Μαρία να δώσει εξετάσεις στο Θέατρο Τέχνης και υποστηρίζει πως θέλει ν' ακολουθήσει την δική της πορεία και να μην γίνει σκιά του επιθέτου της.

Η ζωή σας είναι μέσα στο θέατρο επί σειρά ετών...

«Τον Παύλο, το γιο μου, μέχρι 4 χρονών, τον πήγαινα κάθε μέρα στο θέατρο, να δει τη μαμά του, να δει αυτό που είχα σκηνοθετήσει, άλλο ένα που είχα κάνει, σκηνοθετούσα κάποιο άλλο... μπαϊλντισε το παιδί. Του άρεσε να είναι στα παρασκήνια για να βλέπει πώς δουλεύουν όλα αυτά, τα σκηνικά, οι άνθρωποι, αλλά το παιδί μετά «τα έφτυσε». Μετά δεν ήθελε να δει ούτε εμένα»

Δεν έρχεται να σας δει στις θεατρικές σας παραστάσεις;

«Δεν έρχεται να με δει, ποτέ, από 4 χρονών σταμάτησε να βλέπει θέατρο. Τώρα είναι 24 χρονών κι έχει να με δει να παίζω στο θέατρο 20 χρόνια. Στην τηλεόραση πού και πού με βλέπει, όχι πάντα»

Οι κόρες σας, όμως, ακολούθησαν άλλη διαδρομή.

«Τελείως άλλη διαδρομή από τον Παύλο και τελείως άλλοι λόγοι. Η Ορόρα (Αυγή), η μεγάλη μου κόρη, έχει μια καταπληκτική διαδρομή, που τη ζηλεύω. Η μικρή μου κόρη, η Μαρία, μόλις τώρα μπήκε στη δραματική σχολή του θεάτρου Τέχνης»

Είστε χαρούμενος για την απόφαση της αυτή;

«Ναι, είμαι χαρούμενοι, αλλά και ανήσυχος, γιατί τα νέα παιδιά είναι 9.500 και... δεν ξέρω»

Η μεγάλη κόρη σας δεν έχει το δικό σας επώνυμο, η μικρή;

«θα έχει το δικό μου επώνυμο. Η Μαρία πρέπει να κάνει τη δική της διαδρομή, άσχετα με μένα. Μερικές φορές είναι εμπόδιο το επώνυμο, δεν θέλω να είναι υπό τη σκιά του επωνύμου»

Υπό την επίβλεψη σας είναι; Λειτουργείτε και ως δάσκαλος της, εκτός από πατέρας της; Αυτό της δημιουργεί μια ασφάλεια;

«Άλλο αυτό. Βοηθάω κι άλλα παιδιά. Ήταν ήδη σε καλλιτεχνικό σχολείο και βοήθησα και τις φίλες της που ήθελαν να δώσουν εξετάσεις»

Άρα, είχε εισχωρήσει το «μικρόβιο» νωρίτερα.

«Γιατί το λέμε «μικρόβιο»; Εκτός εισαγωγικών, το μικρόβιο έχει μπει στους ανθρώπους που δεν κάνουν θέατρο. Υποφέρουν από ίωση οι άνθρωποι που δεν κάνουν θέατρο, λίγο ή πολύ ή ερασιτεχνικά. Μιλάω για τους ανθρώπους που δεν είναι ηθοποιοί. Είναι εκτός φύσης να μην κάνουμε θέατρο»

Άρα, η ζωή μας είναι ένα θέατρο;

«Η ζωή μας είναι ένα θέατρο μόνο, τα πάντα» εξήγησε στο Λοιπόν.