Η Δέσποινα Μοιραράκη έχει επισκεφθεί είκοσι φορές το Ιράν, έχει κάνει τρεις φορές τον γύρο των Ηνωμένων Πολιτειών, γνωρίζει και το τελευταίο σοκάκι σε Κάιρο, Νέο Δελχί και Πακιστάν, ενώ έχει κάνει επιχειρηματικά βήματα και στα Βαλκάνια προμηθεύοντας χαλιά μέχρι και την πρώτη κυρία της Αλβανίας.

Τα τρία τέταρτα του χρόνου της βρίσκεται μέσα σε ένα αεροπλάνο. «Το πρώτο μου ταξίδι στην Περσία, το σημερινό Ιράν, το έκανα σχετικά μικρή, όταν αποφάσισα από το εμπόριο αντικών να περάσω στα χαλιά. Πήγα άγνωστη μεταξύ αγνώστων γνωρίζοντας μόνο ότι πρόκειται για μια χώρα κάθε άλλο παρά φιλική στις γυναίκες. Στο ταξίδι εκείνο, όπου κι αν πήγαινα έβρισκα κλειστές πόρτες κι έτσι επέστρεψα άπραγη. Γνωρίζοντας, κάποια χρόνια αργότερα, έναν Πέρση μεγαλέμπορο χαλιών στη Γερμανία, επέστρεψα στη χώρα με καλύτερες συνθήκες. Έμαθα να φορώ μαντίλα και τσαντόρ και να συναναστρέφομαι τους ντόπιους. Η Περσία είναι μια χώρα μαγική που σε συγκινεί με την κουλτούρα της, τα ήθη και τα έθιμα της, το πάθος των ανθρώπων της.

Τη γνωρίζω πια τόσο καλά που θα μπορούσα να κάνω ακόμη και την ξεναγό. Περσία και Ινδία είναι οι δυο αγαπημένοι μου προορισμοί», εξομολογείται στο Gala κάνοντας τον ταξιδιωτικό απολογισμό της. Επισημαίνει μάλιστα ότι «υπάρχουν ταξίδια που σου αλλάζουν πλεύση ζωής. Και στα δύο αυτά κράτη μαθαίνεις να απαρνείσαι την ύλη και να δίνεις την προσοχή σου σε πιο ουσιώδη πράγματα. Όταν κυκλοφορείς επί έναν μήνα με τσαντόρ και αθλητικά παπούτσια, το lifestyle, οι οίκοι μόδας και τα ρούχα χάνουν την αξία τους. Στην Ινδία οι συνθήκες διαβίωσης είναι τόσο δύσκολες που σε κάνουν να προβληματιστείς, να αναλογιστείς ότι τίποτα στη ζωή μας δεν είναι δεδομένο. Ούτε το καθαρό νερό, ούτε το φαγητό, ούτε η υγεία».