Η Κατερίνα Λέχου σε συνέντευξή της μίλησε για την έκθεση που απαιτεί  η δουλειά της.

«Η έκθεση και η απόρριψη που μπορεί αυτή να συνεπάγεται μπορεί να γίνει κάτι πολύ βίαιο. Ξεγυμνώνεσαι πάνω στη σκηνή. Όσο περνάνε τα χρόνια βλέπεις ότι δεν μπορείς να κρύψεις τίποτα. Εγώ εκθέτω τις αδυναμίες μου, γιατί μαζί τους εκθέτω και μερικά πράγματα που μπορεί να είναι καλά. Πάντως θυμάμαι μερικά χρόνια πριν που έπαιζα την Μπλανς να Μπουά στο “Λεωφορείο ο Πόθος”, που ήταν για μένα και αγαπημένη δουλειά και δύσκολη, ένας άθλος. Βγαίνω στη σκηνή και ακούω, πριν ακόμη ξεκινήσω να μιλάω, μια κυρία στα πρώτα καθίσματα να γυρίζει στη φίλη της και να λέει: "Κόκαλο". Κι εγώ μετά συνεχίζω να παίζω κανονικά. Δεν πιστεύω στο ταλέντο. Πιστεύω στα αυτιά που είναι ανοιχτά και ακούνε, στην καρδιά που είναι ζωντανή και επικοινωνεί, στη δουλειά και ατό να είσαι όσο πιο ταπεινός γίνεται. Τότε έχεις μια ελπίδα μες στο χρόνο να κάνεις ωραία πράγματα». Ενώ αναφέρθηκε και στον σκύλο της που λατρεύει. «Η Φρίντα είναι ευθύνη του Μάνου. Την αγαπάω πολύ, αλλά ήξερα ότι δεν μπορώ να αναλάβω την ευθύνη ενός τόσο μεγάλου σκύλου. Πολλές φορές βέβαια έχω την αίσθηση ότι με προστατεύει γιατί με θεωρεί αδύναμη. Είχα πει ότι δεν θα ασχοληθώ καθόλου μαζί της, αλλά όταν έρχεται με το μπαλάκι της και με κοιτάζει με αυτά τα μάτια λυγίζω και σηκώνομαι από τον καναπέ για να παίξουμε», δήλωσε στο περιοδικό mary Clair.